.
Ένα ταξίδι απ’ την κουρτίνα ως τα κλαδιά.
Βουερή καρδιά μου,
ανάξια! Μελάνι πέρα ως πέρα!
Έρωτα τρίκλισμα και ζάλης.
Και συμπονάς και περιβάλλεις.
Τον πόνο σου μην τον κοιτάζεις, δράσε!
Υπήρξες δίχως ταίρι. Παρηγορήσου ότι υπήρξες.
Σε σένα δόθηκε φτερό – παράτα το μαχαίρι.
.
Τέτοιο βαθύ στα μύχια σκάψιμο
είσαι, ποίηση. Οχιά της άσπρης άμμου
στη μήτρα αυτή καιρό λαθροκοιμάσαι.
Στο άσπιλο δοχείο μου κολυμπάνε Κίρκες.
Οι εραστές μου χάρτινοι. Κάθε παιδί μου νόθο.
Είμαι μια θάλασσα. Τα κύματα τα νιώθω
εδώ στο χέρι.
.
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 