RSS

Author Archives: Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka

Unknown's avatar

About Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka

Η Ιφιγένεια Σιαφάκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και έκτοτε έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός, κειμενογράφος, μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής και έχει ασχοληθεί με το θέατρο, το χορό και τη γραφιστική. Άρθρα, κριτικές και αποσπάσματα δημιουργικής γραφής (ποίηση, στίχος, διήγημα, μυθιστόρημα) έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και συνεχίζουν να δημοσιεύονται έως σήμερα. Έχει γράψει ποίηση, μυθιστόρηματα, διηγήματα και δοκίμια. Από το 2016 επιμελείται την ετήσια περιοδική ανθολογία πεζού και ποιητικού λόγου Dip generation. Ο ιστότοπος Ενύπνια Ψιχίων είναι η προσωπική της ιστοσελίδα.

Nίκος Γκάτσος (1911 ή 1914-1992)

1Ο Νίκος Γκάτσος γεννήθηκε στα Χάνια Φραγκόβρυσης της Αρκαδίας. Τέλειωσε το Γυμνάσιο στην Τρίπολη και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε με τη μητέρα και την αδελφή του στην Αθήνα, όπου σπούδασε στο τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου. Την περίοδο 1935-1936 ταξίδεψε στη Νότιο Γαλλία και το Παρίσι. Την πρώτη του εμφάνιση στη λογοτεχνία έκανε το 1931 με τη δημοσίευση του ποιήματος «Της μοναξιάς» στο περιοδικό «Νέα Εστία», ενώ την ίδια περίοδο μπήκε στον κύκλο του περιοδικού «Νέα Γράμματα» με το οποίο συνεργάστηκε και ως κριτικός λογοτεχνίας, δραστηριότητα που ανέπτυξε και σε άλλα λογοτεχνικά περιοδικά της Αθήνας. Το 1943 εξέδωσε την «Αμοργό», ποιητική συλλογή που θεωρήθηκε ως ορόσημο στην ιστορία της ελληνικής υπερρεαλιστικής ποίησης και επηρέασε σύγχρονους και μεταγενέστερούς του ποιητές. Μετά την «Αμοργό» ωστόσο δε δημοσίευσε παρά τρία ποιήματα στον περιοδικό τύπο. Στη μεταπολεμική περίοδο συνεργάστηκε με το περιοδικό του Κ.Γ. Κατσίμπαλη «Αγγλοελληνική Επιθεώρηση» και με το Εθνικό Ίδρυμα Ραδιοφωνίας. Ασχολήθηκε επίσης με τη θεατρική μετάφραση (Λόρκα, Στρίντμπεργκ, Ο’Νηλ, Λόπε ντε Βέγκα, Τενεσσή Ουΐλλιαμς κ.α.) σε παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης και άλλων αθηναϊκών θιάσων και από τη δεκαετία του ’50 με τη στιχουργική. Στίχοι του μελοποιήθηκαν από το Μάνο Χατζιδάκι, το Μίκη Θεοδωράκη, το Σταύρο Ξαρχάκο και άλλους έλληνες συνθέτες. Federico-jovenΤιμήθηκε με το Βραβείο του Δήμου Αθηναίων για το σύνολο του έργου του (1987) και εκλέχτηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας της Βαρκελώνης για τη συμβολή του (μέσω των μεταφράσεών του) στην προώθηση της ισπανικής λογοτεχνίας (1991).Πέθανε στην Αθήνα. Το 1995 κυκλοφόρησε στην Κωνσταντινούπολη τουρκική μετάφραση του ποιητικού έργου του από τον Ηρακλή Μήλλα. Για περισσότερα βιογραφικά στοιχεία του Νίκου Γκάτσου βλ. «Γκάτσος Νίκος» στο «Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό», τ. 3, Αθήνα, Εκδοτική Αθηνών, 1985, Δημοσθένης Κούρτοβικ, «Νίκος Γκάτσος», στο «Έλληνες μεταπολεμικοί συγγραφείς: ένας οδηγός», Αθήνα, Πατάκης, 1995, σ. 55-56, Αλέξης Ζήρας, «Γκάτσος Νίκος», στο «Λεξικό Νεοελληνικής Λογοτεχνίας», Αθήνα, Πατάκης, 2007, σ. 403-404, και Φίλιππος Μανδηλαράς-Αγγελική Πασσιά, «Νίκος Γκάτσος: Εργογραφία», περιοδικό «Ελί-τροχος», τχ. 11, Χειμώνας 1996-1997, σ. 8-13.

