Archives
Image
«Πόσο χαριτωμένη πραγματικά
Durs Grünbein, Του χιονιού ή ο Ντεκάρτ στη Γερμανία
Le bon sens
«O υγιής νους είναι το πιο καλά μοιρασμένο πράγμα στον κόσμο…»
«Nαι, ναι. Όχι, όχι. Δεν έχετε συχνά παραπονεθεί για το πόσο
γρήγορα ανατρέπονται οι καταστάσεις; Κάθε πράγμα μάς δείχνει,
εφόσον παρατηρηθεί αρκετά, την πίσω του πλευρά.
Όποιος την αλήθεια λέει ξεγελά μόνο τον εαυτό του».
«Πόσο χαριτωμένη πραγματικά
ακούγεται, όταν τραγουδά,
η αμφιβολία. Κι όμως –μετά από κάθε α λ λ ά ακολουθεί ένα μικρό
δ ι ό τ ι… Τι μας λέει ο κανόνας νούμερο έξι;» «Ποτέ μη λες ποτέ».
«Kαι γιατί αυτό;» «Επειδή δεν μπορούμε να γνωρίζουμε αυτό
που ξεφεύγει απ’ το βλέμμα, που αγκυλώνει στη θεωρία.
Διότι είμαστε προσωρινοί, κύριε». «To έπιασες».
( …)
Durs Grünbein, Του χιονιού ή ο Ντεκάρτ στη Γερμανία, σελ. 33, Μτφρ. : Γ. Λίλλης, Θ. Πούτας,
Εκδόσεις Κέδρος, 2007
Πίνακες: John Dempcy
Image
Στο φιλί σου πιο βαθύ κι απ’ το θάνατο
Ιβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια
20
Στο φιλί σου πιο βαθύ κι απ’ το θάνατο
νιώθω τη λύσσα σου να ξαναμπείς στη γη
να γυρίσεις πίσω στο χάος σου
Λιώνεις
χάνεσαι
σύννεφο πέφτεις
ποτάμι τρέχεις στη θάλασσά σου
Κι η σάρκα μου σε δέχεται σαν μνήμα
Ιβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια, σελ. 47, μτφρ. : E. X. Γονατάς, Εκδόσεις Στιγμή, 2002
Image
Anna Akhmatova, You Thought I Was That Type
You thought I was that type:
that you could forget me,
and that I’d plead and weep and throw myself
under the hooves of a bay mare,
or that I’d ask the sorcerers
for some magic potion made from roots
and send you a terrible gift:
my precious perfumed handkerchief.
Damn you! I will not grant
your cursed soul vicarious tears or a single glance.
And I swear to you by the garden of the angels,
I swear by the miracle-working ikon,
and by the fire and smoke of our nights:
I will never come back to you.
Translated by Richard McKane
Φωτό: Anna Akhmatova (1889-1966)
http://ybsapj.wordpress.com/2011/04/11/anna-akhmatova-voice-of-the-people/
Image
Iβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια, σελ. 39, 63,
Μτφρ. : E. X. Γονατάς, Εκδόσεις Στιγμή, 2002
Φωτό : Ergy Landau, Mario Algaze
Iβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια
16
Όταν το ηφαίστειο με ανασηκωμένα τα χείλια
φτύνει αίμα
αναταράζει τη γη
καίει τα δάση
εξολοθρεύει τα πουλιά
και τρώει τον ήλιο
δε φοβάμαι
φοβάμαι
όταν τα σφιγμένα χείλη σου
σωπαίνουν
28
Έλεγα ότι είσαι ο ήλιος που κάνει ν’ αστράφτουν
τα ροδόδεντρα
Έλεγα ότι είσαι το πέτρινο άγαλμα που ορίζει την πορεία
των ημερών
Έλεγα ότι είσαι ο ολόλαμπρος βασιλιάς που θνητός δεν
τολμά να ζυγώσει
Μα όταν με το σιντεφένιο μου δάχτυλο
άγγιξ’ ανάλαφρα τον περήφανο ώμο σου
έγινες ένα πολύ πολύ μικρό αγόρι
Iβάν Γκολ, Μαλαισιακά τραγούδια, σελ. 39, 63,Μτφρ. : E. X. Γονατάς, Εκδόσεις Στιγμή, 2002
Φωτό : Ergy Landau, Mario Algaze
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 