RSS

Tag Archives: France

Image

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του κυρίου

.

Ένα βράδυ, λίγο πριν από τις εννέα, αποφάσισε πως να τον περιμένει έξω, στο κατώφλι, ήταν δουλοπρεπές. Ναι, θα πήγαινε απλούστατα να του ανοίξει την πόρτα, όταν θα έφθανε, αλλά χωρίς τρεχάλες, ήρεμα και με βαθιές ανάσες, ώστε να μην ξεχνάει ποια ήταν, θα τον περνούσε με αξιοπρέπεια στο σαλόνι.

Εκεί, conversation, κατόπιν πρόταση για ένα φλιτζάνι τσάι. Μια καλή ιδέα θα ήταν να τα είχε ήδη όλα έτοιμα στο σαλόνι, ώστε να μη χρειαζόταν να του εμφανίζεται σε στάση καμαριέρας, κουβαλώντας δίσκους .Ναι, όλα εκεί, τσαγερό με το παλτουδάκι του, φλιτζάνια, γάλα, λεμόνι. Rodney SmithDEP120702603Οπότε, στην κατάλληλη στιγμή, θα σηκωνόταν, θα σερβίριζε το τσάι αργά, θα τον ρωτούσε με ευγένεια αν ήθελε γάλα ή λεμόνι.

Δοκιμή. Γάλα ή λεμόνι;  Όχι, ερώτηση αποτυχημένη, υπερβολικά ενεργητική, προτεστάντισσα πρόσκοπος. Νέα δοκιμή. Γάλα ή λεμόνι; Nαι, έτσι ήταν καλύτερα. Αξιαγάπητη αλλά ανεξάρτητη.

Όρμησε, όταν χτύπησε το κουδούνι. Αλλά, όταν έφτασε στο βεστιάριο, έκανε μεταβολή. Είχε σκουπίσει καλά την πούδρα; Επέστρεψε στο σαλόνι, στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη, κοιτάζοντας δίχως να βλέπει. Το αίμα βούιζε στ’ αυτιά της, τελικά το αποφάσισε, έτρεξε, παρά λίγο να πέσει, άνοιξε την πόρτα. Πώς είσθε; τον ρώτησε με φυσικότητα τραγουδιστή όπερας που παίζει πρόζα.

.

rodney smith bab-0206-049-03

.

Αναπνέοντας με δυσκολία, προχώρησε πρώτη. Μ’ ένα ακούνητο χαμόγελο πάνω στα χείλη της, του έδειξε μια πολυθρόνα, κάθισε με τη σειρά της, κατέβασε σεμνά τη φούστα της, περίμενε. Άραγε γιατί δεν της μιλούσε; Μήπως δεν του είχε αρέσει; Μπορεί να είχανε μείνει πούδρες.Έφερε το χέρι της στη μύτη της, ένιωθε στερημένη από γοητεία. Να μιλούσε; Η φωνή της θα έβγαινε βραχνή και, αν την καθάριζε τώρα, θα έκανε έναν φοβερό θόρυβο. Δεν υποψιαζόταν ότι αυτός λάτρευε την αδεξιότητά της και έμενε σιωπηλός, για να την κάνει να διαρκέσει.

SARAH MOON 1la-fille-de-leclusecsarah-moonΜε τρεμάμενα χείλη, του πρότεινε ένα φλιτζάνι τσάι. Δέχτηκε με απάθεια. Χωρίς φυσικότητα, με φλογισμένα μάγουλα, έχυσε το τσάι στο τραπεζάκι, στα πιατάκια, και ως μέσα στα φλιτζάνια, ζήτησε συγγνώμην, του έτεινε κατόπιν με το ένα χέρι τη γαλατιέρα και  με το άλλο τις ροδέλες του λεμονιού. Γάλα ή λερώνει;  τον ρώτησε.  Του ξέφυγε ένα γέλιο, και τόλμησε να τον κοιτάξει. Χαμογέλασε και της άπλωσε τα χέρια.

Wayne F. Miller481149_518871881478806_368303153_nΤα πήρε, και λύγισε τα γόνατα μπροστά της. Από έμπνευση, λύγισε το γόνατο μπροστά του, και τόσο λεπτά που αναποδογύρισε την τσαγιέρα, τα φλιτζάνια, τη γαλατιέρα και όλες τις ροδέλες του λεμονιού. Γονατισμένοι, χαμογελούσαν ο ένας στον άλλον, με εκτυφλωτικά δόντια, δόντια της νιότης. Γονατισμένοι, ήταν γελοίοι, ήταν περήφανοι και ωραίοι, και ήταν υπέροχη η ζωή.

