RSS

Monthly Archives: February 2013

Image

Γιάννης Ευθυμιάδης, 27 ή ο άνθρωπος που πέφτει

Τα κομμάτια της Βαβέλ με περιέχουν, τα σημάδια της Βαβέλ τα χαραγμένα πάνω μου
Γλώσσες των ανθρώπων, γλώσσες της γης μου, που φύτρωσαν μόνες τους πάνω στην ξεραμένη λάσπη
Γλώσσες προαιώνιες, γλώσσες αγέννητες ρέουν μέσα μου αίμα και χολή αχώριστα
Πώς να μιλήσω στο μέλλον που με περιμένει με τη σκανδάλη στο πάθος και στους μύθους μου;
Συγχωρήστε με, σπέρματα αφύτρωτα, κι ορίστε σκληρή εκδίκηση στο… άνοιγμα του χρόνου
Πατήστε πάνω στη φθορά των φθόγγων μου, χτίστε τον λόγο τον από μένα ακατανόητο
Και τρέξτε να γλιτώσετε από την επανάληψη, σκίστε, πετάξτε, γεννήστε ανάληψη
Τα λόγια μου αφήστε τα στους τέσσερις ανέμους που ορίζουν το τοπίο του αιώνα σας
Κι αν τώρα τα διαβάζετε, φτύστε και κλείστε τη σελίδα˙ νέος αγώνας σάς περιμένει…

Φωτό: Robert και Shana ParkeHarrison

_____________________________________________________________________________

 

Tags: ,

Image

Αγγελίνα Ρωμανού

Αγγελίνα Ρωμανού

Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με την πανσέληνο. Όσο κι αν μ’ άρεσαν τα στρόγγυλα, σ’ εκείνη έψαχνα γωνιές. Γι’ αυτό, όταν γίνεται φλούδα η σελήνη, φυλάω στις σκοπιές. Κόβω κομμάτια απ’ τις άκρες και χτίζω κΑστρα αγάπες. Έτσι, κάθε πεντάμορφη φοβισμένη θα έχει τέλος καλό για παραμύθι…

Πίνακας: Alicia Suarez

————————————————————————————————————

 

Tags: ,

Image

Τόλης Νικηφόρου, «Το μυστικό αλφάβητο»

Έρωτας, 2

χάθηκε η πόλη μες στα φώτα της κι έπλεε μόνη η βάρκα στ’
ανοιχτά. χαμογελούσε εκείνη με το πιο βαθύ της θάλασσας.
άρχισε τότε η νύχτα να προφέρει λέξεις μυστικές, ηδονικές,
άρχισε να χιονίζει ο ουρανός κόκκινα και γαλάζια ξέφτια
στα μαλλιά της. έμεινε εκείνος θαμπωμένος και η στιγμή
Ανάμεσά τους κάπου εκστατική για πάντα.

Τόλης Νικηφόρου, «Tο μυστικό αλφάβητο», Έρωτας, 2, Eκδόσεις Μανδραγόρας, 2010

Πίνακας: Gabriel Bonmati

——————————————————–

 

Tags: ,

Image

Τσαρλς Μπουκόφσκι, Η ιδιοφυΐα του πλήθους

.

.

Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος, βία, παραλογισμός στο μέσο
άνθρωπο για να προμηθεύσει οποιοδήποτε στρατό, οποιαδήποτε μέρα

και οι καλύτεροι στο φόνο είναι αυτοί που κηρύττουν εναντίον του
και οι καλύτεροι στο μίσος είναι αυτοί που κηρύττουν αγάπη
και οι καλύτεροι στον πόλεμο είναι τελικά αυτοί που κηρύττουν ειρήνη

εκείνοι που κηρύττουν θεό, χρειάζονται θεό
εκείνοι που κηρύττουν ειρήνη δεν έχουν ειρήνη
εκείνοι που κηρύττουν αγάπη δεν έχουν αγάπη

προσοχή στους κήρυκες
προσοχή στους γνώστες
προσοχή σε αυτούς που όλο διαβάζουν βιβλία
προσοχή σε αυτούς που είτε απεχθάνονται τη φτώχεια
είτε είναι περήφανοι γι’ αυτήν
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να επαινέσουν
γιατί θέλουν επαίνους για αντάλλαγμα
προσοχή σε αυτούς που βιάζονται να κρίνουν
φοβούνται αυτά που δεν ξέρουν
προσοχή σε αυτούς που ψάχνουν συνεχώς πλήθη
γιατί δεν είναι τίποτα μόνοι τους
προσοχή στο μέσο άνδρα και τη μέση γυναίκα
η αγάπη τους είναι μέτρια
ψάχνει το μέτριο

αλλά υπάρχει ιδιοφυΐα στο μίσος τους
υπάρχει αρκετή ιδιοφυΐα στο μίσος τους για να σας σκοτώσει
να σκοτώσει τον καθένα
δεν θέλουν μοναξιά
δεν καταλαβαίνουν τη μοναξιά
θα προσπαθήσουν να καταστρέψουν οτιδήποτε
διαφέρει από το δικό τους
μη βρισκόμενοι σε θέση να δημιουργήσουν έργα τέχνης
δεν θα καταλάβουν την τέχνη
θα εξετάσουν την αποτυχία τους ως δημιουργών
μόνο ως αποτυχία του κόσμου
μη βρισκόμενοι σε θέση να αγαπήσουν πλήρως
θα πιστέψουν ότι και η αγάπη σας είναι ελλιπής
και τότε θα σας μισήσουν
και το μίσος τους
θα είναι τέλειο

σαν ένα λαμπερό διαμάντι
σαν ένα μαχαίρι
σαν ένα βουνό
σαν μια τίγρη
όπως το κώνειο

η καλύτερη τέχνη τους

.

