RSS

Daily Archives: 12/07/2019

Αντώνης Σαπουντζάκης

.

Καίγομαι, καίγομαι.

Τα χείλη της μέρας έχουν την αποφορά της νύχτας
και το φιλί ένα στοίχημα που γράφεται με ήττα
καημός ουρανός για έναν παλιάτσο ήλιο
που ήλιος δεν είναι αλλά κοινός παρονομαστής
στο μέρισμα των χαιρετισμών
που αγκαλιά δεν είναι αλλά δυο χέρια ξένα
ενεστώτας νταμάρι που σκάβουν πουτάνες
μπουλντόζες οι εποχές της σιδερένιας φτέρνας.

Νερό μου νόημα
των παρατατικών
αμάν
πυρκαγιά μου σημασία
της σκουριάς.

Καίγομαι, καίγομαι
έχω πολλή αναχώρηση
στο σώμα μου.

diP generation 2019, 4ο τεύχος, Εκδόσεις Μανδραγόρας

Artwork: Daphne Rocou

 

Άννα Δερέκα

,

Στις μεταβατικές ώρες
Στο δειλινό
Την πιo μελαγχολική
Ώρα της μέρας
Κατά το ηλιοβασίλεμα
Γέμισε η θάλασσα Χρώματα.

Ασημένια, βαθιά μπλε,
παλλόμενα πράσινα
Και χρυσαφιά.

Ξέβαφαν
Τα ρούχα
Των πνιγμένων.

Από τη συλλογή «Υδάτινες φλέβες», 2000

Πίνακας: Maggie Taylor

 

Αλόη Σιδέρη, Επιβίωση

,

Μετά την τελευταία ομοβροντία
μετά τη χαριστική βολή
σηκώθηκε ήσυχα και συνέχισε τη ζωή του
ολόιδιος όπως πριν
μόνο που περπατούσε κάπως πιο προσεκτικά
σα να περνούσε μέσα από αλλεπάλληλες
περιστρεφόμενες πόρτες

Αλόη Σιδέρη, Ανάμεσα στο μακριά και το πιο μακριά, Ποιήματα και διηγήματα, από τη συλλογή Πλήρης ημερών, Συγκεντρωτική έκδοση, Εκδόσεις Άγρα, 2019