«Καλύτερα να έχεις τη φήμη πούστη παρά μαλάκα!»
Μανώλης Δουκίδης, Συγγραφέας
Monthly Archives: March 2013
Image
Λόγια
Μια φωνή μέσα μου έλεγε: “ηρέμησε, δεν είσαι ο πρώτος γιατρός που κοιμάται με έναν ασθενή του!” και μια άλλη απαντούσε: “μα είσαι κτηνίατρος!”
Dick Wilson, Αμερικανός κωμικός
Image
Kάτουλλος
«Μόνο με την προσφυγή σε χυδαία γλώσσα μπορεί ο Κάτουλλος να περάσει το μήνυμά του απέναντι σε άτομα άνευ ευαισθησίας, ανίκανα να διακρίνουν γραφή πολλών αποχρώσεων τόσο σε διανοητικό όσο και σε συναισθηματικό επίπεδο, με λαϊκού χαρακτήρα κριτήρια αξιολόγησης της λογοτεχνίας. Διότι εν τέλει ο Κάτουλλος δεν είναι ο ποιητής του λαού, των μαζών».
http://www.typografikos.com/2010/11/blog-post_1249.html
http://teflon.wordpress.com/2010/08/13/σοφία-παπαϊωάννου-κατούλλου-ποίηση-κ/
Image
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης, Η πόλις
Είπες• «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα,
Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή•
κ’ είν’ η καρδιά μου – σαν νεκρός – θαμένη.
Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμό αυτόν θα μένει.
Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα».
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θα βρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς•
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ’ ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλι αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού – μη ελπίζεις –
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ’ όλην την γή την χάλασες.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1910)
Πίνακας: Cath Riley
Image
Το στάδιο του καθρέφτη
To στάδιο του καθρέφτη
Nα γιατί τόσα κομμάτια, θρύψαλα, λειψές εικόνες, αποκομμένα μέλη, σπασμένοι καθρέφτες, αίματα, κορμιά χαμένα, αιωρούμενα, παραπεταμένα… στα γραπτά, στην ποίηση, στη λογοτεχνία, στα μι σά: μι σώ μας λόγια, σε φωτογραφίες που βλέπουμε γύρω μας, σε μέλη απλώς σωμάτων που παρουσιάζονται στη διαφήμιση, στην κιτς εκφορά ενός σπουδαίου λόγου, ο οποίος δεν μας αντανακλά, αλλά θα επιθυμούσαμε να μας αντανακλά, και γι΄ αυτό μας κάνει να φαινόμαστε ηλίθιοι, χαμερπείς και γελοίοι.
«Το μικρό παιδί, καθρεφτίζεται μέσα στα μάτια της μητέρας του. Είναι η επιθυμία της μητέρας του για αυτό, που θα το κάνει σημαντικό, θα του δώσει νόημα. Τα συναισθήματα της είναι η εικόνα του. Είναι η εικόνα που θα έχει αφ’ εξής για τον εαυτό του.
Αυτή η εικόνα λοιπόν που βλέπει το παιδί, δεν είναι μια αντικειμενική εικόνα, αλλά μια Imago, δηλαδή μια φαντασιακά επενδεδυμένη εικόνα. Είναι μια Imago του ίδιου του σώματος του.(6) Το είδωλο του, που κατοπτρίζεται, δεν είναι μια πραγματική αντανάκλαση αλλά μια αντανάκλαση φαντασιακή, που θα έρθει να τεκμηριωθεί από αντικειμενικά γεγονότα. Αυτή η αντανάκλαση έχει να κάνει όχι με την πραγματικότητα αλλά με την ψυχική πραγματικότητα».
(To άρθρο, που μπορείτε να βρείτε στον επισυναπτόμενο σύνδεσμό, είναι πολύ ενδιαφέρον — ειδικά για μητέρες που έχουν μικρά παιδιά)
http://e-psychotherapia.blogspot.be/2010/09/blog-post_19.html
Image
Διαφορές νεύρωσης και ψύχωσης
Στό έργο του (o Φρόυντ) «Απώλεια της πραγματικότητας στη νεύρωση και ψύχωση» του 1924 σχολιάζει το γεγονός ότι και οι νευρωνικοί έχουν δυσκολία στον έλεγχο της πραγματικότητας και συγκεκριμένα στο τμήμα αυτό της προσωπικότητας που σχετίζεται με το πρόβλημά τους. Και στη νεύρωση και στην ψύχωση το άτομο έχει να αντιμετωπίσει μία σοβαρή αποστέρηση.
