RSS

Category Archives: Τζένη Μαστοράκη

Τζένη Μαστοράκη, Ωραία κομμάτια στάζοντας

.

Καλά που τελειώσαν όλα, κι έσκυβε, ως μέσα βρέχοντας τα χέρια σκύβει, και στη λεκάνη που καλά καθρέφτιζε, μη με λησμόνει, τέλειωσαν, κι ο χρόνος θέλω, και με το πείσμα λιθοξόου που καλεί το μαύρο του λιθάρι ν’ ανατείλει, παλεύει ακόμη, πολεμά τη φοβερή χλωρίδα που τον έτρεφε, σώμα που εγνώρισε, τα δάχτυλα βυθίζοντας στις εσοχές, στις κόχες που θρασομανούν τα αιμοφόρα, σπαράζοντας, τα δάχτυλά του, άνθη αρπαχτικά μιας αραπιάς ευδαίμονος, τις κρατερές ταξιανθίες των νευρώνων, όργανα μιας λιποθυμιάς που διαρκεί, τις χλωρασίες, με ιαματική μανία ξεριζώνοντας, τις μαλακές τους απολήξεις, κι αναρριχάται, και συλλαβιστά συλλάβιζε τα λόγια θεραπείας σκοτεινής, μιας ξέφρενης υπνοβασίας που τον κάρφωνε στο ίδιο πάντοτε σημείο, ψηλά ψηλά οι ετησίες των νεφρών, στον πάτο σαρκοβόρο βάμμα προμηνώντας άλλα, τα κατιόντα εκεί που ησύχαζε η καρδιά, οστάρια μαρμάρινης λεκάνης που καθρέφτιζε, κυρτώνοντας τα δάχτυλά του ανασύρει τους φυλλοφόρους οφθαλμούς, τους έλικες, θρύμματα υμένες που τον παίδευαν, θρόμβους, κλωστές, γλυκύτατες κλωστίτσες των ονείρων, κι από το βάραθρο του εγκεφάλου σιγαλιά, όπου για πάντα έχουν καταφύγει τα φαντάσματα, όπου κοπάζοντας για πάντα το λευκό τους φύσημα, και αναψάχνει, και τραβά, ασπαίροντα σαν τη φιάλη που τα περιείχε, ωραία κομμάτια στάζοντας στην έρημη ανωνυμία, ταριχευτής και κρημνοβάτης, πυλωρός, ως τις πολύφυλλες εσχατιές των ανδρογόνων, ως το λημέρι της αρκούδας που τον τρέλαινε, ούτε ανατόμος ούτε νεκρομάντης, μόνο δραγάτης που σε κήπο αφύλαχτο ξεφάντωνε, και σαλεμένος απ’ την εκθαμβωτική ζωοτομία, στον μελανό του αιμοστάτη δέεται, σαν πρώτα, και στα αίματα φιλοκαλεί.

Τζένη Μαστοράκη, Ωραία κομμάτια στάζοντας, από τη συλλογή Μ’ ένα στεφάνι φως, εκδόσεις Κέδρος, 1989

Πίνακας: Balthus

 

Τζένη Μαστοράκη, Τα παραμύθια της Χαλιμάς

.

Δε μου είναι πια εύκολο

μήτε θελητό

να γράφω στιχάκια.

Γύρω παραμονεύουνε οι σκοτωμένοι

με γάντζους και στριφτά μαχαίρια

κι ο τόπος αφρίζει ποτάσα.

Μου το ’λεγαν ότι στο τέλος

η Χαλιμά τα ξέρασε πετρέλαιο

τα παραμύθια.

Έτσι στους δύσκολους καιρούς

παίρνω ένα καλάθι μανιτάρια

και παρασταίνω

 την πεντάμορφη του δάσους.

 Στην αρχή μοιάζει λίγο

σα να βουτάς με το κεφάλι

απ’ τον τοίχο.

Πιο έπειτα το συνηθίζεις και σ’ αρέσει.

Τζένη Μαστοράκη, Τα παραμύθια της Χαλιμάς, από τη συλλογή Το σόι, Εκδόσεις Κέδρος, 1990

Πίνακας: Στέφανος Δασκαλάκης

 

Tags:

Τζένη Μαστοράκη, Η χαρά της μητρότητας

.

Τα βράδια κάνω επικίνδυνες δουλειές.

Δένω μεγάλους σπάγγους

από παράθυρο σε παράθυρο

και κρεμάω παράνομες εφημερίδες.

Τι τα θες, η ποίηση πια δε φτουράει.

Μας τα ΄παν κι άλλοι, σου λένε.

Κι έπειτα, έχει κάμποσες να τραγουδήσουν

τη χαρά της μητρότητας.

Η κόρη μου γεννήθηκε σαν όλα τα παιδιά.

Καταπώς φαίνεται, θα κάνει και γερά ποδάρια

να τρέχει γρήγορα στις διαδηλώσεις.

.

Τζένη Μαστοράκη, Η χαρά της μητρότητας, από τη συλλογή Το σόι, Εκδόσεις Κέδρος, 1990

Πίνακας: Jan Sluijters

 

Τζένη Μαστοράκη, Ο Δούρειος Ίππος

.

Ο Δούρειος Ίππος τότε είπε

όχι δεν θα δεχθώ δημοσιογράφους

κι είπαν γιατί κι είπε

πως δεν ήξερε τίποτα για το φονικό·

κι ύστερα εκείνος

έτρωγε πάντα ελαφριά τα βράδια

και μικρός

είχε δουλέψει ένα φεγγάρι

αλογάκι στο λούνα παρκ.

 

Τζένη Μαστοράκη, Ο Δούρειος Ίππος, από τη συλλογή Διόδια, Εκδόσεις Κέδρος, 1982

Πίνακας: József Rippl-Rónai