RSS

Category Archives: Ματτίας Μάρε (Στρατής Φάβρος)

Image

Ματτίας Μάρε (Στρατής Φάβρος)

375264_10152374741920506_186863678_n

Λεία επιδερμίδα λευκή μυρίζει βανίλια και δαμάσκηνο
Χαμογελάει και ανατέλλει η ροδαλή έως
Τα στήθη της δύο πορτοκάλια πορφυρά
Με ένα κεράσι στο σημείο του ανθού
Τη φιλάει και εκείνη,
του δίνει τη γλώσσα της χορευτικά
Την δαγκώνει στο λαιμό κι αναστενάζει
Τη φιλάει και τη γλείφει καθώς
Στο τρυφερό πηγάδι της κατηφορίζει
Χρυσίζει το μέτωπό της και το κορμί της
Σε τόξο αρμονικό τον μαγνητίζει,
Και κείνος το δροσερό μουνί φιλάει
Κι αχόρταγα τη μύτη του βυθάει
Την εύγεστη ουσία της καθώς τρυγάει,
Τεντώνεται, άρπας χορδή και αναστενάζει
Με τους χυμούς της τον μεθάει
κι αυτός σε οίστρο θαμπό ηδονίζεται
σκληρός και αλύπητος, αγρίμι κι απολίτιστος
Να τη τρυπήσει θέλει ,
όλη η παιδεία του και ο πολιτισμός
σε ένα σημείο, Ηomo erectus

.

375264_10152374741920506_186863678_n

.

Xυμάει μέσα της και το γλυκό μουνί της
Τον δαγκώνει, χίλιες γλυκές γλώσσες
τον φιλούν και τον κραδαίνουν ,
τη φιλάει και τη δαγκώνει στα πλευρά
βυθίζεται και ανασηκώνεται
λαχταράει και ξεψυχάει,
γλύκα που λιγώνει,
με μια κίνηση επιτακτική την γυρίζει
είναι τώρα ένα σερνικό και ένα θηλυκό
που διάπυροι λιώνουν στις σπηλιές του Κρο Μανιόν
φωτιά, ηδονή, ανταύγειες πορφυρές
σκιές και δέος ανάμικτα σε άναρθρες κραυγές
το κορμί της έχει γίνει μαλακό σα πλαστελίνη
αντιδρά στο παλλόμενο μέσα της
υνί του, με σπασμούς χορεύοντας ταμ ταμ
χαϊδεύοντας σε μια τελετουργία
εκρηκτική την κλειτορίδα της,
η όσφρηση του γεμάτη είναι από γλυκιά βανίλια
και η όραση του θολή απ’ το γυμνό κορμί,
τι θάνατος για μια στιγμή,

.

375264_10152374741920506_186863678_n

.
κουνάει τρυφερά τους γλουτούς της και όπως είναι
διπλωμένη σε μια εκμαυλιστική θεατρικότητα υποταγής
στο έλεος του πόθου του την πλημμυρίζει
με το ποτάμι της άρρητης του ηδονής,

για ένα του δευτερολέπτου δισεκατομμυριοστό
μικρό, στριμωγμένο σε μια του ορμέμφυτου γωνία,
έχοντας στο παρόν παραμείνει
προνόησε προφύλαξη να φέρει.


Την επόμενη στιγμή είναι δύο συναινούντες ενήλικοι.
Αυτός ανάβει τσιγάρο και πυκνά φυσά τον καπνό
Αυτάρεσκα, Εκείνη αναδεύει το αίσθημα της.

.

.

 

 

Tags: ,

Image

Ματτίας Μάρε (Στρατής Φάβρος)

Ματτίας Μάρε (Στρατής Φάβρος)

“κι ὁ φουκαριάρης ὁ Ἰησοῦς
κρεμιέται κάθε χρόνο στὰ ἔαρα”

Νίκος Καρούζος

gr 2 images

«Στην ύλη εισχώρησα» με οιμωγές
και γοές ταπείνωσης, με ουρλιαχτά
Για τον ξεπεσμό τον αναπόφευκτο
Για τη μοιραία ηθική εκχώρηση της επιβίωσης

GR 3 grunewald1515.hand

Ό,τι και αν κάνεις όσο κι αν θεωρείς
Η καθημερινότητα στο δικό της δρόμο
Σε υποβάλλει μισητά,
βδελυρότερο από τοκογλύφο
ρυπαρότερο από πόρνη που ασκείται
σε παράνομες πεολειχίες

gr images

Και σε ποιον την ελπίδα μου να αποτείνω;
Εμείς όλοι, οι ίδιοι, δεν είμαστε
αυτοί που μας κρεμάσαμε;

