Among other things, his agency devised a new type of pattern for sew-it-yourself fashion and he made photographic illustrations to go with these patterns.
Archives
Image
Φωτογραφία: Walter Blum (1890-1964)
Image
Φωτογραφία: Walter Blum (1890-1964)
In the Netherlands, he was one of the first photographers to specialize in fashion photography. He sold his pictures to a great number of fashion and women’s magazines in and outside the country.
Image
Φωτογραφία: Walter Blum (1890-1964)
In the 1930s, after Hitler came into power, Walter Blum fled from Germany to the Netherlands, where he had to go into hiding during World War II. After the liberation in 1945, he established himself as a studio photographer in Amsterdam.
Image
Το Τραγούδι του Λύγκα Μέρος ΙΙ, Κεφάλαιο 4, σελ. 149, «Στη Χώρα του Πάντα Πάντα» ή Ένα «κεφάλαιο» που έκανε τσουλήθρα στο κενό
Πίνακες: Maggie Taylor, Duy Huynh, Michael Cheval
Image
Το Τραγούδι του Λύγκα Μέρος ΙΙ, Κεφάλαιο 4, σελ. 149, «Στη Χώρα του Πάντα Πάντα» ή Ένα «κεφάλαιο» που έκανε τσουλήθρα στο κενό
Image
Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου,
Σ΄ ένα ωραίο περιβολάκι
Εγώ τσώλεα’ πέστε, αστέρια,
Πέστε αν είδετε ποτέ σας
Τέτοιο σώμα ωραίον οπ’ όποιος
Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Όλη νύχτα εξεφυτρώσαν,
Τούτο είν’ τ’ όνειρο, ψυχή μου
Μελοποιημένη ποίηση: Διονύσιος Σολωμός, Το όνειρο
.
Τo όνειρο
Άκου έν’ όνειρο, ψυχή μου,
Και της ομορφιάς θεά
Μου εφαινότουν οπώς ήμουν
Μετ’ εσένα μία νυχτιά.
Σ΄ ένα ωραίο περιβολάκι
Περπατούσαμε μαζί,
Όλα ελάμπανε τ’ αστέρια,
Και τα κύτταζες εσύ.
Εγώ τσώλεα’ πέστε, αστέρια,
Είν’ κανέν’ από τ’ εσάς,
Που να λάμπη από κει απάνου
Σαν τα μάτια της κυράς;
Πέστε αν είδετε ποτέ σας
Σ΄ άλλη, τέτοια ωραία μαλλιά,
Τέτοιο χέρι, τέτοιο πόδι,
Τέτοια αγγελική θωριά;
Τέτοιο σώμα ωραίον οπ’ όποιος
Το κυττάζει ευθύς ρωτά:
Αν ειν’ άγγελος εκείνος,
πως δεν έχει και φτερά;
Κάθε φίλημα, ψυχή μου,
Όπου μώδινες γλυκά,
Εξεφύτρωνε άλλο ρόδο
Από την τριανταφυλλιά.
Όλη νύχτα εξεφυτρώσαν,
Ως οπού λάμψεν η αυγή,
Που μας ηύρε και τους δυο μας
Με την όψη μας χλωμή.
Τούτο είν’ τ’ όνειρο, ψυχή μου
Τώρα στέκεται εις εσέ,
Να το κάμης ν’ αληθέψη,
Και να θυμηθείς για με.
Φωτό: Emil Brunner (1908–1996)
Image
Φωτό: Emil Brunner (1908–1996)
« Il fallait obscurcir les fenêtres. La commune nous donnait des instructions et du carton ondulé gris brun. On mesurait les fenêtres et on coupait le carton muni en haut et en bas d’une baguette en bois. […] Vers la fin de la guerre, on entendait tous les soirs des bombardiers survoler le village en direction de l’Italie. Nous avions très peur.»
Beaucoup de récits parlent de la peur des enfants et de leurs familles parce que c’était la guerre et que le père était au service, très loin.
Image
Φωτό: Emil Brunner (1908–1996)
« L’armailli et le vacher qui se trouvaient sur l’alpage ont dû partir. Mon père, heureusement, était déjà trop vieux pour être mobilisé mais il a été forcé de fabriquer le fromage. Comme il s’occupait de la laiterie en hiver, il s’y connaissait. Et moi, j’ai dû, bon gré mal gré, remplacer le vacher. Garder les vaches à huit ans était un travail beaucoup trop dur pour moi. Je ne tardais pas à tomber de fatigue. […]
Image
Φωτό: Emil Brunner (1908–1996)
«Nous habitions vis-à-vis du local des pompiers où étaient affichés les avis de mobilisation. Un matin à 4 heures, les cloches se sont mises à sonner. Je me suis réveillé dans mon petit lit, dans la chambre de mes parents. Mon père s’est levé, a regardé par la fenêtre et a dit: «Il se passe quelque chose, c’est certainement la guerre.» Il a enfilé en hâte son pantalon et a couru sur la place du village. […]
Image
Φωτό: Emil Brunner (1908–1996)
Grâce aux indications laissées par le photographe, Erika Hoessli a pu s’entretenir avec quelques-uns des enfants de jadis, importants témoins de l’époque. Les textes émouvants et les réponses des trente personnes de douze communes où Emil Brunner avait fait ses photos nous racontent leur enfance pendant les années de guerre:
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 