RSS

Author Archives: Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka

Unknown's avatar

About Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka

Η Ιφιγένεια Σιαφάκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και έκτοτε έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός, κειμενογράφος, μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής και έχει ασχοληθεί με το θέατρο, το χορό και τη γραφιστική. Άρθρα, κριτικές και αποσπάσματα δημιουργικής γραφής (ποίηση, στίχος, διήγημα, μυθιστόρημα) έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και συνεχίζουν να δημοσιεύονται έως σήμερα. Έχει γράψει ποίηση, μυθιστόρηματα, διηγήματα και δοκίμια. Από το 2016 επιμελείται την ετήσια περιοδική ανθολογία πεζού και ποιητικού λόγου Dip generation. Ο ιστότοπος Ενύπνια Ψιχίων είναι η προσωπική της ιστοσελίδα.
Image

Παρουσίαση βιβλίου: To τραγούδι του λύγκα

Παρουσίαση βιβλίου: To τραγούδι του λύγκα

Στις 22 Μαρτίου 2013 και ώρα 7. 30 μ.μ.

θα σφαχτούν, συνοδεία σαξοφώνου, κομμάτια του λύγκα στον πολυχώρο

του ΑΙΤΙΟΝ, Τζιραίων 8-10, Μετρό Ακρόπολη.

Ο Πάνος Σταθόγιαννης θα πει δυο κουβέντες, ο Νίκος Αγγελόπουλος θα συνοδεύσει την ανάγνωση αποσπασμάτων με το σαξόφωνό του, η ηθοποιός και σκηνοθέτις Ρουμπίνη Μοσχοχωρίτη θα διαβάσει κι εγώ θα κάνω τα υπόλοιπα. Το τί είναι έκπληξη… Η είσοδος είναι ελεύθερη, αλλά απαγορεύεται ρητώς εις τους έχοντας ρομαντική άποψη για τον έρωτα. Η βραδιά θα είναι Underground!

 

ifi 421065_3308572872466_1462688406_n

«Δεν υπάρχει Γυναίκα, υπάρχουν γυναίκες, και ίσως αυτή να είναι η δυσκολία στην οποία προσκρούει και η αμηχανία με την οποία «εμφανίζεται επί σκηνής» το ανδρικό φύλο, έχοντας σχηματίσει a priori στο μυαλό του ένα μοντέλο για τη μία και ιδανική Γυναίκα. Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, αποτυγχάνει, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, η συνάντηση. ( …) Τω όντι, ο γραπτός λόγος είναι ο καλύτερος αρσενικός που συνάντησα ποτέ!»

(Aπόσπασμα από συνέντευξη που δόθηκε όταν κυκλοφόρησε το βιβλίο: το αναγνωστικό κοινό θα ενημερωθεί άμα τη εκδόσει του περιοδικού όπου φιλοξενείται η συνέντευξη)

Ποιος ο στόχος της συγγραφής του μυθιστορήματος

Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα επισημαίνεται η απουσία του αντρικού Λόγου σε μία κοινωνία ευμάρειας, όπου η ψυχική ανεπάρκεια καλύπτεται από πέπλα επαγγελματικής επιτυχίας, νεοπλουτισμού, μεγαλοαστισμού, γρήγορων αλλαγών και ανικανότητας για χειρισμούς που απαιτούν επαφή με τον εσωτερικό κόσμο . Πίσω απ’ αυτό παραμονεύει πάντα ένας πρωτόγονος γυναικείος Λόγος (αρχαίες θεές της γονιμότητας, Λίλιθ, μητρικές φιγούρες κ.λπ.), ο οποίος συνιστά αφενός μεν έναν γυναικείο εγκλωβιστικό μονόλογο που οδηγεί στον ευνουχισμό του αρσενικού και στην απουσία θηλυκότητας και αφετέρου δε μία τεράστια απειλή για το αρσενικό που είναι ανίκανο να απεγκλωβιστεί από τα μητρικά μορφοείδωλα που έχει ενσωματώσει. Αυτή ακριβώς η πραγματικότητα, σύμπτωμα των κοινωνικών αλλαγών της τελευταίας τριακονταετίας, είναι που οδηγεί σήμερα στη σύγχυση της ταυτότητας των φύλων και στα παρεπόμενα προβλήματα που παρατηρούνται στις σύγχρονες σχέσεις. Οι άνθρωποι θεωρούν ότι οι γρήγορες και εύκολες σχέσεις, η απουσία προβληματισμού, η σεξουαλική επίδειξη (γυμνό, πρόκληση, μόδα) και το πνεύμα της ελευθεριότητας τους καθιστά ελεύθερους από τους περιορισμούς «της αγάπης», η οποία δεν μπορεί να βιωθεί από τους περισσότερους παρά μόνο στο πλαίσιο των εξαρτήσεων (μιας επανάληψης της σχέσης γονιών- παιδιού). Η μόνη λύση που μπορεί να δοθεί στο αδιέξοδο (όταν κανείς το αποδεχθεί) δε σχετίζεται με πιθανές ή επιθυμητές κοινωνικές αλλαγές ούτε με απόσυρση και ερμητισμό αλλά μόνον με έναν αυστηρό και συνειδητό επαναπροσδιορισμό σε ψυχικό επίπεδο, είτε μιλάμε για άνδρες είτε για γυναίκες.

