RSS

Category Archives: Eνύπνια ψιχίων: Ιφιγένεια Σιαφάκα, Mπονζάι

Iφιγένεια Σιαφάκα, Το μήλο του Μαγκριρίτ και οι γάτες

 

.

Περιοδικό Στάχτες

 Αγαπημένε μου Σαιν Νικολά,

έχεις γατάκια εσύ; Πώς θα έρθεις φέτος στις Βρυξέλλες; Με τανκ; Eμείς δεν πάμε πολύ νηπιαγωγείο εδώ, θα δούμε πότε θα είναι κανονικό, και ούτε στη φύλαξη πάμε, και είμαι στο σπίτι με κάλτσες χοντρές και φόρμες, και βαριέμαι κάπως κι έχω φάει και πολλές σταφίδες, γιατί κάτι άνθρωποι σκοτώσανε ξαφνικά κάτι ανθρώπους στο Παρίσι, και είπανε ότι μπορεί να σκοτώσουνε κι εμάς τους άλλους ανθρώπους εδώ στις Βρυξέλλες. Άρχισα και έκλαιγα, και τότε που γίνανε τα μπαμ μπουμ δεν κοιμήθηκα το βράδυ. Ο μπαμπάς είχε πει τότε στη μαμά να πάρει αμέσως τηλέφωνο τη θεία Κάρλα και το θείο Σανκάρ στη Γαλλία, και είπαν ότι δεν ήξεραν πού ήταν ο ξαδερφός μου, που είχε πάει στη μουσική στο συγκρότημα, και η μαμά άρχισε να κλαίει. Ο μπαμπάς είπε Φραντσέσκα ηρέμησε, είπε, ας ελπίσουμε ότι ο Αντόνιο είναι καλά, αλλά έκλαιγε κι αυτός, και εγώ είπα δεν θα ξαναέρθει ο Αντόνιο να πάμε να φάμε βάφλες; και άρχισα να κλαίω κι εγώ, και ο μπαμπάς είπε ότι θα μας πάρουνε τηλέφωνο και κρατούσε γερά το κεφάλι του και με πήρε αγκαλιά και βάλαμε και μουσική στο σπίτι, από την κλασική κάτι με νερά, και μου διάβασε ένα παραμύθι με δράκοντες, που τους νικάγαμε, και παίξαμε και συγκρουόμενα, και νίκησα.

Κι έπειτα μας πήραν τηλέφωνο, και ο Αντόνιο μού είπε μικρό μου βατραχάκι θα έρθουμε τα Χριστούγεννα στο Βέλγιο και θα πάμε στην Γκραν Πλας και θα σε κεράσω μία τεράστια βάφλα με ένα μέτρο σαντιγύ, και εγώ ξαναρώταγα μετά τον μπαμπά και τη μαμά γι’ αυτούς με τα όπλα, και είπαν ότι είναι μακριά οι κακοί και ότι εγώ είμαι καλό παιδί, και δεν πρέπει να φοβάμαι. Δηλαδή είπα εγώ αυτοί που φύγανε από τη γη σκοτωμένοι ήτανε κακά παιδιά; O μπαμπάς είπε όχι, όχι, όχι, και διαβάσαμε κι άλλο ένα παραμύθι μ’ έναν γίγαντα κι ένα αγόρι με μαλλιά πράσινα, που τον νίκησε, και περάσανε κάποιες μέρες και βγήκαμε και έξω βόλτες και στο πάρκο και στα λαμπιόνια στη Ροζιέ με τα μαγαζιά και με τα τραγούδια στο δρόμο και με τους ανθρώπους που κάνουν ακροβατικά στο δρόμο και με τους ανθρώπους που πουλάνε τσάντες και γάντια και κασκόλ στο δρόμο και μαλλί της γριάς και γλυκά και καραμέλες, εκεί είδα και το φίλο μου τον Μουαμάρ και μοιραστήκαμε μια σοκολάτα, και μετά ξαφνικά μας κλείσανε μέσα στα σπίτια εδώ, να μην πάμε έξω είπαν, καπούτ νηπιαγωγείο ξαφνικά καπούτ.