Πηγή: Εθνικό Κέντρο Βιβλίου (http://www.ekebi.gr/frontoffice/portal.asp?cpage=NODE&cnode=461&t=141)

29966-manos-dassen-merkouri1

http://

 

Tags: , ,

To κορίτσι με τις κόκκινες γαλότσες

Evelyn Williams (51)Το βράδυ δεν έκλεισα καθόλου μάτι, είναι και η βροχή που τσαλαβουτά στο μισοσπασμένο μαρμαράκι στο περβάζι κι έπειτα πλαφ! σάλτο μορτάλε για τον τσίγκο, στο μικρό υπόστεγο της πόρτας. Βρέχει πολύ εδώ, ω θεέ μου, βρέχει, και ύστερα πέφτουν, συνέχεια πέφτουν, απ’ το μικρό υπόστεγο της πόρτας και τουρτουρίζουν οι στάλες, ξαπλωμένες, μ’ ανοιγμένα τα υγρά τους στο οδόστρωμα. Η πόρτα τρίζει, πολλές φορές, από τα βάρη που χαστουκίζει πάνω της η μπόρα. Η πόρτα είναι ξύλινη, παλιά, σε χρώμα πράσινο κι αρχίζει πλέον να ξεφτάει, γιατί δε γλείφω με βερνίκια τους καιρούς. Πράσινα τσιγαρόχαρτα τα ξέφτια της τραβολογιούνται σαν ελπίδες στους ανέμους και τα φυσώ κι εγώ, φου, φου! τα ξαίνω πρώτα με το βλέμμα σαν μοίρα ή μάνα που εύχονται πάνω απ’ τους κομμένους λώρους των μωρών τους. Φυσάει εδώ. Εγώ φταίω για όλα.Μια φορά στον ύπνο μου είχα δει πως κόλλησα με τόση δύναμη επάνω της, που έγινα όλη κι όλη μια πράσινη σανίδα. Σ’ αυτό το όνειρο είχα σώμα, πίστευα όμως πως κάποια μέρα θα το χάσω ή πως το είχα ήδη χάσει ή, τέλος πάντων, πως κάπου ήταν αφημένο. Γουργούριζε και η κοιλιά μου, γεμάτη αίματα από καρπούζι κι έναν γυρίνο ασημένιο. Δεν ήμουν ασώματη όπως τώρα ούτε φορούσα κόκκινες γαλότσες. Μ’ έβλεπα ξύλινη και πράσινη με το κεφάλι χωμένο στην τρύπα που βάζουμε τα γράμματα, δεν ήταν ορατό. Είχα όμως πλαστικότητα, γιατί εξείχαν λαιμός, βυζιά, κοιλιά, γλουτοί, γόνατα και τα μεγάλα δάχτυλα στα πόδια. Τα χέρια μου ήταν δυο κόκκινα ελατήρια από νίκελ που εξείχαν και κράταγαν στις άκρες τους πουλιά. Οι κόκκινες γαλότσες μου πετούσαν στον αιθέρα. Βρέχει ακόμη (σας το χω πει πως βρέχει εδώ και είκοσι δύο μήνες ακατάπαυστα).

