RSS

Monthly Archives: July 2014

Ανδρέας Εμπειρίκος, «Μια ριξιά ζαριών δεν καταργεί ποτέ την τύχη»

 

Όχι
Δεν είναι το «art pour l’ art»
Η ανωτέρα εκδήλωσις των ποιητών και των ανθρώπων
Ούτε ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός που είναι απλώς πολιτική
Ούτε η τέρψις τάξεων προνομιούχων
Δεν είναι αυτά ο προορισμός των ποιητών
Γιατί δεν είναι δυνατόν
Με την αφηρημένη μόνον ομορφιά
Ή με την συμβατικώς παραστατική
Ή με το «όπερ έδει δείξαι» μόνον ή το «γαρ»
Να αντικατασταθούν ή να πνιγούν των ενορμήσεων οι ώσεις
Αφού ο λόγος δεν είναι λογική
Αφού το κάλλος δεν είναι αισθητική
Αφού το καλόν δεν είναι ηθική
Αφού «un coup de dés jamais n’abolira le hasard»
Αφού εν σπερματόζωον μονάχα αρκεί
Να γονιμοποιηθεί το ωάριον της γυναικός ή ο λόγος
Αφού μόνον ο έρωτας τον θάνατο νικά
Θα ’ναι η ποίησις σ π ε ρ μ α τ ι κ ή
Απόλυτα ερωτική
Ή  δ ε ν  θ α  υ π ά ρ χ η.

Ανδρέας Εμπειρίκος, Αι γενεαί πάσαι ή η σήμερον ως αύριον και ως χθες, «Μια ριξιά ζαριών δεν καταργεί ποτέ την τύχη».

Πίνακας: Marta Penter

.

.

 

Tags:

Γιάννης Ρίτσος, Στο νοσοκομείο

 

Ήσυχο απόγευμα. Μια καμινάδα, στέγες, η γραμμή του λόφου,
ένα ελάχιστο σύννεφο. Με πόση αγάπη
κοιτάς απ’ τ’ ανοιχτό παράθυρο τον ουρανό
σαν να τον αποχαιρετάς. Κι αυτός σε κοιτάζει. Αλήθεια,
τι πήρες; τι έδωσες; Δεν έχεις καιρό να λογαριάσεις.
Την πρώτη και την τελευταία σου λέξη
Την είπαν ο έρωτας και η επανάσταση.
Όλη σου τη σιωπή την είπε η ποίηση. Τι γρήγορα
που μαδούν τα τριαντάφυλλα. Γι’ αυτό κι εσύ θα φύγεις
παρέα με την όρθια αρκουδίτσα που κρατάει
ένα μεγάλο πλαστικό τριαντάφυλλο στα μπροστινά της πόδια.

Πίνακας: Harue Koga

Γιάννης Ρίτσος, από τη συλλογή Τα αρνητικά της σιωπής, Στο νοσοκομείο.

http://www.hprt-archives.gr/V3/public/main/page-assetview.aspx?tid=68575&tsz=0&act=mMainView.

.

 

Γιώργος Χρονάς, Οι Μούσες

.

Έτσι μας θέλουν οι Μούσες
μόνους με άστοχες κινήσεις
βλέψεις νεκρές
επιθυμίες, βροχές
ομίχλες που δεν μας καλύπτουν
Με καμπαρντίνες παλιές
παλτά που μυρίζουν ναφθαλίνη.
Με περασμένες μουσικές.

Γιώργος Χρονάς, Τα Ποιήματα (1973-2008), Εκδ. Οδός Πανός, 2008

Photo: Brassai

 

 

Μελοποιημένη ποίηση: Νίκος Γκάτσος, Οι ήρωες είναι πάντα ευγενικοί

.

Οι ήρωες είναι πάντα ευγενικοί.
Γεννιούνται μ’ ένα χρυσαφένιο χρώμα,
μ’ όνειρα που τους τα φτιάχνει η συννεφιά,
μ’ ελπίδες που φυτρώσαν μες στο χώμα…


Οι ήρωες δεν έχουν μυστικά.
Δεν ταξιδεύουνε ποτέ σε ξένα μέρη.
Γίνοντ’ αγάλματα ψυχρά, μα εθνικά
κι έχουν για συντροφιά τους ένα περιστέρι…


Οι ήρωες είναι πάντα ευγενικοί.
Κάνουν πως, τάχα, λεπτομέρειες δε θυμούνται…
Κι όταν η νύχτα τούς σκεπάζει με σιωπή,
πετάν’ το θρύλο στα πουλιά κι αποκοιμιούνται…

Πίνακας: Rachel Ruysch

.

 

Νίκος Γκάτσος, Αμοργός

This image has an empty alt attribute; its file name is armando-valero214.jpg

.

Kακοί μάρτυρες ανθρώποισιν οφθαλμοί
και ώτα βαρβάρους ψυχάς εχόντων.

