Περα από κατι
Αστειες πια εξιδανικευσεις
–γιατι μετα από μια ηλικια
η αφελεια είναι σκετη μαλακια–
όχι, δεν είναι που δεν ειχε μονιμες σχεσεις.
Ειχε εκεινο το κοριτσι, πενηνταρα μεν,
κουκλα δε!
Με τα μεγαλα βυζια.
Σιλικονη-ξεσιλικονη
Κουκλα!
Κοκκαλιαρα ψηλη και με χειλη σαρκωδη
Ουτε σου –ξου-μου
Ουτε τιποτε
Ναι. Toν ισοπεδωνε ενιοτε με τη βλακεια της.
Αλλα ας ειμαστε κομματακι τιμιοι, και πολύ του επεφτε.
Πολύ πιο αυθεντικη από εκεινον. Και κυριως. Διαθεσιμη.
Δεχοταν ολη την ηλιθια του υποτιμηση.
Κι όχι από βλακεια. Απο ανωτεροτητα.
Από μια ελαφραδα και καλοσυνη.
Και την αυτιστικη του ειρωνεια.
Επειδη διαβασε δυο βιβλια, για κακη μας τυχη,
Περνουσε για «φαλλος» στην πιατσα, μα κυριως στην φαντασια του
Εκεινη;
Ακουγε Ρεμο και Θεoδωριδου.
Ναι, Λαϊκη κοπελα. Που εκανε σχεδια για ταξιδια και μποτοξ.
Ο,τι μπορει να υποτιμαει
Μπορει και να το ανεχεται.
Ειχε μηπως ποτε για τοσα χρονια μπες βγες άλλη γυναικα μονιμα στα σεντονια του;
Ποια αλλη τον ανεχτηκε;
Ασχετα που εφευγε ταχα μου πρωτος;
Μηπως θα τον κραταγε καμια;
Εκεινο το λαϊκο κοριτσι που εκραζε μεσα του
Όταν «κουνιοταν» στις «διανοουμενες» φιλες του…
Ισως αυτή να μην τον αγαπησε μοναχα απo βολεμα
ή από σκετη φτηνη υστερια…
Φτηνη σαν το χυμα αρωμα που αγοραζε τρια ευρω με το κιλο στην αγορα.
Πίνακας: Nikolay Stoev
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 