RSS

Daily Archives: 24/05/2015

Ιφιγένεια Σιαφάκα, Παράσταση χωρίς φτερούγες (e-περιοδικό Στάχτες)

.

Στάχτες

Αήττητα μανταρίνια αποδημούν
με μια ξινή ταυτότητα στο κοτσανάκι
επικρεμάμενα στις αλλαγές όπως τα χελιδόνια
κάθε φορά που το μεγαλειώδες γλιστράει στη σκηνή
με μπαλωμένο πισινό μπρος στην αιδώ και στο ωραίο

Πλαταγισμοί φτερών, αναθυμιάσεις, χειροκρότημα
το παρανάλωμα μίας λευκής επιθυμίας
κουρνιασμένης στον εξώστη


Στο μεταξύ, ώσπου να άρει τις τέφρες η αυλαία,
θ’ αναπολούμε στη γλώσσα με οξύτητα
εκτός απ’ τον Καιάδα στα δόντια της Ανοίξεως
και τη ματαίωση των φρούτων
ν’ αποκτήσουνε φτερούγες

Πίνακας: Avery Palmer

 

Μαρία Τσολιά, Επανάσταση

,

.

Μια μέρα
θα επαναστατήσουν
τα ρόδα·
εκείνα
που ανώφελα
χαρίστηκαν.

Μαρία Τσολιά, Συναληθεύουσα, Ιωλκός, 2015

Πίνακας: Gustav Klimt

.

.

 

Κατερίνα Σημηντήρα, Η μαργαρίτα

.

Η γειτονιά χλωμή μαραγκιασμένη
ανέβαινε την τσιμεντένια ανηφόρα
Μα είχε μια μαργαρίτα καρφωμένη στα μαλλιά
κι ανάσαινε
Μια μαργαρίτα ολόδροση στον πίσω τοίχο
για παρηγοριά
Οι δοσοληψίες στη λεωφόρο ήταν παράνομες
Τα παιδιά δεν μάθαιναν γράμματα στο σχολείο
Οι γριές καθάριζαν κάθε πρωί τα λαμπογιάλια
απ’ την κάπνα της βραδινής υποψίας
Ο κοντός με τη γάγγραινα στο πόδι που
ουρούσε καθημερινά στον πίσω τοίχο
αθωώθηκε

Κατερίνα Σημηντήρα, από τη συλλογή Δυτικά της Σαπφούς, Μανδραγόρας, 2015

Φώτο: Paolo Vannucchi

.

.

 

Δώρα Μαργέλη, Και όμως ακόμα γυρίζει…

.

Όσο η γη θα γυρίζει
Ένα αγόρι θα γίνεται λύκος
Και ένα άλλο θα αντρώνεται
Σε στίχους ανέκδοτους


Όσο η γη θα γυρίζει
Μια καρέκλα θα μένει ορφανή
Ένα ποτήρι αδειανό
Μία γυναίκα με εύφορα στήθη
Θα νανουρίζει a cappela το μέλλον


Όσο η γη θα γυρίζει
Ένας κύκνος θα φλέγεται
Μια κυρία κουρασμένη
Θα σκουπίζει τις στάχτες του
Απ’ το ωραίο μπαλκόνι της

.


.

Όσο η γη θα γυρίζει
Θα υπάρχουν ελπίδες ακέφαλες
Ανεπίδοτα γράμματα
Σύννεφα στις λεωφόρους
Να κοιμούνται τα άστεγα όνειρα


Όσο η γη θα γυρίζει
Θα ενοχλούν οι απροσάρμοστοι
Που φοράνε χιτώνα ποδήρη
Και ανάμεσα σε σιωΠές
μιλούν με τα αστέρια


Όσο η γη θα γυρίζει
Θα πωλούνται ονόματα
Σε τιμή ευκαιρίας
Ποιητές θα πεθαίνουν ανώνυμα
Με ένα ποίημα στην τσέπη

.


.

Όσο η γη θα γυρίζει
Κεραυνοί κερασμένοι
Θα χτυπούν τις Παλμύρες
Και δακρύβρεχτα πρόσωπα
Θα ετοιμάζουνε κόλλυβα


Όσο η γη θα γυρίζει
Έφηβα πινέλα
Θα φυτεύουν φτωχές απορίες
Σε άχρωμους πίνακες
με εύπορους μύθους στο θέμα


Όσο η γη θα γυρίζει
Σαν δερβίσης ακούραστος
Θα προσεύχονται οι άνθρωποι
Και οι θεοί θα αναμένουν

.

.

Artwork: Maurits Cornelis (M.C.) Escher

.

.

.

 

Βασίλης Καραβίτης, Αναισθητική αγωγή κι όσο ξέρω καθόλου μοντέρνα

.

Συνηθίζω κι εγώ να επιστρέφω
Σ’ ένα άγνωστο, παρήγορο παρελθόν.
Μηχανικά, θα έλεγα, κι από ένστικτο
Όπως οι άρρωστοι αναπολούν
Την προηγούμενη κατάσταση της υγείας τους
Ή όπως βυθίζονται σιγά οι μεγάλοι
Στην παιδική τους ηλικία –
Πάντα αόριστη κι ασυνείδητη
Για να αποκτήσει κάποτε ένα νόημα.
Με τέτοιες αφαιρέσεις κι αναδρομές
Ναρκώνει μέσα μας η μνήμη κι απωθεί
Την τυφλή εκδίκηση του κόσμου.
Απ’ τον καιρό (θυμάμαι καλά;)
Που σταματάει η βραδινή προσευχή
Και ξαφνικά καταλαβαίνουμε
Πως κανείς δεν έζησε αρκετά
Να δει τη λύπη του να παίρνει τέλος.

Από τη συλλογή, Στη σκιά του μακρόβιου κόσμου, 1977 Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994 

Πίνακας: Ilia Zaitseff

.

.