RSS

Monthly Archives: August 2014

Nανά Ησαΐα, Επικίνδυνη

IV.

Επικίνδυνη
ως την καταστροφή
είμαι αυτή που έφερε ως την ψυχή
για καθρέφτη το χάσμα.

Από τη συλλογή Στην τακτική του πάθους, 1982, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994

Πίνακας: Dan McCaw

 

Χρίστος Ρουμελιωτάκης, Στην Επίδαυρο ένα βράδυ


Στην Επίδαυρο ένα βράδυ
έβαλε τα χέρια της και ήπια νερό
πολύ καιρό μετά στις μέρες της ανυδρίας
ον τρόπον επιποθεί η έλαφος
επί τας πηγάς των υδάτων
η λεπτομέρεια αύτη με τυράννησε

Από τη συλλογή Κλειστή θάλασσα, 1979, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής 1994

Πίνακας: Teun Hocks

.

.

 

 

Δημήτρης Καλοκύρης, Οι ανθολογίες

.

είναι όπως τα κεράσια:
τρως τον καρπό
βάφεις το στόμα
και φτύνεις το κουκούτσι του

στα μούτρα της Λήθης.

Από την ανθολογία Η Ελληνική Ποίηση του 20ου Αιώνα, εκδ. Μεταίχμιο, 2008,

Επιμέλεια-Ανθολόγηση: Ευριπίδης Γαραντούδης

Πίνακας: Casajordi Bousquet

 

Παυλίνα Παμπούδη, Ιστορία μιας ώρας σε πτυσσόμενο χρόνο

 Loretta Lux 9

Η ιστορία (στα βαθιά) 3

Ακούστηκε ο ήχος ενός κουδουνιού. Έμεινε λίγο να δονείται στον αέρα κι ύστερα, δοκιμάζοντας συχνότητες, συμπυκνώθηκε σε περίπου ανθρώπινο σχήμα.
«Καλώς ήρθατε», είπε ο θυρωρός θαμπά. Η φωνή του ήταν λίγο φθαρμένη στο α. Δεν είχε προσαρμοστεί στη διαφορετική αντίληψη του χώρου και κάθε τόσο, έχανε τελείως το περίγραμμά του. Μετά, συγκεντρωνόταν πάλι, με προσπάθεια. Μετακινήθηκα πέντε μπροστά λεπτά και πάτησα ένα ερυθρό εραλδικό ζωόφυτο. Αμέσως, από το ναδίρ, ανέβηκε λαχανιασμένα ένα παιδικό τραγουδάκι σε παράξενη κλίμακα: «Η μικρή Ελένη / κάθεται και κλαίει / γιατί δεν την παίζουνε / οι φιλενάδες της./ Σήκω επάνω / τον ήλιο κοίτα / τα μάτια κλείσε / κι αποχαιρέτησε».
Η φωνή ήταν της γιαγιάς μου, εννέα χρονών.
«Εννέα χρονών και μου χαρίσαν τα σκουλαρίκια με το σμαραγδάκι. Μου τρύπησαν τ’ αυτιά. Ανοίγαν οι τρύπες αργά, μέχρι να εξαφανιστούνε όλα μέσα τους.─»

Loretta Lux 9

Παρεμβολή / οι ήχοι:
Το ισοκράτημα ισόβια
Στον άλλο κόσμο.
Οξύ βιολιού
Από τ’ αρχαία ερτζιανά
Στου πατέρα την έρημο.
Μικρά πνευστά ψυχής
Που εξαερώνονται.
Τρίξιμο, ξέσκισμα
Αναστεναγμός βαμβακερός,
Τσόχινος βήχας.
Το αθέατο χρονόμετρο
Εδώ και χρόνια.
Φωνή πουλιού, βουή θεού.
Ρήγματα άηχα παντού
Στους τοίχους.

Παυλίνα Παμπούδη, Τα Τιμαλφή,  εκδ. Ροές 2007
Από την ενότητα: Ιστορία μιας ώρας σε πτυσσόμενο χρόνο(1993)

Πίνακας: Loreta Lux

.

.

 

 

Μάρκος Μέσκος, Η επιμονή του


Πλύνε τα χέρια σου
καθάρισε το πρόσωπό σου από τα μέσα δάκρυα
δεν ήταν ο έρωτάς σου έρωτας του στρατιώτη
με την πόρνη και οι συμβατικοί ασπασμοί
των συζύγων στο κατώφλι –
απόγευμα ήρεμο σαν ποταμόπλοιο
φόρεσε το άσπρο σου πουκάμισο που δεν βουλιάζει
μήτε στα μαύρα μεσάνυχτα, σημαία της αυγής
σημαία των φιλιών – όχι του παραδομού.

Από τη συλλογή Άλογα στον ιππόδρομο, 1973, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994

Πίνακας: Bernard Verkaaik
.

.

 

Oρέστης Αλεξάκης, Όσα δε μάθαμε ποτέ για τα σκυλιά


.

Έχουν δική τους μοίρα τα σκυλιά
δικό τους πρόσωπο Θεού λατρεύουν
δικό τους αγναντεύουν ουρανό
δίνουν δικό τους ορισμό για τους ανθρώπους
Κρατούν τη μνήμη του
κατακλυσμού
το ρίγος για μιαν άγνωστη πατρίδα
ψάχνουν το δάσος κάτω από την πόλη
θέλουν να ξεψυχήσουν σ’ άλλους τόπους
Κάποτε μες στον ύπνο των σκυλιών
θρηνούν οι λύκοι
σαλεύει ο φόβος τα βαριά κλαδιά του
φίδι σφυρίζει η πείνα την οργή της
Ακούν στα βάθη την παλιά οιμωγή
της ερημιάς τον προσκλητήριο θρήνο
δαγκώνουν την αόρατη αλυσίδα
κόκκινο φως τα μάτια τους τυφλώνει

θυμούνται φλόγες και
ξεριζωμό

ξυπνά το αγρίμι μέσα τους
και κλαίει


Από τη συλλογή Ο ληξίαρχος, 1989, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994

Πίνακας: Matthew Pasquarello

.

.

 

Xάρης Μελιτάς, Κουτόχορτο

 Έχω φρακάρει
στην τρύπα της βελόνας
κι ακόμα τρώω.

Χάρης Μελιτάς, Κουτόχορτο, από τη συλλογή Άρωμα σκουριάς, Μανδραγόρας 2014.

Πίνακας: Pablo Carnero