Η Ιφιγένεια Σιαφάκα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1967. Αποφοίτησε από το τμήμα Κλασικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, και έκτοτε έχει εργαστεί ως εκπαιδευτικός, κειμενογράφος, μεταφράστρια και επιμελήτρια εκδόσεων. Έχει παρακολουθήσει μαθήματα υποκριτικής και έχει ασχοληθεί με το θέατρο, το χορό και τη γραφιστική. Άρθρα, κριτικές και αποσπάσματα δημιουργικής γραφής (ποίηση, στίχος, διήγημα, μυθιστόρημα) έχουν δημοσιευτεί σε περιοδικά και συνεχίζουν να δημοσιεύονται έως σήμερα. Έχει γράψει ποίηση, μυθιστόρηματα, διηγήματα και δοκίμια. Από το 2016 επιμελείται την ετήσια περιοδική ανθολογία πεζού και ποιητικού λόγου Dip generation. Ο ιστότοπος Ενύπνια Ψιχίων είναι η προσωπική της ιστοσελίδα.
Αυτό που εγώ ονομάζω δημιουργό έχει μια διαρκή επαφή με ένα επέκεινα των πραγμάτων, έμψυχων και άψυχων. Αισθάνεται αυτό το επέκεινα σαν ένα ρεύμα αέρα παγωμένου. Πρόκειται φυσικά για μια αφή του άγνωστου που ίσως είναι ο θάνατος, η αιωνιότητα του σκοταδιού ή η αιωνιότητα του φωτός, δηλαδή, αυτό που οι άνθρωποι ονομάζουν Θεό. Διαθέτει ο δημιουργός μια πανοραμική όραση του χρόνου και του κόσμου, που όμως είναι η καθημερινότητά του, τη βιώνει καθημερινά μ’ έναν «πανικό», κι αυτός ο πανικός, αυτός ο τρόμος είναι που τον σπρώχνει στους άλλους ανθρώπους, σαν να ζητάει άσυλο. Ο συγγραφέας-δημιουργός πλάθει τον άνθρωπο χρησιμοποιώντας όλες τις ανθρώπινες ύλες, που φυσικά και ο ίδιος διαθέτει, χωρίς όμως να του επιτρέπεται να αυτοβιογραφείται. Είναι ο μοναδικός που ζει δίπλα και μέσα στους ανθρώπους. Εκείνος που ακολουθεί πιστά το πλήθος των ανθρώπων και που δεν έχει άλλη ζωή από τη ζωή του άλλου.
I learned that courage was not the absence of fear, but the triumph over it. The brave man is not he who does not feel afraid, but he who conquers that fear.
If you talk to a man in a language he understands, that goes to his head. If you talk to him in his language, that goes to his heart.
Does anybody really think that they didn’t get what they had because they didn’t have the talent or the strength or the endurance or the commitment?
Κάποιος ρώτησε τον Αριστοτέλη το γιατί αρέσει στους ανθρώπους να πηγαίνουν σε ωραία μέρη και να κάνουν παρέα με ωραία πρόσωπα, και ο Αριστοτέλης απάντησε: «είναι μια ερώτηση που μόνο ένας τυφλός θα έκανε».
Ο άνθρωπος ζητάει απ’ τους θεούς μόνο τη γεύση από υγρά οργανικά να δοκιμάζει. Αυτά τα γενετήσια της τραγωδίας. Να ’ναι στυφά, να υπονοούνε απογόνους ασυνείδητους που μόνο το πελέκι της σκληρότητας να εγκολπώνονται. Τίποτα, τίποτα να μην τους γεφυρώνει με τη μνήμη και μόνο η βία του κυνόδοντα να τους κανοναρχεί. Οίνος τερπνός στον ουρανίσκο ούτε στάλα.
Ο άνθρωπος ζητάει απ’ τους θεούς αφή σαν των σαλιγκαριών που εφάπτονται και σαλιαρίζουν. Να γίνεται το χώμα ωραίο ένδυμα που, ακόμα και με άλλον αγκαλιά, στο τίποτα και στο μηδέν να τον τεκμηριώνει. Κι αν τύχει η ύπουλη βροχή ανάσταση να υπονοήσει, να είναι ετούτη τόσο στυγερή που εύκολα να την αποποιείται η ψυχή του. Ποτέ μετάξι.
«Το ήθος των αρχόντων είναι το ίδιο με το ήθος των αρχομένων».
Ισοκράτης
Θα προσέθετα ότι και το ήθος των αναγνωστών είναι το ίδιο με το ήθος των συγγραφέων, όταν οι αναγνώστες επιμένουν να ασχολούνται με το έργο «ανθρωπάκων» που διασχίζουν τις εποχές, όταν βεβαίως γνωρίζουν ότι πρόκειται περί αυτού και όταν αυτό φαντάζει «καλό» στα μάτια της όποιας κριτικής. Υπάρχουν πάμπολλα παραδείγματα ανθρώπων με αριστουργηματικό έργο, όπου ήθος, συγγραφέας και έργο ταυτίζονται εις το έπακρον. Υπό την έννοια αυτή Το δόγμα της Τέχνης για την Τέχνη συνιστά τη μεγαλύτερη « μπουρδολογία » που ακούστηκε ποτέ! Είναι σαν να υμνείς έναν ψυχοπαθή για την εξαιρετική ανάλυση που κάνει επάνω στη σχιζοφρένεια, ενώ την ίδια στιγμή παίρνει την καραμπίνα και καθαρίζει ένα ολόκληρο τετράγωνο!
Ιφιγένεια Σιαφάκα - Ifigeneia Siafaka
Ενύπνια Ψιχίων 