Ηράκλειτος

Mε την πατρίδα τους δεμένη στα πανιά και τα κουπιά στον
άνεμο κρεμασμένα
Oι ναυαγοί κοιμήθηκαν ήμεροι σαν αγρίμια νεκρά μέσα στων
σφουγγαριών τα σεντόνια
Aλλά τα μάτια των φυκιών είναι στραμμένα στη θάλασσα
Mήπως τους ξαναφέρει ο νοτιάς με τα φρεσκοβαμμένα λατίνια
Kι ένας χαμένος ελέφαντας αξίζει πάντοτε πιο πολύ από
δυο στήθια κοριτσιού που σαλεύουν
Mόνο ν’ ανάψουνε στα βουνά οι στέγες των ερημοκκλησιών
με το μεράκι του αποσπερίτη
Nα κυματίσουνε τα πουλιά στης λεμονιάς τα κατάρτια
Mε της καινούργιας περπατησιάς το σταθερό άσπρο φύσημα
Kαι τότε θά ’ρθουν αέρηδες σώματα κύκνων που μείνανε
άσπιλοι τρυφεροί και ακίνητοι
Mες στους οδοστρωτήρες των μαγαζιών μέσα στων
λαχανόκηπων τους κυκλώνες
Όταν τα μάτια των γυναικών γίναν κάρβουνα κι έσπασαν
οι καρδιές των καστανάδων
Όταν ο θερισμός εσταμάτησε κι άρχισαν οι ελπίδες των γρύλων.

.


.

Γι’ αυτό λοιπόν κι εσείς παλληκάρια μου με το κρασί
τα φιλιά και τα φύλλα στο στόμα σας
Θέλω να βγείτε γυμνοί στα ποτάμια
Nα τραγουδήστε την Mπαρμπαριά όπως ο ξυλουργός κυνηγάει τους σκίνους
Όπως περνάει η όχεντρα μες απ’ τα περιβόλια των κριθαριών
Mε τα περήφανα μάτια της οργισμένα
Kι όπως οι αστραπές αλωνίζουν τα νιάτα.

Πίνακες:  Armando Valero, Podgaevskaya Marina

http://www.24grammata.com/wp-content/uploads/2011/07/N.-Gkatsos-Amorgos.pdf

(…)

 

Xάρης Μελιτάς, Ομολογία

 

Δεν βρήκα άλλο
επιστήθιο φίλο
απ’ τον καθρέφτη.


Χάρης Μελιτάς, από τη συλλογή Πατέ στρουθοκαμήλου, Ομολογία, Εκδόσεις Μανδραγόρας 2008.

 

Χάρης Μελιτάς, Αυταρέσκεια

Στον καθρέφτη μου
εξομολογήθηκα.
Συγχωρεμένος.


Χάρης Μελιτάς, από τη συλλογή Πατέ στρουθοκαμήλου, Αυταρέσκεια, Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2008

 

Kική Δημουλά, Άκουσέ με απόσταση

.

Αν ήμουν δικαιοσύνη
θα σε φυλάκιζα
σε απόσταση αναπνοής.
Έσφαλες να είσαι απροσμέτρητη
βλάπτοντας τη μέγιστη σημασία
της εγγύτητας.
Όσο απλοϊκά κι αν σε μετρήσω
με γνώμονα
την αίσθηση το φόβο την άγνοια
σε πιο αμετακίνητη κι από τη μοίρα
αθροίζεται η επιρροή σου.
Μπροστά σου σαν τίποτα
φαντάζει η αιωνιότητα
και ο Θεός
σαν έμμονη ιδέα του χάους.


Εσύ σε ερημότοπο μετέβαλες
το πολυσύχναστο αγνάντεμα
σε απολωλός
το κάθε δυσδιάκριτο ξωκλήσι.


Όσο για μας
ενώ μας γέννησε
μια πρόθεση να μην απέχουμε πολύ
ο ένας απ’ τον άλλον
στην πλήρη απομάκρυνση μας ώθησες
στην εξορία των χωρισμών καταδικάζοντας
το καθετί που φάνταζε ενωμένο.
Το τέλος μας
γιατί το άφησες τόσο κοντινό;


Kάνεις πως δεν μ’ ακούς.


Έχεις βέβαια άλλοθι τρανταχτό:
την τεράστια απόστασή σου
τη μισάνθρωπη.

Κική Δημουλά, Δημόσιος καιρός, Άκουσέ με απόσταση, σελ. 82, Eκδόσεις Ίκαρος, 2014

Πίνακας, Elena Gualtierotti

 

Χάρης Μελιτάς, Βαβέλ

Στρίψτε δεξιά
εξήγησε δείχνοντας
προς τ’ αριστερά.


Χάρης Μελιτάς, από τη συλλογή Πατέ στρουθοκαμήλου, Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2008

Πίνακας: Martha Mayer Erlebacher

 

Χάρης Μελιτάς, Λευκή απεργία

 

Tα μαύρα πιόνια
έγιναν βασίλισσες.
Ακόμα παίζεις; 

Χάρης Μελιτάς, από τη συλλογή Πατέ στρουθοκαμήλου, Λευκή απεργία, Εκδόσεις Μανδραγόρας, 2008

Πίνακας: Bo Bartlett