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του Κυρίου, κεφ. 45, σελ. 366-367, μτφρ: I. Xατζηνικολή, εκδόσεις Χατζηνικολή, 1990

Φωτό: Carmen dell’ Orefice, Rodney Smith, Christopher Lowel,   Sarah Moon, Thomas Barbey, Wayne F. Miller

.

 

Tags: , , ,

Image

Φωτό: Robert Doisneau

Φωτό: Robert Doisneau

 

Tags: , ,

Image

Φωτογραφία: Sarah Moon

Φωτογραφία: Sarah Moon

Ces éléments nous semblent directement mener à une interprétation autour du souvenir de la prime enfance dans une Grande-Bretagne en guerre, un pays obligé d’appeler à l’aide les forces vives de ses colonies… d’où une atmosphère pleine d’inquiétude, de violence et de mutilation conjuguée au passé, avec la guerre en creux, une atmosphère où l’ailleurs colonial dans sa vision enfantine déborde de partout. Où le cadre familial confiné n’empêche pas l’arrivée des monstres et des mutilations probablement liées à l’omniprésence de la guerre. L’ailleurs est ainsi toujours présenté entre rêve, menace et souvenir dans une décor qui tient de la nature empaillée du musée d’histoire naturelle et de la violence du cirque.

 

Tags: , ,

Image

Φωτογραφία: Sarah Moon

Φωτογραφία: Sarah Moon

• un espace confiné auquel on n’échappe pas
• des signes, du graphisme contrasté augmentant le confinement par des impératifs autoritaires
• le silence, dont la suggestion dans l’image est renforcé dans le procédé par l’interposition de matières, de gestes, de cadres, de grattages entre le sujet et le spectateur.

 

Tags: , ,

Image

Φωτογραφία: Sarah Moon

Φωτογραφία: Sarah Moon

• des références aux années 30, à la modernité (dans le vêtement, dans la représentation de la femme)
• une grande importance des mains (qui sont la partie du corps des adultes à la hauteur du visage d’un enfant…)
• la martyrisation (par le corset, par les griffures, par le grattage du négatif)
• l’allusion au cauchemar d’enfant
• des personnages sans tête, sans bras, sans mains ou avec des bras en bois, ou amputés, une assimilation des êtres à des poupées

 

Tags: , ,

Image

Φωτογραφία: Sarah Moon

Φωτογραφία: Sarah Moon

Des constantes se retrouvent en effet dans ses photographies :
• le rapport à une nature inaccessible. La nature est conjuguée au passé ; on y trouve des pyramides, des rhinocéros, des mythes, au moins de la nostalgie, parfois de la tristesse
• pas de vrai blanc dans ses images, tout est en low key, pas d’échappées claires dans les ciels
• du flou, du vignettage
• de l’exotisme : animaux ou monuments lointains, avec une tonalité coloniale
• souvent du mouvement, comme effacement des premiers plans
• des yeux fermés, ou des visages effacés ou baissés

 

Tags: , ,

Image

Φωτογραφία: Sarah Moon

Φωτογραφία: Sarah Moon

Née en 1941, dans une famille juive qui doit fuir la France occupée, Sarah Moon ne dit rien de son enfance, de ses années passées en Angleterre, de son père ingénieur, des ses quatre frères et sœurs…
Pourtant l’analyse de ses oeuvres amène à penser que son enfance a été déterminante pour un art dont le style est très arrêté.

 

Tags: , ,

Image

Αndré Breton, C’ est moi ouvrez

Αndré Breton, C' est moi ouvrez

.

Les carreaux d’air se brisent à leur tour
Il n’y a plus de miroirs depuis longtemps
Et les femmes se défendent jour et nuit d’être belles
A l’approche des oiseaux qui vont se poser sur leur épaule
Elles renversent doucement la tête sans fermer les yeux
Le parquet et les meubles saignent
Une araignée lance sa toile bleue sur un cadre vide
Des enfants une lampe à la main avancent dans les bois
Ils demandent l’ombre des lacs aux feuilles
Mais les lacs silencieux sont trop attirants
On ne voit bientôt plus à la surface qu’une petite lampe qui baisse
Sur les trois portes de la maison sont cloués trois hiboux blancs
En souvenirs des amours de l’heure
L’extrémité de leurs ailes est dorée comme les couronnes de papier
qui tombent en tournoyant des arbres morts
La voix de ces études met des chardons aux lèvres
Sous la neige le paratonnerre charme les étoiles épervières

;

The Lark s Wing, Encircled with Golden Blue, Rejoins the Heart of the Poppy Sleeping on a Diamond-Studded Meadow c1967

.