https://www.facebook.com/AitionPolychoros?ref=ts&fref=ts

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.217304835079931.66533.217300535080361&type=1

 
Image

Ζωγραφική: Marion Peck

Ζωγραφική: Marion Peck

 

Tags: ,

Image

Στύση γαλαντόμος

Στύση γαλαντόμος

 

Μίζερος και φιλάργυρος υπήρξες
αρχής γενομένης από έναν πικρό καφέ
που η τσέπη σου είχε εκλεπτυσμένο ύφασμα
για να βαστάξει στην κρυψίνοια
λόγος κανείς για τη βαρύτητα της ευγενείας
τη λασπωμένη στα μπατζάκια
των φτηνών σου επιφάσεων
αυτή (έπρεπε να το καταλάβω)
εκείνη τη βραδιά
κυλιόταν σαν γουρούνι στο κατακάθι
του απλήρωτου καφέ μου
με τη μεγάλη στύση
που θα σ’ ακολουθούσε
συμπιεσμένο
ως το τέλος.

Πίνακας: David Stoupakis

 
Image

Σαβάνα στο κεφάλι

Σαβάνα στο κεφάλι

 

Βρήκες αστείο το πλαστικό καπέλο με τα ζώα της σαβάνας που φορούσα, δεν υποψιαζόσουν καν πως ήσουν ήδη αφανισμένος από κάτω. Παρεμπιπτόντως, είχες ξεχάσει πως το αγόρασα για να μου προστατεύει το κεφάλι απ’ τη βροχή. Τράβα λοιπόν μια βόλτα τώρα, που έπιασε χαλάζι, να πιείς με τον Οιδίποδα καφέ, στην μπρασερί «Το Πέρασμα», εκεί βαράνε τα βιολιά και βγάζουνε μαχαίρια οι βιολιτζήδες, στο τέλος γυρνάνε και ρακί, και λεν το ριζικό σου. Ρίξε και τις εκσπερματώσεις σου στο δάσος μη χαθείς. Μπορεί μια μέρα να επιστρέψεις για τα νέα. Να εύχεσαι μόνον τα χνάρια σου απ’ τα ζώα της σαβάνας να μην είναι συνθλimena. Λίγο με ανησυχεί και θέλω να σ’ το πω: Ήδη όσο μιλώ η ζούγκλα ρέει νεκρή απ’ το πλαστικό της.

Πίνακας: David Stoupakis

 

Tags: ,

Video

Στρατής Πασχάλης, Καριέρα


Στον σταυρό θα κρεμιέμαι παράξενο
αναρριχητικό από σάρκα
και οι πόλεις απέναντί μου θα θεωρούν
─φουγάρα, μέγαρα, λιμάνια, πλήθη─


(κάργες και σύννεφα κερένια
και μια ουλή βαθιά ο ήλιος,
το σκηνικό του πάθους μου θα βρέχει
αίμα-νερό να το ξεβάφει)


κυλιόμενες σκάλες, απ’ όπου θ’ αναδυθώ
από τα έγκατα υπόγειων σταθμών,
αιφνιδίως, ο νεκρός του εφήμερου
αναστάς εκ του τάφου


μεσημέρι θα βρεθώ με τα στίγματα
εκεί, στον ανελκυστήρα που θα με πάει
ψηλά ─ η ανάληψη εβδόμου ορόφου,
γραφείο του υπουργού


πτεροφόρος θα έρθει ο γραμματέας
παγερά να με οδηγήσει στον θάλαμο
τον αεροστεγή όπου ο πατέρας μου
θα στέκει κρατώντας ένα οφίκιο


(προσφορά επαίνου για όσα τράβηξα
επί ξύλου) κι απ’ την έξοδο βγαίνοντας
μικρόφωνα θα με αναμένουν, βουρκωμένος
μπροστά τους να πω: «Αγαπάτε αλλήλους!»

Photo: Tommy Ingberg


Στρατής Πασχάλης, Καριέρα από τη συλλογή Κοιτάζοντας τα δάση, Μεταίχμιο, 2002

.

.

 
Image

Kική Δημουλά, Υπόμνημα

Pam Hawkes - Tutt'Art@ (5)

.