Να ξέρεις ότι σε αγαπάμε, και αυτό σημαίνει ότι δεν κινδυνεύεις, και μου έδωσε φιλί ο μπαμπάς και μετά μου έδωσε φιλί και η μαμά, και μου έδειξε κι έναν κύριο φαλακρό με μεγάλα γυαλιά, που είναι πρωθυπουργός εδώ, και είπε ότι αυτός θα μας βοηθήσει, και να μη φοβάμαι, και διαβάσαμε κι ένα παραμύθι μ’ έναν ελέφαντα που φορούσε πατίνια και που νίκησε ένα σιδερένιο σύννεφο με κίτρινα μάτια, και η μαμά μού είπε ότι να μη φοβάμαι καθόλου, γιατί έλα δες έλα έλα να δεις, μικρούλη Μποντουάν μου, γατάκια… θα μας σώσουν τα γατάκια! και μου έδειξε το τουίτρερ στον υπολογιστή. Εδώ στο Βέλγιο είχαμε πλημμυρίσει ξαφνικά παντού γατάκια. Αν αυτοί που φύγανε στο Παρίσι από τη γη είχανε γατάκια, θα είχανε μείνει στη γη, νομίζω, γιατί όταν ρώτησα τον μπαμπά αν αυτούς τους αγαπούσαν, μου είπε, ναι ότι τους αγαπούσαν και αυτούς και τότε ήταν που είπε η μαμά αμέσως ότι εμείς βάλαμε γατάκια, και τελικά αυτό ήταν το λάθος ότι δεν είχανε αυτοί γατάκια, πιστεύω προσωπικά.

Και πήραμε τον Αντόνιο τηλέφωνο, και του είπα για τα γατάκια… Ο μπαμπάς γέλαγε, κι έβαλε πάλι τη μουσική με τα νερά, και είπε ότι εδώ είναι η χώρα του Μαγκριρίτ, είπα τι είναι Μαγκριρίτ, μπαμπά; Ένας κύριος με κάτι μήλα στο κεφάλι, που μας προστατεύει, είπε ο μπαμπάς! Κι έβγαλε μια φωτογραφία και μου τον έδειξε. Α, έκανα, έχει βάλει καπέλο και αυτό το πράσινο μήλο για να προστατεύει το πρόσωπό του, είπα, και είπα ότι αυτό το μήλο για να είναι εκεί πρέπει να μπορεί να φεύγει σαν πύραυλος με δύναμη στον ουρανό και να τιμωρεί τους κακούς. Η μαμά είπε ότι πρέπει να τρώω κάθε μέρα ένα μήλο. Ο μπαμπάς δεν είπε τίποτε, δεν με πιέζει στο φαί, και μου έδειξε πάλι τα γατάκια… παντού, παντού, παντού γατάκια… με σκουφάκια, με μπουρνούζια, σε καναπέδες, με νεροπίστολα, με φαγητά, στα παράθυρα, που γελούσανε, που κοιτάγανε, που λέγανε ότι, εάν δεν είμαστε φρόνιμοι, θα τις φάμε, που έκαναν ό,τι κάνουμε κι εμείς όταν βαριόμαστε ή όταν παίζουμε παιχνίδια ή όταν ντυνόμαστε να πάμε βόλτες.