.

 

Tags: ,

Image

Li Yu (937-975), Ο κήπος

Ο κήπος βαθύς και γαλήνιος
η αίθουσα άδεια και μικρή
Σε λίγο θ’ αρχίσει
το σφυροκόπημα των πλυστρών
ν’ ανακατεύεται με τον αέρα
Σ’ αυτήν την αιώνια νύχτα
μόνο ένας άγρυπνος άντρας ακούει
τους διαλείποντες θορύβους
που φευγαλέα παρουσιάζονται στις κουρτίνες
απ’ το σεληνόφως.

————————————————-

 
Image

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Διπλό ποίημα της λίμνης Έντεν (απόσπασμα)

.

Γιατί θέλω να κοιμηθώ τον ύπνο των μήλων
Για να μάθω ένα θρήνο που θα με καθάριζε απ’ το χώμα
Γιατί θέλω να ζήσω με το σκοτεινό παιδί εκείνο
Που ήθελε να κόψει την καρδιά του στ’ ανοιχτά της θάλασσας.

Φεδερίκο Γκαρθία Λόρκα, Διπλό ποίημα της λίμνης Έντεν,  μτφρ.: B. Λαλιώτης, Εκδόσεις Σμίλη, Αθήνα 1993

Πίνακας: Rebeka Rosodek

.

.

 

Tags: ,

Image

Γιάννης Ρίτσος, Ἐπιτάφιος

 

.

Εἶχες τὰ μάτια σκοτεινά, σφιγμένο τὸ σαγόνι
κι εἴσουν στὴν τόλμη σου γλυκός, ταῦρος μαζὶ κι ἀηδόνι.

Καὶ γὼ ἡ φτωχειὰ κ᾿ ἡ ἀνέμελη καὶ γὼ ἡ τρελλὴ κ᾿ ἡ σκύλα,
σοὔψηνα τὸ φασκόμηλο κι ἀχνὴ ἡ ματιά μου ἐφίλα

Κι, ἄχ, Θέ μου, Θέ μου, ἂν εἴσουν Θεὸς κι ἂν εἴμασταν παιδιά σου
θὰ πόναγες καθὼς ἐγώ, τὰ δόλια πλάσματά σου.

Κι ἂν εἴσουν δίκειος, δίκαια θὰ μοίραζες τὴν πλάση,
κάθε πουλί, κάθε παιδὶ νὰ φάει καὶ νὰ χορτάσει.

Πίνακας: Andrew  Wyeth

 

.

 

Tags: ,

Image

Α. Εμπειρίκος, Όχθη (από την Eνδοχώρα)

Α. Εμπειρίκος, Όχθη (από την Eνδοχώρα)

.

Είμεθα στην όχθη σαν προβλήτες
Τα χέρια μας απλώνονται στον ουρανό
Και κατεβάζουν τα πουλιά
Και τα κελεύσματα των οδοιπόρων.

Μία γυναίκα κάποτε μας σταματά
Αν δεν γελάσει πρόκειται να βρέξει.

Α. Εμπειρίκος,  Όχθη (από την Eνδοχώρα)

Φωτό: Lyse Marion

 

Tags: ,

Image

Alain Kervern, Χαϊκού

Alain Kervern, Χαϊκού

.

.

Πότης της σιωπής
ξεβοτανίζει μία μνήμη
μακρύτερη απ’ τη ζωή.

Πίνακας: Antoni Mas

.

.

 

Tags:

Image

Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Η Ιστορία της Σονέτσκα

Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Η Ιστορία της Σονέτσκα Όχι δεν την αγαπούσαν τη Σονέτσκα μου. Οι γυναίκες για την ομορφιά της, οι άντρες για την εξυπνάδα της, οι ηθοποιοί (άντρες και γυναίκες) για το ταλέντο της, κι όλοι αυτοί για τη μοναδικότητά της:Όλες οι γυναίκες τη βρίσκουν άσχημη.
Όμως οι άντρες όλοι είναι γι΄ αυτήν τρελοί. Το πρώτο είναι αλήθεια (που σημαίνει ότι από ποιητική άποψη πρόκειται για το ακριβώς αντίθετο), το δεύτερο όχι. Την εποχή όπου η ομορφιά της, το ταλέντο της και η ζωντάνια της γνώριζαν τη μεγαλύτερη άνθηση ούτε ένας δεν την αγάπησε, μιλούσαν για κείνη μ’ ένα μικρό γέλιο λίγο… φοβισμένο. Για τους άντρες ήταν ένα παιδί… επικίνδυνο. Μια ζωντανή ύπαρξη όχι μια γυναίκα. Δεν ήξεραν πώς να της φερθούν… αδυνατούσαν να καταλάβουν… Η εξυπνάδα της Σονέτσκα δεν κοιμόταν ποτέ. Φοβόντουσαν όλοι ακόμη, ακόμη και όταν εκείνη έκλαιγε με τα μεγάλα της δάκρυα, πως θα γελούσε μαζί τους. Όταν θυμάμαι ποια προτίμησαν από τη Σονέτσκα μου, ποιες υπάρξεις προσποιητές, επίπλαστες, ποιες απομιμήσεις από τις ψευτο- Βεατρίκες ως τις ψευτο- Κάρμεν ! (Ας μη λησμονούμε ότι βρισκόμαστε στο θέατρο, με άλλα λόγια στην καρδιά της απάτης).

Μαρίνα Τσβετάγιεβα, Η Ιστορία της Σονέτσκα, μτφρ: Ράνια Τουτουντζή, Εκδόσεις Νεφέλη, σελ. 74-75.

Φωτό: Jeanloop

 

 

Tags: ,