Ματτίας Μάρε (Στρατής Φάβρος)

http://roger.kustner.free.fr/pages/artistes/art077.htm

http://www.visual-arts-cork.com/old-masters/matthias-grunewald.htm

Πίνακας: Matthias Grünewald, Crucifixion from the Isenheim Altarpiece

 

Tags: ,

Image

Ματτίας Μάρε, ΔΟΚΙΜΕΣ Α΄, Δυσώνυμες Φαρμακείες

Σε μια χούφτα σκόνη κρυβόταν ο φόβος,
με το πέτρινο τούτο κεφάλι στους τερατώδεις ώμους,
σαν να ξυπνώ από ύπνο βαθύ,
σε άλλες ζωές μυριάδες,
καμωμένον από δυσώνυμες φαρμακείες αρχαίες,
όπου η μνήμη ξεπέρασε το σύνορό της
και έγινε μάνα κόρη και μητριά,
έγινε μνήμη κύτταρο
και εξαΰλωνε σε πυρά άφιλη εξαντλητική
τους αμέτρητους προγόνους μου.
Kαι ποια ψυχή ήθελε αντέξει μια
θάλασσα λύπης που σταλάζει στον αιώνα,
« Living nor dead »,
κοιτώντας στη καρδιά του φωτός, στη σιωπή,
πυρωμένο λευκό ξεραίνει τη ψυχή.

Γερνάς κι αντί να καθαρίζει ο ορίζοντας
γεμίζει ηχώ σε δρόμους κοχλίες.
Παρόν και μέλλον μια αυταπάτη του μυαλού,
Εάν όλος ο χρόνος είναι παντοτινά παρών
Όλος ο χρόνος είναι σκλαβωμένος.
Ύλη σκεπτόμενη,
ένα αέρινο μυθολογικό κουκούλι
κρεμασμένο στο δέντρο του χωροχρόνου,
το παίγνιο της αντίληψης
με τ’ αραχνοΰφαντα δίχτυα
της ιδεολογικής πρότασης,
ιερά παράδοσις, μυθολογία και επιστήμη,
συγκρουόμενες στο χάος,
κατίσχυσαν της ύλης και δημιουργούν
έναν υπέροχο, νέο πάντα νέο κόσμο,
που κουβαλά σαν κατάρα την ομορφιά
και την τραγωδία, περίκλειστες μέσα του.

Θεός είναι αυτό, από το οποίο μεγαλύτερο δεν μπορεί να νοηθεί
και ο Θεός διαβεβαιωτικά υπάρχει τόσο αληθινά,
ώστε δεν μπορεί να γίνει νοητό ότι δεν υπάρχει.

Ἀγωνίζεσθε εἰσελθεῖν διὰ τῆς στενῆς πύλης·

ΜATTIAΣ ΜΑΡΕ, Ιούλιος 2012

[“τι θέλεις; respondebat illa: απο θανείν θέλω.” ]

Το ποίημα χρησιμοποιεί αναμνήσεις ενεργές από την Έρημη Χώρα του T.S. Eliot
από την απόδοση της από τον Γιώργο Σεφέρη,
από τον μύθο της Σίβυλλας Κυμαίας,
ενός στίχου από το Les Anges sont Blancs του Γιώργου Σεφέρη,
ενός στίχου των Περσών, που μιλά για τον πόνο,
ενός μεταφρασμένου αποσπάσματος από το Οντολογικό επιχείρημα του Αγίου Ανσέλμου,
και ως επιμύθιο, ένος στίχου από γνωστό απόσπασμα του Κατά Λουκάν Ευαγγελίου.

Φωτογραφία: Catrin Welz Stein

 

Tags: ,

Image

Mαττίας Μάρε, Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν

«Οι ελαφροί ας με λέγουν ελαφρόν.»

Κι οι ποιητές μπροστά από έναν άνθρωπο δεν
κρύβονται;
οι ποιητές κουβαλούν ατόφιο το βάρος
όλου του φάσματος της ανθρώπινης φαιδρότητας,
εξιλεώνονται ότι για μια στιγμή …
ακέραια και πολύτιμη
σε επαφή θα βρεθούν εντελή
με την ηθική της ιδέας καθαρότητα,
δεν σου μιλώ γι’ εκείνους
που ποιητών δόξα ζηλούν
μὴ γάρ σε θρῆνος οὑμὸς εἰς ἔχθραν βάλῃ
σου μιλώ για τους Ποιητές
που θα καούν και θα αναληφθούν
για χάριν της ιδέας, του ποιήματος, του χρέους.
Πετιῶμαι ἀπάνω. Ἡ ἀλαφρότη μου
εἶναι ἴσια με τὴ δύναμή μου.
Aυτή η ορθότης, πιθανόν, είν’ η αιτία της μομφής.

Mαττίας Μάρε

Φωτογραφία: Gjon Mili

http://www.peri-grafis.com/ergo.php?id=795

 

Tags: ,