
Στο αναπηρικό του καροτσάκι θυμάται
όλα όσα απέφυγε,
όλα, απ’ όσα γλύτωσε τον κόσμο,
με ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα.
Ηans Magnus Enzensberger
Mετάφραση: Σπύρος Μοσκόβου
Περιοδικό Ποίηση, τεύχος 14, Φθινόπωρο-Xειμώνας 1999.

Στο αναπηρικό του καροτσάκι θυμάται
όλα όσα απέφυγε,
όλα, απ’ όσα γλύτωσε τον κόσμο,
με ευγνωμοσύνη και τρυφερότητα.
Ηans Magnus Enzensberger
Mετάφραση: Σπύρος Μοσκόβου
Περιοδικό Ποίηση, τεύχος 14, Φθινόπωρο-Xειμώνας 1999.

«Ποιο ’ναι το χρέος μας; Να σου το πω εγώ, με λίγα λόγια: Αν είσαι λύκος, να τρως. Αν είσαι αρνί, να σε τρώνε! Κι αν ρωτάς και για Θεό, αυτός είναι ο Μέγας Λύκος – αυτός δα τρώει αρνιά και λύκους συγκόκαλα!»
Ν. Καζαντζάκης , «Καπετάν Μιχάλης»

«Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν.»
Κι οι ποιητές μπροστά από έναν άνθρωπο δεν
κρύβονται;
οι ποιητές κουβαλούν ατόφιο το βάρος
όλου του φάσματος της ανθρώπινης φαιδρότητας,
εξιλεώνονται ότι για μια στιγμή …
ακέραια και πολύτιμη
σε επαφή θα βρεθούν εντελή
με την ηθική της ιδέας καθαρότητα,
δεν σου μιλώ γι’ εκείνους
που ποιητών δόξα ζηλούν
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ
σου μιλώ για τους Ποιητές
που θα καούν και θα αναληφθούν
για χάριν της ιδέας, του ποιήματος, του χρέους.
Πετιῶμαι ἀπάνω. Ἡ ἀλαφρότη μου
εἶναι ἴσια με τὴ δύναμή μου.
Aυτή η ορθότης, πιθανόν, είν’ η αιτία της μομφής.
Mαττίας Μάρε
Φωτογραφία: Gjon Mili
http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=795


“Real knowledge is to know the extent of one’s ignorance”.
Confucius
“We have now sunk to a depth at which restatement of the obvious is the first duty of intelligent men”.
George Orwell

«Όλη η τέχνη στον Κάφκα συνίσταται στο ότι υποχρεώνει τον αναγνώστη να τον ξαναδιαβάσει».
Albert Camus

«Σήμερα η μαμά πέθανε. Ή μπορεί χτες, δεν ξέρω».
Albert Camus (από τον «Ξένο»)
Πίνακας: Alan Macdonald
http://thestorygirlbookreviews.blogspot.be/2011/07/short-story-spotlight-wall-by-jean-paul.html

«Ο παράλογος άνθρωπος είναι ένα κλασικό έργο που γράφτηκε για το παράλογο και κόντρα στο παράλογο.Ο παράλογος άνθρωπος δεν έχει τίποτα να δικαιολογήσει». Ζαν Πολ Σαρτρ, για τον «Ξένο» του Αλμπέρ Καμύ.
Ο θάνατος – ήλιος: Ο ήλιος, που είναι η πηγή ζωής, παίζει εδώ το ρόλο του θανάτου. Και εδώ επομένως έγκειται η θεωρία του παραλόγου. Ο ήλιος διατρέχει όλο το έργο. Στην ακολουθία της πομπής της μητέρας του ο ήλιος είναι τόσο διαπεραστικός, που δυσκολεύει όλους αυτούς που την ακολουθούν. Λίγο πριν από το φόνο του Άραβα, ο ήλιος είναι αυτός που αποκλείει την επιλογή της επιστροφής του ήρωα στη σωτηρία του. Παρουσιάζεται ως ο αναπόδραστος παράγοντας για το αναπόφευκτο. Πυρώνει το βλέμμα του και τυφλώνει την σκέψη του. Η κυριολεκτική τύφλωσή του γίνεται και μεταφορική. Ο ήλιος είναι τόσο κυρίαρχος και η παρουσία του είναι τόσο καταλυτική που εύλογα κάποιος μπορεί να σκεφτεί ότι αν το έργο διαδραματιζόταν χειμώνα, τίποτα απ’ αυτά δεν θα συνέβαιναν στον ήρωα. Η λάμψη του ήλιου είναι αυτή τέλος, που ο ήρωας αναζητά μέσα στη φυλακή. Εκεί πλέον ως σωτηρία, ως αίσθηση ελευθερίας.
Έφη Παυλογεωργάτου
Το απόσπασμα προέρχεται από τον παρακάτω σύνδεσμο, όπου μπορείτε να βρείτε όλη τη σημειολογία του θανάτου σε ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας λογοτεχνίας:
http://www.logotexnia.net/index.php?option=com_content&view=article&id=56%3A–l-r–&Itemid=55

H συνομωσιολογία είναι μια δημοφιλής ενασχόληση, διότι η ιστορία είναι γεμάτη συνομωσίες, έλεγε ο Oυμπέρτο Έκο. Έτσι κι εμείς οι ελαφρώς παρανοϊκοί άνθρωποι χρειαζόμαστε μία με δύο επιβεβαιωμένες συνωμοσίες το εξάμηνο προκειμένου να μπορέσουμε να επιβιώσουμε χωρίς να χρειάζεται να αμφισβητήσουμε την ψυχική μας υγεία. Το άλλο πρόβλημα με τις συνωμοσίες είναι πως η χαρά της ανακάλυψης, είναι αντιστρόφως ανάλογη του X factor τους. Όπου X factor, βάλτε το πόσο απίθανο είναι να πιστέψουν οι κανονικοί άνθρωποι την ιστορία σας. Έτσι, δυστυχώς, η σημερινή μας συνωμοσία έχει χαμηλό X factor, αν και παρόλα αυτά θα φέρει τους πιο “αθώους” από εσάς στο στρατόπεδό μας. Κι έτσι παρέα με κάποιους άλλους συνομωσιολάγνους συντρόφους στο adslgr.com σας προσφέρουμε την εξής ιστορία.
http://www.techiechan.com/?p=217
