RSS

Daily Archives: 02/12/2017

Γιάννης Ρίτσος, Αίας

Αίας, κείμενο

Στο σπίτι, βρήκα τη μητέρα καθισμένη στην τραπεζαρία,
σκυφτή, στοχαστική, περνώντας σε λεπτή κλωστή μαργαριτάρια
λευκά, γαλαζωπά, ασημένια. «Τί θα τα κάνεις, μητέρα;» της είπα.
Κι εκείνη: «Θα τα ρίξω στο πηγάδι». Χαμογέλασε. «Μα τότε
γιατί τ’ αρμαθιάζεις;». Την κοιτούσα. Δε σήκωσε τα μάτια. «Κείνη που θα τα φορέσει
έτσι τα θέλει», αποκρίθηκε. Και μονομιάς κατάλαβα
πως μέσα σε κάθε πηγάδι, και μέσα μας, είναι μια όμορφη γυναίκα πνιγμένη,
μια πνιγμένη γυναίκα που δε λέει να πεθάνει, κι ούτε ξέρω τί σημαίνει,
καρτερική, καρτερική, κάτω απ’ το θόρυβο που κάνουν τ’ άλογα, τ’ αμάξια, τ’ άρματά μας.

Μία εξαιρετική παράσταση απο τη  MARIANNE POUSSEUR στο ρόλο 
του Αίαντα του Γιάννη Ρίτσου.

Στις 30 Νοεμβίου παίχθηκε στο Θέατρο VARIA των Βρυξελλών 
στο πλαίσιο της τριλογίας των στοιχείων

Ισμήνη, νερό
Φαίδρα, φωτιά
Αίας, αέρας

La trilogie des éléments

 

Μαρία Ρήγα-Πανουτσοπούλου, Απομεσήμερο

.

Απομεσήμερο ζεστό στον καφενέ.
Στέρνο περήφανο, μηνίγγι φουσκωμένο
με το μουστάκι βουτηγμένο στη ρακή
μια ομορφοκάπουλη τον φέρνει μεθυσμένο.

Ζεστά αχαμνά, υγρά αχαμνά
μέλι και ζάχαρη σταλάζουνε στην ψάθα…
Με την παλάμη στα λαγόνια μουλωχτά
μια ρουφηξιά
μια μπαταριά μέσα στην κάψα.

Μαρία Ρήγα-Πανουτσοπούλου, Απομεσήμερο από τη συλλογή Μια μέντα και άλλα, Διάττων, Αθήνα 2007

Πίνακας: Jeffrey Ripple