RSS

Daily Archives: 09/03/2013

Image

James Joyce, Ulysses (Episode 9 – Scylla And Charybdis)

James Joyce, Ulysses (Episode 9 - Scylla And Charybdis)

.

.

First he tickled her
Then he patted her
Then he passed the female catheter.
For he was a medical jolly old medi.
– I feel you would need one more for Hamlet. Seven is dear to the mystic mind. The shining seven W. B. calls them.
Glittereyed, his rufous skull close to his greencapped desklamp sought the face, bearded amid darkgreener shadow, an ollav, holyeyed. He laughed low: a sizar’s laugh of Trinity: unanswered.
Orchestral Satan, weeping many a rood
Tears such as angels weep.
Ed egli avea del cul fatto trombetta.


James Joyce, Ulysses (Episode 9 – Scylla And Charybdis)
http://www.online-literature.com/james_joyce/ulysses/


Φωτογραφία: Robert Doisneau

 

Tags: ,

Image

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ

.

 Προσπάθησα τότε να σκεφτώ τον Γκάτσμπυ για μια στιγμή, μα εκείνος ήταν ήδη πολύ μακριά, και μπόρεσα απλώς να θυμηθώ, χωρίς μνησικακία, ότι η Νταίζη δεν είχε στείλει ούτε ένα μήνυμα ούτε ένα λουλούδι. Αμυδρά άκουσα κάποιον να μουρμουρίζει για το πόσο μακάριοι είναι οι νεκροί που πέφτει πάνω τους η βροχή, κι ύστερα τον άνθρωπο με τα μάτια της κουκουβάγιας να βροντοφωνάζει «Αμήν».

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ
Μετάφραση: Φὠντας Κονδύλης, Εκδόσεις Πατάκη

Φωτογραφία: Catrin Welz Stein

 

Tags: ,

Image

Γιώργος Χειμωνάς, o Αδελφός

Jacques Faujour Markovitch-Henriette-Dora-_1907-1997__-Maar-Dora-_dit_

Ο Αδελφός αμίλητος υψώνει μιαν αμείλιχτη ασπίδα προς τον αποκαθηλωμένο με την άταφη σιωπή και η αιματηρή του στύση αιματώνει τα γυναικεία πέπλα. Μιλά κι αντηχούν οι αιώνες σαν στοές. Εκείνη την ώρα είχε μιαν επικίνδυνη ομορφιά σαν μολυσμένη, λευκή μέσα στο χώμα σαν μυτερό κόκαλο θεού και μέσα σε χώματα και αίματα που άχνιζαν.

Γιώργος Χειμωνάς, o Αδελφός, Εκδόσεις Κέδρος

Φωτογραφία: Jacques Faujour Markovitch

 

Tags: ,

Image

Γιώργος Χειμωνάς, Ο εχθρός του ποιητή

Γιώργος Χειμωνάς, Ο εχθρός του ποιητή

Αφηγήθηκα στην Κυβέλη τον εφιάλτη που με ξύπνησε. Πολλές φορές τον έχω ξαναδεί αυτόν τον απλοϊκό κοινό εφιάλτη. Ότι κοιμόμουν με το πρόσωπο στον τοίχο. Μέσα στο άδειο άγνωστο δωμάτιο ενός χωριάτικου σπιτιού όπου με είχε πάει ο ύπνος. Όλα μου τα όνειρα συμβαίνουν σε άγνωστα ελληνικά χωριά. Κάνει πολύ κρύο κι έξω οι δρόμοι είναι ποτάμια λάσπης. Σημαδεμένοι από ρόδες κάρων και λάστιχα τρακτέρ. Ένας άνθρωπος ήταν στο δωμάτιο με πλησίαζε αργά και αθόρυβα. Παράλυτος δεν μπορούσα να γυρίσω να τον δω. Αλλά ήξερα ότι με πλησίαζε το πιο τρομαχτικό πλάσμα του κόσμου.

