
Archives
Image
Zbigniew Herbert, Κότα

.
Η κότα είναι το καλύτερο παράδειγμα για το πού οδηγεί η μόνιμη συμβίωση με τους ανθρώπους. Έχει χάσει εντελώς την αλαφράδα και τη χάρη του πουλιού. Η ουρά της ξεπροβάλλει από τα πεταχτά της οπίσθια σαν πελώριο κακόγουστο καπέλο. Οι σπάνιες στιγμές έκστασης, όταν στέκεται στο ένα πόδι και σφαλίζει τα γουρλωμένα μάτια με μεμβρανώδη βλέφαρα, είναι εντυπωσιακά αηδιαστικές. Κι επιπροσθέτως, αυτή η παρωδία τραγουδιού, αυτές οι στριγγές ικεσίες πάνω από κάτι απερίγραπτο κωμικό: ένα στρογγυλό, λευκό, διάστικτο αυγό.
Η κότα φέρνει στο νου ορισμένους ποιητές.Μτφρ.: Xάρης Βλαβιανός
Πίνακας: David Stoupakis
Image
Henri Michaux

.
Le manque, c’ est pour toi, le manque et l’ agressivité, ce pitieux semblant d’ audace
Η έλλειψη, είναι για σένα, η έλλειψη κι η επιθετικότητα, αυτό το θλιβερό υποκατάστατο της τόλμης.
Μτφρ.: Αργύρης Χιόνης
Πίνακας: Tim Walker
Image
Παρουσίαση βιβλίου: To τραγούδι του λύγκα

Στις 22 Μαρτίου 2013 και ώρα 7. 30 μ.μ.
θα σφαχτούν, συνοδεία σαξοφώνου, κομμάτια του λύγκα στον πολυχώρο
του ΑΙΤΙΟΝ, Τζιραίων 8-10, Μετρό Ακρόπολη.
Ο Πάνος Σταθόγιαννης θα πει δυο κουβέντες, ο Νίκος Αγγελόπουλος θα συνοδεύσει την ανάγνωση αποσπασμάτων με το σαξόφωνό του, η ηθοποιός και σκηνοθέτις Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη θα διαβάσει κι εγώ θα κάνω τα υπόλοιπα. Το τί είναι έκπληξη… Η είσοδος είναι ελεύθερη, αλλά απαγορεύεται ρητώς εις τους έχοντας ρομαντική άποψη για τον έρωτα. Η βραδιά θα είναι Underground!
«Δεν υπάρχει Γυναίκα, υπάρχουν γυναίκες, και ίσως αυτή να είναι η δυσκολία στην οποία προσκρούει και η αμηχανία με την οποία «εμφανίζεται επί σκηνής» το ανδρικό φύλο, έχοντας σχηματίσει a priori στο μυαλό του ένα μοντέλο για τη μία και ιδανική Γυναίκα. Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, αποτυγχάνει, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, η συνάντηση. ( …) Τω όντι, ο γραπτός λόγος είναι ο καλύτερος αρσενικός που συνάντησα ποτέ!»
(Aπόσπασμα από συνέντευξη που δόθηκε όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο: το αναγνωστικό κοινό θα ενημερωθεί άμα τη εκδόσει του περιοδικού όπου φιλοξενείται η συνέντευξη)
Ποιος ο στόχος της συγγραφής του μυθιστορήματος
Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα επισημαίνεται η απουσία του αντρικού Λόγου σε μία κοινωνία ευμάρειας, όπου η ψυχική ανεπάρκεια καλύπτεται από πέπλα επαγγελματικής επιτυχίας, νεοπλουτισμού, μεγαλοαστισμού, γρήγορων αλλαγών και ανικανότητας για χειρισμούς που απαιτούν επαφή με τον εσωτερικό κόσμο . Πίσω απ’ αυτό παραμονεύει πάντα ένας πρωτόγονος γυναικείος Λόγος (αρχαίες θεές της γονιμότητας, Λίλιθ, μητρικές φιγούρες κ.λπ.), ο οποίος συνιστά αφενός μεν έναν γυναικείο εγκλωβιστικό μονόλογο που οδηγεί στον ευνουχισμό του αρσενικού και στην απουσία θηλυκότητας και αφετέρου δε μία τεράστια απειλή για το αρσενικό που είναι ανίκανο να απεγκλωβιστεί από τα μητρικά μορφοείδωλα που έχει ενσωματώσει. Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα, σύμπτωμα των κοινωνικών αλλαγών της τελευταίας τριακονταετίας, είναι που οδηγεί σήμερα στη σύγχυση της ταυτότητας των φύλων και στα παρεπόμενα προβλήματα που παρατηρούνται στις σύγχρονες σχέσεις. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι οι γρήγορες και εύκολες σχέσεις, η απουσία προβληματισμού, η σεξουαλική επίδειξη (γυμνό, πρόκληση, μόδα) και το πνεύμα της ελευθεριότητας τους καθιστά ελεύθερους από τους περιορισμούς «της αγάπης», η οποία δεν μπορεί να βιωθεί από τους περισσότερους παρά μόνο στο πλαίσιο των εξαρτήσεων (μιας επανάληψης της σχέσης γονιών- παιδιού). Η μόνη λύση που μπορεί να δοθεί στο αδιέξοδο (όταν κανείς το αποδεχθεί) δε σχετίζεται με πιθανές ή επιθυμητές κοινωνικές αλλαγές ούτε με απόσυρση και ερμητισμό αλλά μόνον με έναν αυστηρό και συνειδητό επαναπροσδιορισμό σε ψυχικό επίπεδο, είτε μιλάμε για άνδρες είτε για γυναίκες.
https://www.facebook.com/AitionPolychoros?ref=ts&fref=ts
https://www.facebook.com/media/set/?set=a.217304835079931.66533.217300535080361&type=1
Image
Μίζερος και φιλάργυρος υπήρξες
Στύση γαλαντόμος