Ο ζωολογικός κήπος του Λονδίνου.
Της Κυριακής πρωί το αμετάφραστο-
στην ελληνική γλώσσα δεν αναστέναζε κανένας.
Μία προσφάτως γελαστή
ληξιαρχική πράξη γάμου.
Παράνυμφες μακριές ουρές εξωτικών
πουλιών με κάνιστρα κλουβάκια.
Ο ευχετήριος μιας καμηλοπάρδαλης
πανύψηλα που στέλνονταν λαιμός.
Δήλωση τρυφερότητας
εφ’ απλού διαστήματος πεταλούδας.
Αντίγραφον εις διπλούν κατάμαυρων μαλλιών.
Δειγματολόγιο βρυχηθμών αποχρωματισμού.
Μια αραιή επιστράτευση ομίχλης μακριά.
Η κουτσουλιά από γρήγορο πέταγμα
φρρρριιιστ επάνω στο νυφιάτικο παλτό μου.
Η γνωμάτευση του καθαριστηρίου: Δεν βγαίνει.
Το ανεξίτηλο θηρίο ο καιρός.
Τα οστά μιας φωτογραφίας.

Κική Δημουλά, Υπόμνημα από τη συλλογή «Η εφηβεία της λήθης», Στιγμή 1994

 

Πίνακας: Pam Hawkes

 

 

Tags: ,

Image

Επαμεινώνδας Γονατάς, Η ουλή

Igor Morski 1960 - Polish Surrealist Illustrator - Tutt'Art@ (19)

 Δεν είμαι συγγραφέας ούτε του εξαιρετικού. Είμαι ο συγγραφέας της εξαιρέσεως. Και το πιο κοινό πράγμα μπορεί να γίνει απίθανο. Είναι πώς θα το χειριστεί ο συγγραφέας».

Η πληγή θρέφει, τα χείλη της σμίγουν αργά σαν αυλαία βυσσινιά κι ύστερα από χρόνους στη θέση της μένει ένα σημάδι, μια ρόδινη ουλή που σκύβει και τη φιλάει.
Όλοι αγαπούν τα τραύματά τους. Τα κρύβουν με ωραία ατσαλάκωτα υφάσματα, ξέρουν όμως σε ποιά μεριά του κορμιού τους άνθισαν, μαράθηκαν, έφαγαν δέρμα και κρέας δικό τους.
Γι’ αυτό τ’ αγαπούν και, σε ώρες μοναξιάς που κανείς δεν τους βλέπει, σκύβουν και με λατρεία τα φιλούν τα βαθιά, σκοτεινά τραύματά τους.

Artwork: Ιgor Morski

 

Tags: ,

Image

Κώστας Παπαγεωργίου, Κλεμμένη Ιστορία (απόσπασμα)

Κώστας Παπαγεωργίου, Κλεμμένη Ιστορία (απόσπασμα)

.

Νερό ακονίζεται στη ράχη μου —ρινίσματα γυαλιού στο άγγιγμα του ήλιου άρα πρωί επιστρέφοντας χωρίς− δεν ήξερα από πού επειδή χυμένα όλα τα μέτρα κι οι αποστάσεις δεν ορίζονταν• κλεισμένες μέσα στον εαυτό τους δεν διανύονταν• φίδια με τυλιγμένο όλο το σώμα τους σφιχτά κουλουριασμένο και ολοστρόγγυλο στα δόντια ανάμεσα η ουρά με αρχή και τέλος μία πληγή πάντα ανοιχτή που αιμορραγεί – δεν σήπτεται παρ’ όλ’ αυτά θρεμμένη απ’ τις αρρώστιες της διαρκεί.

Γι’ αυτό μπορεί επιστρέφω αλλ’ από πού κουρέλι εγώ πιασμένο εκεί στις άγριες του ονείρου θημωνιές κι όμως χωρίς απόσταση να έχω πριν διανύσει οπότε τί επιστρέφοντας διαρκώς το πρωί με ιστορίες του στόματος κλεμμένες από τα βαθιά του σώματός μου.

Κώστας Παπαγεωργίου, Κλεμμένη Ιστορία (απόσπασμα), εκδόσεις Κέδρος 2002

Πίνακας: Ηanekke Benade

 

Tags: ,

Image

Maurice Nadeau, Ιστορία του Σουρεαλισμού

ilya zomb tumblr_ltyr3680ex1qhip0uo1_1280

«Δεν ισχυριζόμαστε πως θα διορθώσουμε κανένα από τα σφάλματα των ανθρώπων. Σκοπεύουμε όμως να τους δείξουμε πόσο εύθραυστες είναι οι σκέψεις τους και πάνω σε ποια κινούμενη άμμο, σε ποιο σαθρό έδαφος έχουν θεμελιώσει τα ετοιμόρροπα σπίτια τους»

Maurice Nadeau, Ιστορία του Σουρεαλισμού, μτφρ. Α. Παπαθανασοπούλου, «Πλέθρον»,1978.

Πίνακας:Ilya Zomb

 

Tags:

Image

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ανθρώπινη φύση

Αλεξάνδρα Μπακονίκα, Ανθρώπινη φύση

.

Αναγκαστικά μέσα στο ίδιο περιβάλλον
τους έζησα από κοντά:
τη μοχθηρή και ανάλγητη εγωπάθειά τους,
τη μανία τους να καταδυναστεύουν άγρια,
τα μυστικά τους εγκλήματα.
Τέτοια καθάρματα.

(«Πεδίο πόθου» εκδ. Μεταίχμιο )

Πίνακας: Danielle Duer

 

Tags: ,