RSS

Daily Archives: 28/10/2014

Νίκος Γρηγοριάδης, Το όνειρο της φλόγας

.

Έτρωγε φως γρυλίζοντας σαν άγριο σκυλί
μέχρι που άρχισαν να φυτρώνουν μέσα του φλόγες
κι απ’ έξω μαύριζε ως τον ορίζοντα.
Ετοιμόρροπος τρίκλιζε πατώντας το αόρατο
μια με το ένα μια με το άλλο του ποδάρι ώσπου
ισορρόπησε ακίνητος για μια στιγμή μονάχα
γιατί πήρε και φύσηξε ελαφρά
από μια αθέατη κατάμαυρη οπή
ίσως κάποιο λαβύρινθο Μινώταυρο θεού
και σωριάστηκε στάχτη αποκαθηλωμένη
ή νεύμα αποχαιρετισμού. Και πάνω του
περνούσε μαύρο το πόδι του ο αφανισμός
χωρίς ν’ αφήνει ίχνος σκάβοντας η βροχή.
Κι αυτό που βλέπετε να βλασταίνει
κι αιφνίδια ν’ ανέρχεται
δεν είναι δέντρο σώμα γυμνό
παρά το μόνο ασώματο της φλόγας όνειρο.
Που παναπεί μην ετοιμάζετε τα νύχια σας
η ψυχή δεν είναι για ξεφλούδισμα.


Από τη συλλογή Το Αθέατο μέσα μας, 1988, Ανθολογία Ανέστη Ευαγγέλου, Η δεύτερη μεταπολεμική γενιά, Εκδόσεις Παρατηρητής, 1994

Πίνακας: Mike Worrall

.

.