Στη νεύρωση το πρώτο βήμα είναι η απώθηση και το 2ο βήμα, ύστερα από την αποτυχία της απώθησης, είναι η δημιουργία τού νευρωνικού συμπτώματος. Στην ψύχωση το 1ο βήμα είναι η αποκήρυξη της πραγματικότητας καί το 2ο βήμα είναι η δημιουργία μίας νέας πραγματικότητας σύμφωνα με την επιθυμία τού υποκειμένου.
Το άγχος και η συνυπάρχουσα οδύνη μαρτυρούν ότι οι προσπάθειες αυτές δεν είναι και τόσο επιτυχείς. Δίνει το παράδειγμα μίας ασθενούς του, η οποία ήταν ερωτευμένη με τον άνδρα της αδελφής της. Όταν η αδελφή της πέθανε της ήρθε η σκέψη «τώρα είναι ελεύθερος και μπορεί να παντρευτεί εμένα». Έκανε απώθηση αυτής της σκέψης, η επιστροφή τού απωθημένου όμως της δημιούργησε σαν σύμπτωμα υστερικούς πόνους. Αν η ασθενής ήταν ψυχωσική η αντίδρασή της θα ήταν άρνηση του θανάτου της αδελφής της.
http://www.psychoanalysis.org.gr/pagefull.php?id=34&mytable=ergasies
Image
Τι είναι υποκείμενο;
Tι είναι υποκείμενο;
Ο όρος υποκείμενο στον Λακάν συνάπτεται με τη γλώσσα στο βαθμό που το υποκείμενο ως τέτοιο είναι κενό, στην ουσία είναι ένα ανοιχτό ερώτημα, είναι το ίδιο το ερώτημα που θέτει, «ποιος είμαι», «τι θέλω», το υποκείμενο μέλλει να πραγματωθεί, πρόκειται για μια διαδικασία πραγμάτωσης και έλευσης. Με αυτή τη λογική το υποκείμενο για την ψυχανάλυση είναι το υποκείμενο της επιθυμίας το οποίο μπορεί να υπάρξει με το τίμημα ενός ευνουχισμού που πρωταρχικά είναι ένας ευνουχισμός που επέρχεται επειδή ακριβώς μιλάει, επειδή ακριβώς είναι ένα ον που χρησιμοποιεί τη γλώσσα, και μιλώντας κάτι χάνει από την απόλαυσή του.
Nτόρα Περτέση, ψυχολόγος, Δρ ψυχανάλυσης
Το κείμενο προέρχεται από τον παρακάτω σύνδεσμο :
Image
Μυθομανία
Όταν ήμασταν παιδιά, ζούσαμε σε έναν κόσμο μεταξύ αλήθειας και μύθου(…) «Εγώ, όταν μεγαλώσω, θα γίνω Σούπερμαν». Ή πιο κοντά στην πραγματικότητα: «Θα γίνω χορεύτρια», «Θα γίνω δύτης», «Θα έχω ένα σπίτι με όλων των ειδών τα ζώα». Αυτού του είδους οι φαντασιώσεις, που λέγονται με τρόπο εντελώς αυτονόητο, δηλώνουν καταρχήν: «Ονειρεύομαι, άρα έχω αντίληψη του εαυτού μου και τον προβάλλω στο μέλλον». (…) Είναι σημαντικό να διαχωρίσουμε τους υπερβολικούς, τους πληθωρικούς, αυτούς που λένε πότε-πότε ένα ψέμα για να εντυπωσιάσουν, από τους παθολογικά μυθομανείς, που είναι μάλλον σπάνιοι. Η διαφορά είναι ότι οι μυθομανείς χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας και πιστεύουν και οι ίδιοι τα ψέματά τους.
To κείμενο προέρχεται από το λίνκ:
http://www.vita.gr/html/ent/083/ent.7083.asp
Είναι επίσης πολύ ενδιαφέρον το άρθρο που αφορά κάποιον μυθομανή, ο οποίος πέρασε 10 χρόνια στη φυλακή για… 30 φόνους που ΔΕΝ είχε διαπράξει :
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 