Το κορίτσι με τις κόκκινες γαλότσες, απόσπασμα, ανέκδοτο
Πίνακας: Evelyn Williams

 

Tags: , , , , , , ,

Xαριτίνη Ξύδη

Agate Apkalne 93

Λόλα! (Γυρίζει)
Ορνέλα! (Γυρίζει)
Σαρλίζ! (Γυρίζει)
Τόσα ονόματα για το μηδέν.
Μάζεψε τα χαρτιά της απ’ τις πίκρες του
Μετρό και ξημερώνεται στα σκυλάδικα.

Τα καλύτερα ποιήματα πάντως τα γράφει
στη λαχαναγορά όταν καλύπτουν τα μαναβικά
μ’ ένα λαμπερό σεντόνι.
Λίγο πριν μπει ξανά στο Μετρό συνέρχεται
από την έκσταση δαγκώνοντας ένα αγγούρι.

Xαριτίνη Ξύδη

Πίνακας: Agate Apkalne

 

Tags: , , , , ,

Video

 

Tags: , , ,

Image

Στέλλα Δούμου

Στέλλα-Oυράνια Δούμου, ποίηση

.

Τσούχτρες σκιές στριμώχνονται στην παλίρροια του καθρέφτη. Παράξενο. Είναι όλες στραμμένες προς το μέλλον. Στο άγριο χρονικό των αντικατοπτρισμών, το κερί προσπαθεί να κρατηθεί ατάραχο.
 

Tags: , ,

Video

To κορίτσι με τις κόκκινες γαλότσες

alexander-jansson-4

Είμαι το κορίτσι με τις κόκκινες γαλότσες. Ονομάζομαι Οντίν, μου αρέσουν τα γλειφιτζούρια με γεύση από καρπούζι, το ρύζι, μερικές μπαλάντες ροκ και ο Μπλου, ο σκύλος ενός κάποιου Ρόζυ Ντάι, που κοιμάται στο μετρό. Βρίσκομαι τυπωμένη στο φύλλο του χαρτιού σας γιατί, απλώς, μου αρέσει να διηγούμαι ιστορίες. Είμαι τεμπέλα, δεν βρίσκω να θέλω να μου αρέσει να κάνω κάτι άλλο στη ζωή μου. Όταν ήμουν οχτώ χρονών και δεν φορούσα ακόμη κόκκινες γαλότσες, ρώτησε η κ. Φ.Τ., η δασκάλα, «τι θέλετε να γίνετε, όταν μεγαλώσετε, παιδάκια;» Για παράδειγμα, η Άντζι Σου, απάντησε «δασκάλα», αλλά έγινε κομμώτρια.Η Έρμα Νι είπε χορεύτρια, αλλά έγινε καθηγήτρια Χημείας. Η Άννα Πε ψέλλισε «πιστεύω, τίποτε!» και τελικά έγινε μητέρα 8 παιδιών, σύζυγος 3 ανδρών και χήρα 2. Όλες, δηλαδή, είπαν χοντρά ψέματα την εποχή εκείνη. Καριόλες! Όλες είχαν και κάτι μακριές κοτσίδες σαν παλαμάρια πλοίου αταξίδευτου, πολλή ψαλίδα και ηλεκτρισμό στις τρίχες. Μπλιάχ! Πολύ ρεύμα και ατσάλι σε ανεγκέφαλα κρανία! Eγώ απάντησα «θέλω να γίνω ιστορία», και όλοι έσκασαν στα γέλια.

To κορίτσι με τις κόκκινες γαλότσες, απόσπασμα, ανέκδοτο

Πίνακας: Alexander Jannson

 