Και τότε ρώτησα έχουν και οι στρατιώτες με τα πράσινα στις τσέπες τους γατάκια και οι αστυνομικοί με τα μπλε στο γιλέκο τους γατάκια; Άμα τους δεις είναι πολύ φουσκωμένοι, είπα, όχι δεν είναι χοντροί, είναι φουσκωμένοι με πράματα, πολλά πράματα. Ναι, έχουν και αυτοί γατάκια, είπε ο μπαμπάς μου. Ήμουν σίγουρος ότι ήταν φουσκωμένοι από τα γατάκια. Η τηλεόραση και το ίντερνετ τους έδειξε, διότι εμείς δεν βγαίνουμε πολύ έξω, μόνο σούπερ μάρκετ πήγε ο μπαμπάς, μην κρυώσουμε κιόλας λέει η μαμά και έχουμε και άλλα πολλά πολλά άλλα λέει η μαμά. Αλλά εμείς δεν έχουμε γατάκια στο σπίτι μας, έχουμε μόνον ένα σκύλο, που τον λένε Σομιέ. Είναι πολύ ευγενικός και μας αγαπάει τρελά, αλλά δυστυχώς, δυστυχώς, δεν μπορεί να μας προστατεύσει, πρέπει να τον προστατεύσουμε κι αυτόν.

Θα ήθελα, λοιπόν, Σαιν Νικολά, και σε παρακαλώ πάρα πολύ, διότι είναι μεγάλη ανάγκη, να μου φέρεις τρία γατάκια: ένα με κράνος κι ένα μήλο, ένα με ξίφος και μία βάφλα και ένα με τις μπότες του παπουτσωμένου γάτου και το καπέλο του Μαγκριρίτ. Φαντάζομαι ότι θα έρθεις με τανκ φέτος. Κοίτα… έχει χώρο στην Γκραν Πλας, δίπλα από το χριστουγεννιάτικο δέντρο, να το παρκάρεις. Εκεί που θα δεις πολλούς στρατιώτες, μπες κι εσύ, κι εξήγησε, άμα τους δείξεις τις γάτες, θα καταλάβουνε αμέσως, δεν θα πάρεις κλήση. Σου το λέω, γιατί ο μπαμπάς είπε σήμερα ότι το έχουν παρακάνει με τις κλήσεις, η μαμά πήρε μία, επειδή είχε παρκάρει ανάποδα το αυτοκίνητο μόνο, και είχε πληρώσει, και δεν απαγορευόταν το παρκάρισμα και δεν εμπόδιζε κανέναν, ναι, έπρεπε να κοιτάει αλλού το αυτοκίνητο λέει, όχι έτσι, ο μπαμπάς ξαναείπε σήμερα για τον Μαγκριρίτ, που μας προστατεύει μάλλον και από τις κλήσεις. Κοίτα… βάλε και γάτες δίπλα στα φωτάκια, δεν είδα να έχουν στολίσει ακόμη με γάτες που αναβοσβήνουνε εκεί. Και πάνω σου να έχεις πολλές εκρηκτικές φωτεινές πανέμορφες γάτες, και στη μεγάλη την καπελαδούρα σου και στο καλάθι σου και μέσα στις τσέπες σου, εκτός από τις τρεις που θα μου φέρεις. Αυτές να τις έχεις τυλίξει με χαρτί και φιόγκο, για να πάθω έκπληξη. Για το φαγητό τους μην ανησυχείς. Μας δίνει δωρεάν η αστυνομία στο ίντερνετ.

Σε περιμένω
Μποντουάν, 5 χρονών
Δεκέμβριος 2015, Βρυξέλλες

Σημείωση: Αφορμή για το παραπάνω γράμμα είναι το πραγματικό περιστατικό με τις εικονικές γάτες στο τουίτερ, όταν η βελγική αστυνομία, στο πλαίσιο των μέτρων κατά της τρομοκρατίας, ζήτησε στις 22 Νοεμβρίου 2015 από τους πολίτες να μην δίνουν στο διαδίκτυο την οποιαδήποτε πληροφορία που αφορούσε τις κινήσεις της. Οι πολίτες απάντησαν με χιούμορ, δημοσιεύοντας χιλιάδες γάτες και συμμορφούμενοι στην έκκληση της αστυνομίας, η οποία ευχαρίστησε θερμά την επομένη όλες τις «γάτες» για τη συνεργασία, προσφέροντας ιντερνετικά ένα μπολ με τροφή για γάτες. 

.

.

.