RSS

Daily Archives: 02/06/2020

Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Ταγκό

.

Η ντουλάπα μουγκρίζει συχνά στις κρεμάστρες όταν
η μαμά γυρίζει απ’ τον ταφτά της· στο χορό
ο μπαμπάς μου της έλεγε     τα μπράτσα σου
αγάπη μου     τι επιδεξιότητα στην εξουσία
τα μπράτσα οι λεπταίσθητοι βόστρυχοι τού
μηδενός που σε τύλιξε ο νεκρός σου πατέρας·
θα της πω: η περούκα σου βγάζει φωτιά
μαμά·                      με τη στάχτη ταΐζω·
τώρα όμως το άπειρο με κατέβασε στο λιγάκι και
σχεδόν μού φαντάζεις μια κότα      από κότα η
κίνηση της κεφαλής το αυγό σου μιας κότας
που πέφτει στα πόδια      το αυγό σου –εγώ–
μία πράξη αυγό     ένα φράκο που μ’ έπνιξε
στο ταγκό

Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Ταγκό, από τη συλλογή Το ρήμα πεινάω, εκδόσεις Άγρα 2001

Artwork: Sarah Jarrett

 

 

 

Σταυρούλα Δημητρίου, Τρόμος μέγας συνέχει με

.

Δεν ήταν οι ανθισμένες νύχτες
Πώς ξύπνησε ο τόπος! Κάμπος!
Ανάποδα λουλούδια σπαρμένος με τις ρίζες στο κεφάλι
ρίζες σαν κεφάλια ξεμαλλιασμένα πάνω στον βλαστό
πώς ξύπνησε ο τόπος!
Η μάνα είπε άκουγε βραχνούς πνιγμούς
που κόβονταν στα ξαφνικά είπε όλη νύχτα
σαν να ’ρχονταν από το μέσα της γης
Αυτός τράβαγε και τράβαγε τη ρίζα
κι όλο τράβαγε κι όλο βλαστός έβγαινε
σαν σχοινί
το τύλιγε θηλιά στον λαιμό της ρίζας
και ξανά τράβαγε κι όλο σχοινί έβγαζε
από βάθος άβυσσο
Κι ήρθαν αυτοί με τα δρεπάνια
κόψε και κόψε λαιμούς
θέρισαν όλα τα κεφάλια με τις ρίζες
– Γύρευε τι ταβάνια έχει η γης
με τίποτα δοκάρια και σχοινιά…
κουνούσες μ’ ένα φόβο το κεφάλι

Σταυρούλα Δημητρίου, Τρόμος μέγας συνέχει με, από την ποιητική συλλογή Τα ιοβόλα και η χαμένη αθωότητα, εκδόσεις Μελάνι, 2020

Artwork: Βαγγέλης Ρήνας