Tags: , , , , , ,

Μαρία Τσολιά, Δεκέμβριος

CARTES jeune filleΑπαιτεί το όνομά του ολόκληρο. Επισήμως. Δεκέμβριος. Νυχτερινός. Σκούρος, με φως από κεριά και δυνατά αμπαζούρ. Ε, ναι, και λαμπιόνια της γιορτής. Και φανάρια των έρημων δρόμων που μισοκρύβουν άστεγους και κοριτσάκια με τα σπίρτα. Επιβλητικός και πληθωρικός. Παραμυθάς και μπαλαντέρ. Σπιτικά γλυκά και μυρωδιές τζακιού και φούρνου. Καμινάδες που καπνίζουν, κάποτε μοναδικός θόρυβος σε χιονισμένο τοπίο. Ήχος τσέλου και καμπάνας.Είναι κλασικός, δεν ροκάρει. Πάει με άμαξα. Είναι η Σταχτοπούτα και ο Γιάννης Αγιάννης. Μπλε ρουά και κόκκινο των αλεξανδρινών. Μπροκάρ και βελούδο. Και πλεχτό σάλι σε αγαπημένους γυρτούς ώμους. Μοναχικός και κοσμικός. Κατά συνθήκην αντιθέσεις. Που γίνονται αναγκαία εμφανείς. Επιφανειακά ανώδυνος. Επιλεκτικά απολογιστικός και προγραμματικός. Σου δίνει και σου παίρνει. Κατά το δοκούν. Αρχή και τέλος. Τέλος που κυοφορεί νέους ερχομούς. Μη αναστρέψιμος. Σαν τελευταία ευκαιρία. Αυστηρός και επικούρειος. Θάνατος και γιορτή. Παιδάκι και γέρος. Που έτσι ή αλλιώς προσδοκά το θαύμα…

 

Tags: ,

Video

Brigitte Carnochan, photography

Born in Worms, Germany, in 1941, Brigitte Camochan (Bri-GEE-tah CAR-neh-ken) survived the war to immigrate to the U.S. at the age of six with her German mother and American stepfather. Living first in Wisconsin, then Texas, and finally, California, she attended San Jose State University, where she earned a B. A. in English, followed by an M.A in education from Stanford University.
In 1990, entering her 50s, she enrolled in evening photography classes at Foothill College in Los Altos, California. “I soon discovered the department was teeming with talented teachers and students.” She also took workshops from numerous well-known photographers, including Steve Kiser, John Sexton, Ruth Bernhard, Morley Baer, William Allard, Ted Orland, David Bayles, Martha Casanave, and Cole Weston. She describes photo history classes at Stanford with Joel Leivick and Jason Francisco as “pivotal,” and goes on to emphasize, “It’s important to know the past and let it inspire the future — I don’t believe creativity comes out of a vacuum.”
 

Tags: , ,

Image

Philippe Blasband, Le livre des Rabinovitch (To βιβλίο των Ραμπίνοβιτς)

II. Λέα

Το όνομά μου είναι Λέα Ραμπίνοβιτς. Πάνε χρόνια που άνθρωπος πλέον δεν αρθρώνει το βαφτιστικό μου. Εντούτοις, όταν ήμουνα μικρή, στο σπίτι του πατέρα μου, το άκουγα συχνά «Λέα! Λέα! Λέα! Λέα!» μού φώναζαν κάθε λίγο και λιγάκι, για ψήλου πήδημα κάποιες φορές. Ήμουν η Λέα, τίποτε άλλο παρά μόνο η Λέα, ένα λεπτοκαμωμένο κοριτσάκι που φόραγε φούστες ανοιχτόχρωμες, άφηνε τα μαλλιά του να πέφτουνε στο πρόσωπό, του άρεσε να τραγουδάει σκοπούς στα γίντις.