Μίζερος και φιλάργυρος υπήρξες
αρχής γενομένης από έναν πικρό καφέ
που η τσέπη σου είχε εκλεπτυσμένο ύφασμα
για να βαστάξει στην κρυψίνοια
λόγος κανείς για τη βαρύτητα της ευγενείας
τη λασπωμένη στα μπατζάκια
των φτηνών σου επιφάσεων
αυτή (έπρεπε να το καταλάβω)
εκείνη τη βραδιά
κυλιόταν σαν γουρούνι στο κατακάθι
του απλήρωτου καφέ μου
με τη μεγάλη στύση
που θα σ’ ακολουθούσε
συμπιεσμένο
ως το τέλος.
Πίνακας: David Stoupakis
Image
Σαβάνα στο κεφάλι

Βρήκες αστείο το πλαστικό καπέλο με τα ζώα της σαβάνας που φορούσα, δεν υποψιαζόσουν καν πως ήσουν ήδη αφανισμένος από κάτω. Παρεμπιπτόντως, είχες ξεχάσει πως το αγόρασα για να μου προστατεύει το κεφάλι απ’ τη βροχή. Τράβα λοιπόν μια βόλτα τώρα, που έπιασε χαλάζι, να πιείς με τον Οιδίποδα καφέ, στην μπρασερί «Το Πέρασμα», εκεί βαράνε τα βιολιά και βγάζουνε μαχαίρια οι βιολιτζήδες, στο τέλος γυρνάνε και ρακί, και λεν το ριζικό σου. Ρίξε και τις εκσπερματώσεις σου στο δάσος μη χαθείς. Μπορεί μια μέρα να επιστρέψεις για τα νέα. Να εύχεσαι μόνον τα χνάρια σου απ’ τα ζώα της σαβάνας να μην είναι συνθλimena. Λίγο με ανησυχεί και θέλω να σ’ το πω: Ήδη όσο μιλώ η ζούγκλα ρέει νεκρή απ’ το πλαστικό της.
Πίνακας: David Stoupakis
Image
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου.
Kική Δημουλά, Υπόμνημα
.
Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου.
Της Κυριακής πρωί το αμετάφραστο-
στην ελληνική γλώσσα δεν αναστέναζε κανένας.
Μία προσφάτως γελαστή
ληξιαρχική πράξη γάμου.
Παράνυμφες μακριές ουρές εξωτικών
πουλιών με κάνιστρα κλουβάκια.
Ο ευχετήριος μιας καμηλοπάρδαλης
πανύψηλα που στέλνονταν λαιμός.
Δήλωση τρυφερότητας
εφ’ απλού διαστήματος πεταλούδας.
Αντίγραφον εις διπλούν κατάμαυρων μαλλιών.
Δειγματολόγιο βρυχηθμών αποχρωματισμού.
Μια αραιή επιστράτευση ομίχλης μακριά.
Η κουτσουλιά από γρήγορο πέταγμα
φρρρριιιστ επάνω στο νυφιάτικο παλτό μου.
Η γνωμάτευση του καθαριστηρίου: Δεν βγαίνει.
Το ανεξίτηλο θηρίο ο καιρός.
Τα οστά μιας φωτογραφίας.
Κική Δημουλά, Υπόμνημα από τη συλλογή «Η εφηβεία της λήθης», Στιγμή 1994
Πίνακας: Pam Hawkes