Eγώ είμαι ανοίξετε

Τα τετράγωνα του αέρος σπάζουν με τη σειρά τους
Από καιρό πια δεν υπάρχουν καθρέφτες
Και οι γυναίκες καμώνονται μέρα και νύχτα πως δεν είναι τόσο ωραίες
Όταν πλησιάζουν τα πουλιά που πρόκειται να καθίσουν στον ώμο τους
Γέρνουν πίσω το κεφάλι απαλά χωρίς να κλείσουν τα μάτια
Το παρκέτο και τα έπιπλα στάζουν αίμα
Μια αράχνη στέκει στο κυανό της δίχτυ επάνω σ’ ένα άδειο πτώμα
Παιδιά κρατώντας ένα φανάρι προχωρούν μέσα στα άλση
Ζητούν από τα φύλλα τον ίσκιο των λιμνών
Μα οι σιωπηλές λίμνες ασκούν μεγάλη έλξη
Τώρα πια δεν φαίνεται στην επιφάνεια παρά ένα μικρό φανάρι που χαμηλώνει
Στις τρεις πόρτες του σπιτιού είναι καρφωμένες τρεις άσπρες κουκουβάγιες
Την ανάμνησιν των ερώτων της ώρας
Η άκρη των φτερών τους είναι χρυσωμένη σαν τις χάρτινες κορόνες
που πέφτουν στροβιλιζόμενες από τα νεκρά δένδρα
Η φωνή αυτών των μελετών βάζει γαϊδουράγκαθα στα χείλη
Κάτω από το χιόνι το αλεξικέραυνο γοητεύει τα γεράκια.

Μετάφραση: A. Εμπειρίκος

Πίνακες: Joan Miró

 

Tags: , , , , , , ,

Image

Jean Baudrillard, Η έκσταση της επικοινωνίας

Jean Baudrillard, Η έκσταση της επικοινωνίας

Ο κόσμος γίνεται αδιάφορος, και όσο πιο αδιάφορος γίνεται, τόσο πλησιέστερα φαίνεται να κινείται προς ένα υπεράνθρωπο γεγονός, προς ένα  ασυνήθιστο τέλος, που η αντανάκλασή του γίνεται μέσα στην πολλαπλασιασμένη ανυπομονησία μας. Όχι μόνον εμείς,  αλλά η Ιστορία και τα γεγονότα δίνουν την εντύπωση πως γίνονται λεία στα συνδυασμένα αποτελέσματα αυτής της ανυπομονησίας και αυτής της αδιαφορίας.

Για να αντικρούσει την επιτάχυνση των δικτύων και των κυκλωμάτων, ο κόσμος θα αναζητήσει τη βραδύτητα, την αδράνεια. Με την ίδια κίνηση ωστόσο θα ζητήσει κάτι πιο ταχύ από την επικοινωνία: την πρόκληση, τη μονομαχία. Από τη μια μεριά η αδράνεια και η σιωπή, από την άλλη η πρόκληση και η μονομαχία. Το μοιραίο, το άσεμνο, το αντιστρέψιμο, το συμβολικό, δεν είναι έννοιες, εφόσον τίποτε δε διακρίνει την υπόθεση από τη βεβαιότητα: η διατύπωση του μοιραίου είναι κι αυτή μοιραία, ή δεν είναι. Με αυτήν την έννοια, η διατύπωση αυτή είναι πράγματι ένας λόγος του οποίου η αλήθεια έχει αποσυρθεί, έχει τραβηχτεί (ακριβώς όπως κάποιος τραβά μία καρέκλα κάτω από κάποιον που είναι έτοιμος να καθίσει).

Jean Baudrillard, Η έκσταση της επικοινωνίας
Μτφρ: Bαγγέλης Αθανασόπουλος, Εκδόσεις Καρδαμίτσα 1991

Πίνακας: Laurie Lipton

 

Tags: ,

Image

Guy de Maupassant, Λόγια του έρωτα

Weegee (Arthur H. Fellig) 168181367304974562_AKvf3wuo_c

 

…και τι παράξενο, ασυνήθιστο θέαμα: ο σύζυγος κι εγώ να την εκλιπαρούμε, εγώ για να μ’ εγκαταλείψει κι αυτός για να την ακολουθήσει. Εκείνη ξεστόμισε μόνο τα λόγια: “Eίστε δυο άθλιοι! “, κι έφυγε. Ο σύζυγος πήρε το καπέλο του, με χαιρέτησε, μου είπε “σας λυπάμαι, κύριε“ μέσα από την καρδιά του και αναχώρησε. Την κράτησα μαζί μου άλλα έξι χρόνια. Ήταν σαν μητέρα μου. Μετά πέθανε.

Guy de Maupassant, Λόγια του έρωτα, μτφρ. : Γ. Αραμπατζής, εκδόσεις Ροές, 2000

Φωτό: Weege (Arthur H. Fellig)

 

Tags: , , , , ,