Το πιο τρομαχτικό πράγμα είναι μαζί και γελοίο. Το γελοίο είναι η φοβερότερη ιδιότητα του τρομαχτικού.Έπρεπε να γυρίσω να δω και με προσπάθεια υπεράνθρωπη γύρισα το κεφάλι. Ένιωσα να τρίζουν και να σπαν οι σπόνδυλοι του τραχήλου μου και τον είδα. Αλλά είχε σκεπασμένο το κεφάλι του κι έκρυβε το πρόσωπό του. Φορούσε μια μεγάλη χαρτοσακούλα από χοντρό πρόστυχο χαρτί που τυλίγουν τα κρέατα και δεν μπορούσα να δω το πρόσωπό του. Αλλά φαντάστηκα ότι το πρόσωπό του θα ήταν ένα κομμάτι κρέας ζωντανό κι εκεί που με ρουφούσε η κινούμενη άμμος ενός ανυπόφορου κινδύνου ο νους μου πάλι με τράβηξε έξω στην επιφάνεια. Ξύπνησα χωρίς ν’ αναγνωρίσω αυτόν που θέλει χυδαία και γελοία να με τρομάξει.

Γιώργος Χειμωνάς, Ο εχθρός του ποιητή, Eκδόσεις Κέδρος 1990

Φωτογραφία: Ellen O’ Conell

==========

 

Tags: ,

Video

Γ. Χειμωνάς

Γ. Χειμωνάς: Tομή στη σύγχρονη ελληνική γραμματεία!

 

Tags: ,

Image

Λόγια

Λόγια

Να φοβάσαι τους προφήτες κι αυτούς που είναι έτοιμοι να πεθάνουν για την αλήθεια, επειδή κατά κανόνα κάνουν και άλλους να πεθάνουν μαζί τους, μερικές φορές πριν από αυτούς και καμιά φορά αντί για αυτούς.

Oυμπέρτο Έκο

 

Tags: , ,

Image

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ

.

.

Oι επιφυλακτικές κρίσεις είναι θέμα απεριόριστης ελπίδας. Μέχρι τώρα εξακολουθώ να φοβάμαι μήπως μου διαφύγει κάτι αν ξεχάσω ότι, όπως με πολύ σνομπ στιλ μου έλεγε ο πατέρας μου κι όπως με το ίδιο σνομπ στιλ επαναλαμβάνω κι εγώ, με τη γέννησή μας προικιζόμαστε άνισα με μια αίσθηση των βασικών καλών τρόπων. Και, αφού περηφανεύτηκα μ’ αυτό τον τρόπο για την ανεκτικότητά μου, έρχομαι να παραδεχθώ ότι αυτή έχει ένα όριο. Η διαγωγή μπορεί να στηρίζεται πάνω στο σκληρό βράχο ή στον υγρό βούρκο, μα ύστερα από ένα σημείο δεν με ενδιαφέρει πού στηρίζεται.

Φ. Σ. Φιτζέραλντ, Ο υπέροχος Γκάτσμπυ, Μετάφραση: Φώντας Κονδύλης, Εκδόσεις Πατάκη

Πίνακας: Christian Vincent

 

Tags: ,

Image

Yves Bonnery, Ο ποιητής των σιωπηλών ήχων

Yves Bonnery, Ο ποιητής των σιωπηλών ήχων

Να λοιπόν ποια είναι για τον Μπονφουά η ουσία του ποιητικού φαινομένου: o Ἠχος. Όπως ένα όνειρο δεν το βλέπουμε με τα μάτια μας, αφού τα μάτια μας είναι κλειστά, κι εντούτοις τις εικόνες του, εικόνες τις λέμε πάλι, γιατί εικόνες είναι και ας μην απευθύνονται στα μάτια μας, έτσι υπάρχουν και ήχοι που δεν απευθύνονται στ’ αυτιά μας και άρα δεν ακούγονται με αυτά. Αμέσως, αμέσως η ποίηση είναι μια μηχανή που παράγει τέτοιους ήχους.

Yves Bonnery, Ο ποιητής των σιωπηλών ήχων, Μετάφραση: Μ. Καλεώδης, Περιοδικό Ποιητική.

