RSS

Tag Archives: Πάμπλο Νερούδα

Image

Πάμπλο Νερούδα, (Ωδή και φύτρα), απόσπασμα

.

Είσαι μέσα μου άνοιξη βαθιά:
Ξαναμαθαίνω μέσα σου πώς να φυτρώνω.

Πάμπλο Νερούδα (Ωδή και φύτρα), απόσπασμα
Απόδοση: Αγαθή Δημητρούκα

.

.

 

Tags: ,

Image

Πάμπλο Νερούδα, To όνειρο

.

Περπάταγα στην αμμουδιά
κι αποφάσισα να σ’ αφήσω.

Πατούσα μια μαύρη λάσπη
που τρεμούλιαζε,
κι όπως βούλιαζα και ξανάβγαινα
πήρα την απόφαση να φύγεις
από μέσα μου, με βάραινες
σαν πέτρα κοφτερή,
και σχεδίασα το χαμό σου
βήμα βήμα:
θα έκοβα τις ρίζες σου,
θα σ’ αμόλαγα στον άνεμο μόνη.

Αχ εκείνο το λεπτό,
καρδιά μου, ένα όνειρο
με τα τρομερά φτερά του
σε σκέπαζε.

Ένιωθες να σε καταπίνει η λάσπη,
και με φώναζες κι εγώ δεν ερχόμουν,
και χανόσουν, ακίνητη,
ανυπεράσπιστη
μέχρι που πνίγηκες μέσα στο στόμα της άμμου.

Έπειτα
η απόφασή μου συνάντησε το όνειρό σου,
κι από το χωρισμό
που μας έσκιζε την ψυχή,
αναδυθήκαμε καθαροί ξανά, γυμνοί,
αγαπώντας ο ένας τον άλλον
δίχως όνειρο, δίχως άμμο,
ακέραιοι και ακτινοβολώντας,
σημαδεμένοι από τη φωτιά.

Ποίηση: Πάμπλο Νερούδα, To όνειρο, Απόδοση: Αγαθή Δημητρούκα

Πίνακας: Μιχάλης Οικονόμου

.

.

 

Tags: ,

Image

Πάμπλο Νερούδα, Συμμαχία (σονάτα), απόσπασμα

Ya no es posible… temblar, tocar la flor del rio

Δεν γίνεται πια, κάθε τόσο,
να κερδίζει κανείς παρά πέφτοντας,
δε γίνεται πια, ανάμεσα στους δύο
να τρέμει, ν’ αγγίξει το λουλούδι του ποταμού: ανθρώπων ίνες έρχονται σαν βελόνες,
δοσοληψίες, θραύσματα,
οικογένειες αποκρουστικού κοραλλιού, καταιγίδες
και βήματα σκληρά σε χαλιά
από χειμώνα.

Πάμπλο Νερούδα, Συμμαχία (σονάτα), απόσπασμα. Απόδοση: Αγαθή Δημητρούκα

———————————————–

 

Tags: ,

Image

Πάμπλο Νερούδα, Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα και Ένα Τραγούδι Χωρίς Καμιάν Ελπίδα

.

Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν ξενιτειά.
Κι άμα κλαις μου αρέσεις,
απ’ την κούνια σου πεταλούδα μικρή μου εσύ.
Κι ενώ μεν απ’ τα πέρατα με ακούς,
η φωνή μου εμένα δεν μπορεί να σ’ αγγίξει:
Άσε με τώρα να βυθιστώ κι εγώ σωπαίνοντας
μες στη δική σου σιωπή.

Άσε με τώρα να σου μιλήσω κι εγώ με τη σιωπή
τη δικιά σου
που είναι απέριττη σα δαχτυλίδι αρραβώνων
και που λάμπει σαν αστραπή.
Είσαι όμοια με την νύχτα, αγάπη μου,
η νύχτα που κατηφορίζει έναστρη.
Απόμακρη και τόση δα και απ’ τα αστέρια φτιαγμένη
είναι η δικιά σου σιωπή.

Μ’ αρέσεις άμα σωπαίνεις, επειδή στέκεις εκεί σαν απουσία.
Μακρινή κι απαρηγόρητη, σα να σε σκέπασε χώμα.
Μια λέξη μόνο αν πεις, ένα χαμόγελο – μου αρκεί
για να πανηγυρίσω που είσαι εδώ κοντά μου ακόμα.

Πάμπλο Νερούδα – Είκοσι Ερωτικά Ποιήματα και Ένα Τραγούδι Χωρίς Καμιάν Ελπίδα (2005)
Μετάφραση: Γιώργος Κεντρωτής

Πίνακας: Rimi Yang

.

.

 

Tags: ,