RSS

Daily Archives: 23/08/2014

Αλέξανδρος Ίσαρης, Μέσα στο χώμα καληνύχτα

.

Ναι, θα επιστρέψω στο σκοτάδι όπως κι εσύ.
Όμως ως τότε θέλω να γευτώ τα χρώματα
Που βγαίνουν από τ’ άνθη
Όταν το σώμα σφίγγεται για να μη σπάσει.
Θέλω ν’ ανοίξω τα φυλλώματα
Και να ριχτώ στη θάλασσα του στήθους σου
Γλείφοντας και ρουφώντας.
Θέλω να γίνω το κουκούτσι σου
Να τυλιχτείς σαν αύρα γύρω απ’ τη ζωή μου
Να λύσεις τα φιλιά τα κλειδωμένα
Και θέλω να με πάρεις στη μεγάλη προκυμαία.
Θέλω να βγω απ’ τον κλοιό σου
Για να ξανάρθω πέτρινος στην τρυφερή πληγή σου.
Να κλέψω τα λειψά σου όνειρα
Ν’ ακούσω την ορμή σου
Λίγο πριν σκοτεινιάσει
Πριν κλείσει η πόρτα
Και ψιθυρίσω μέσα στο χώμα καληνύχτα.

Αλέξανδρος Ίσαρης, Θα επιστρέψω φωτεινός, 2000

Πίνακας: Dongmin Lai

.

.

 

Φραγκίσκη Αμπατζόγλου, Επιστροφή

konstantin-kacev09

Α΄


Είδα τα πρόσωπά τους μάσκες καρφωμένες στους τοίχους•
τα κορμιά τους διαμελισμένα στους κήπους με τ’ αναρριχητικά•
οι ασβέστες έλαμπαν• το φως τους δεν αντανακλούσε χανόταν
στέρφο σε αμυχές οι τοίχοι το ρουφούσαν

Άγγελοι ιστορημένοι με φτερούγες λευκές πτίλωμα λεπτό
ακέφαλοι λυγίζαν στις γωνίες κυρτώναν στα ταβάνια τις ράχες
τους ανέβαιναν γενιές των σκουληκιών

Υδρορροές έρρεαν γαλατερές χοές• γλώσσα χαμένη• ποιος
λυγίζει ποιος γονατίζει ποιος ρουφά τις πληγές των λουλουδιών
τις οιμωγές της ρίζας

Άχραντο φως ανέγγιχτο• ουρανός το αίμα απ’ τη βαθειά σιγή
που ανοίγει λεμονανθούς κρινάκια μούχρωμα και μαύρες λάβες

Τα βλέμματά τους διασταυρώθηκαν• ο άγγελος σιωπούσε
τον προσπέρασαν τον κάρφωσαν με κέρματα στο ηχηρό παγκάρι•
τα κεριά δεν έλιωναν τα πτώματα δεν έλιωναν έσταζαν στέαρ

Κι από τα χνάρια της φωνής τώρα ένα ξέφτι να χτυπά
τα σήμαντρα από χαλκό• τώρα ένα χνάρι από χαλκό και πάλι•
αφουγκραστείτε.


Ποίηση ’81, Θανάσης Νιάρχος, Αντώνης Φωστιέρης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1982

Πίνακας: Konstantin Kace

 

Γιώργος Δανιήλ, Επιστρέφω

.

Επιστρέφω στο σώμα μου
όπως γυρίζουνε τα ψάρια
κολυμπώντας ενάντια στο ρέμα
κι ας τα καρφώνουν έτσι οι Εσκιμώοι
στήνοντας δολερές παγίδες

Επιστρέφω στο σώμα μου,
της ιστορίας πονηρά εκμαγεία
μπείτε προσωρινά στο ντουλάπι.

Ποίηση ’81, Θανάσης Νιάρχος, Αντώνης Φωστιέρης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1982

Artwork: Jenny Terasaki

 

Σωκράτης Κ. Ζερβός, Οι αλκοολικοί της γοητείας

576974_153760814766191_92630261_n

.

ήταν τα άδεια δωμάτια στο τρίτο πάτωμα
και το γκαράζ με δυνατότητες αναφλέξεως
τραγούδια που δεν κατάλαβα ποτέ
–το πλοίο π.χ. θα σαλπάρει τρεις σταγόνες
δηλητήριο πέρα ατούς πέρα κάμπους–
τρύπες στο στομάχι από κατσαβίδι–
βότκα και πορτοκάλι–
το πρωί νεκρός στο πάτωμα
απ’ τον φασισμό της φυγομαχίας

τόσες νίκες τόσοι αγώνες τόση γνώση
κι έλκος στομάχου στα τριάντα

από ένα θάλαμο μακρινό σού τηλεφωνώ
–μπερδεύοντας τα νούμερα–
ένα ποίημα όλο παρενθέσεις

Ποίηση ’81, Θανάσης Νιάρχος, Αντώνης Φωστιέρης, Εκδόσεις Καστανιώτη, Αθήνα 1982

Φωτό: Robb Johnson