Τη στιγμή που έπαψα να είμαι κοριτσάκι, τη στιγμή που ο άντρας μου έκανε από μένα τη γυναίκα του, με βία, την ίδια στιγμή έπαψα να είμαι η Λέα κι έγινα «κυρία», έπειτα «μαμά». Όταν μιλούσαν για μένα στο Μουνσκ μ’ αποκαλούσαν επίσης «η γυναίκα του Ζαλμάν του ασίντ» ή, αργότερα, «η γυναίκα του Ζαλμάν του λωλού», και κουνούσαν το κεφάλι μ’ έναν μορφασμό όλο αηδία. Στις Βρυξέλλες, τα τελευταία χρόνια της ζωής μου, δεν υπήρξα απολύτως τίποτε άλλο παρά η «Κυρία Ραμπίνοβιτς». Εξάλλου αυτό είναι γραμμένο και στον τάφο μου, ΚΥΡΙΑ ΡΑΜΠΙΝΟΒΙΤΣ, χωρίς βαφτιστικό, γιατί τα παιδιά μου δεν γνώριζαν το βαφτιστικό μου, ποτέ δεν το ’μαθαν, πράγμα που με θλίβει, χωρίς όμως να καταφέρνω ν’ αντιδράσω. Η εξέγερσή μου είναι δολοφονημένη. Ο Ζαλμάν Ραμπίνοβιτς την κατέστρεψε. Και την πήρε ακριβώς όπως πήρε το κορμί μου. Με τη βία.

Philippe Blasband, Le livre des Rabinovitch
Mετάφραση: Ιφιγένεια Σιαφάκα

Φωτό: Brigitte Carnochan

 

Tags: , , , , , , , ,

Video

Λέξεις και μουσική: The Walkabouts, Philippe Blasband

ΙΙ. Λέα

«OI WEISE MIE! ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;» ούρλιαξα, και η μαμή, τεράστια και χλωμή και λουσμένη στον ιδρώτα, σαν να ’ταν εκείνη που γεννούσε, η μαμή γέλασε: «Γεννάς, κοπέλα μου! Όπως εκατομμύρια γυναίκες πρωτύτερα από σένα!» Ύστερα από ώρες ουρλιαχτών, ο ξαφνικός πόνος ξεθύμανε, μια κραυγή μου ’σπασε το τύμπανο και η μαμή μού ’δειξε έναν μικρό γυρίνο κρατώντας τον σαν τρόπαιο κάτω απ’ το κεφάλι. Αυτός ο γυρίνος έβγαζε κραυγές κάνοντας τσαλακώματα στο μικρό του μούτρο. Μου είπανε πως ήτανε ο γιος μου. Δεν ήθελα να το πιστέψω: τι; αυτό; ένα παιδί; ο γιος μου; Ο γυρίνος άνοιξε τα μπλε του μάτια κι αμέσως μ’ αναγνώρισε.
Στην αρχή δεν ήξερα πώς να τον φροντίσω. Γυναίκες, οι οποιεσδήποτε, γειτόνισσες, μεγάλες αδερφές, φίλες, μου ’μαθαν να ταΐζω ένα μωρό και να το φασκιώνω και να τ’ αγαπάω. Μια μέρα ο Ελί μού χαμογέλασε. Δεν έμοιαζε πλέον με γυρίνο.
Ο άντρας μου νανούριζε το μωρό, το γαργαλούσε και μερικές φορές το πέταγε στον αέρα. Ήμουν πολύ ευτυχισμένη που τον έβλεπα να το φροντίζει τόσο. Ύστερα παρατήρησα τις λεπτομέρειες: ο Ζαλμάν επαναλάμβανε πάντα τους ίδιους ήχους για να του πει λογάκια: «μπο-μπου-μπου-μπι-γκου» (ήχους που θα χρησιμοποιούσε ασταμάτητα και για τα επόμενα μωρά). Όταν πέταγε το μωρό στον αέρα, ήταν πάντα τέσσερις φορές − ποτέ τρεις ή πέντε −, όχι: τέσσερις. Και μόλις είχε παίξει δέκα λεπτά με τον Ελί, έχανε το ενδιαφέρον του για να γυρίσει στα βιβλία του.
Ο Ζαλμάν Ραμπίνοβιτς δεν αγαπούσε τα παιδιά. Του αρκούσε απλώς να αντιγράφει τους άλλους πατεράδες.

Philippe Blasband, Le livre des Rabinovitch
Mετάφραση: Ιφιγένεια Σιαφάκα

 

Tags: , , , , , , ,