Φωτογραφία: Catrin Welz Stein

 

Tags:

Image

Τόνι Μόρισον, Γαλάζια μάτια

Τόνι Μόρισον, Γαλάζια μάτια

Όπως συμβαίνει με πολλούς μισανθρώπους, η περιφρόνησή του για τους άλλους τον οδήγησε σε ένα επάγγελμα προορισμένο να τους εξυπηρετεί. Αφοσιώθηκε σε μια δουλειά που βασιζόταν μόνο στην ικανότητά του να κερδίζει την εμπιστοσύνη τους. Μια δουλειά για την οποία ήταν απαραίτητες οι πιο στενές σχέσεις. Έχοντας ερωτοτροπήσει με την ιεροσύνη, την εγκατέλειψε για να γίνει δικολάβος. Όμως, χρονική συγκυρία και ατυχία συνωμότησαν εναντίον του. Τελικά επέλεξε ένα επάγγελμα που συνδύαζε και ελευθερία και προσωπική ικανοποίηση. Έγινε «Αναγνώστης, Σύμβουλος και Ερμηνευτής Ονείρων».

Τόνι Μόρισον, Γαλάζια μάτια, εκδόσεις Νεφέλη. Μετάφραση: Kατερίνα Σχινά.

 

Tags: ,

Image

Ματτίας Μάρε, ΔΟΚΙΜΕΣ Α΄, Δυσώνυμες Φαρμακείες

Σε μια χούφτα σκόνη κρυβόταν ο φόβος,
με το πέτρινο τούτο κεφάλι στους τερατώδεις ώμους,
σαν να ξυπνώ από ύπνο βαθύ,
σε άλλες ζωές μυριάδες,
καμωμένον από δυσώνυμες φαρμακείες αρχαίες,
όπου η μνήμη ξεπέρασε το σύνορό της
και έγινε μάνα κόρη και μητριά,
έγινε μνήμη κύτταρο
και εξαΰλωνε σε πυρά άφιλη εξαντλητική
τους αμέτρητους προγόνους μου.
Kαι ποια ψυχή ήθελε αντέξει μια
θάλασσα λύπης που σταλάζει στον αιώνα,
« Living nor dead »,
κοιτώντας στη καρδιά του φωτός, στη σιωπή,
πυρωμένο λευκό ξεραίνει τη ψυχή.

Γερνάς κι αντί να καθαρίζει ο ορίζοντας
γεμίζει ηχώ σε δρόμους κοχλίες.
Παρόν και μέλλον μια αυταπάτη του μυαλού,
Εάν όλος ο χρόνος είναι παντοτινά παρών
Όλος ο χρόνος είναι σκλαβωμένος.
Ύλη σκεπτόμενη,
ένα αέρινο μυθολογικό κουκούλι
κρεμασμένο στο δέντρο του χωροχρόνου,
το παίγνιο της αντίληψης
με τ’ αραχνοΰφαντα δίχτυα
της ιδεολογικής πρότασης,
ιερά παράδοσις, μυθολογία και επιστήμη,
συγκρουόμενες στο χάος,
κατίσχυσαν της ύλης και δημιουργούν
έναν υπέροχο, νέο πάντα νέο κόσμο,
που κουβαλά σαν κατάρα την ομορφιά
και την τραγωδία, περίκλειστες μέσα του.

Θεός είναι αυτό, από το οποίο μεγαλύτερο δεν μπορεί να νοηθεί
και ο Θεός διαβεβαιωτικά υπάρχει τόσο αληθινά,
ώστε δεν μπορεί να γίνει νοητό ότι δεν υπάρχει.

Ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης·

ΜATTIAΣ ΜΑΡΕ, Ιούλιος 2012

[“τι θέλεις; respondebat illa: απο θανείν θέλω.” ]

Το ποίημα χρησιμοποιεί αναμνήσεις ενεργές από την Έρημη Χώρα του T.S. Eliot
από την απόδοση της από τον Γιώργο Σεφέρη,
από τον μύθο της Σίβυλλας Κυμαίας,
ενός στίχου από το Les Anges sont Blancs του Γιώργου Σεφέρη,
ενός στίχου των Περσών, που μιλά για τον πόνο,
ενός μεταφρασμένου αποσπάσματος από το Οντολογικό επιχείρημα του Αγίου Ανσέλμου,
και ως επιμύθιο, ένος στίχου από γνωστό απόσπασμα του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου.

Φωτογραφία: Catrin Welz Stein

 

Tags: ,