RSS

Category Archives: Μαρία Βαχλιώτη

Μαρία Βαχλιώτη, Συντεταγμένες

.

Είμαι η διερμηνέας τους

τους μεταφράζω από αγγλικά
σε αγγλικά

χάνονται κάποιες λεπτομέρειες
αλλά συνεννοούμαστε
σε κλίμα αμοιβαίας ευγνωμοσύνης

αν δεν υπήρχα
δε θα είχανε συναντηθεί

αν δεν υπήρχαν
θα πέθαινα
αγνοώντας
τις διαβαθμίσεις της λευκότητας

(καθότι η Έμιλυ
έχει εμμονή
με τα λευκά φορέματα
η Ανν με τους λευκούς γάμους)

κι αυτά νομίζω είναι αρκετά
για να γνωρίσουμε
μια ήπειρο
που άγγιξε το όνειρο

με την αμέριστη βοήθεια
του μαύρου.

Μαρία Βαχλιώτη, Συντεταγμένες από την ποιητική συλλογή Εμφύλιος, εκδόσεις Μελάνι, 2019

Artwork: Natalia Drepina

.

 

Μαρία Βαχλιώτη, Ανταπόκριση

..

.

Δεν ήθελε επ’ ουδενί
να είναι τρένο

με τόσα βαγόνια στην πλάτη της
τόσο προσωπικό στην εποπτεία της
τόσες δεκάδες επιβαίνοντες

πού να σηκώσει τέτοιο βάρος
η μαμά.

Ήθελε μία άνωση ας πούμε
από κάτω
μια κάποια υποστήριξη
κάτι ελαφρύ
γαλήνιο
να πλέει χωρίς κόπο.

Τιτανικός ήθελε να ’ναι
η μαμά

να δοξαστεί επ’ άπειρον

παίρνοντας κάνα δυο χιλιάδες
στον βυθό της

Μαρία Βαχλιώτη, Ανταπόκριση από την ποιητική συλλογή Εμφύλιος, εκδόσεις Μελάνι, 2019

Artwork:Gerhard Richter

 

Μαρία Βαχλιώτη, Εasterόγραφο

.
Μου κόπηκε η χολή
μου λύθηκαν τα γόνατα

δεν απετράπη εν τέλει
το μοιραίο

μου τ’ άδειασαν τα σωθικά
χυθήκανε στα χώματα
τα πράσινα λιβάδια μου

κι ανέμελα
όπως στροβιλίζομαι
εν μέσω διθυράμβων

έλα λοιπόν
για βάλε με στο στόμα σου

έλα τώρα κι αγάπα με
αν σου βαστάει.

Πίνακας: Leslie Peck

.

 

 

Tags:

Μαρία Βαχλιώτη, Αριάδνη

.

Καθώς τον έβλεπε
να πλησιάζει τον κάδο
της πέρασε απ’ το μυαλό
να μιλήσει,
να υπογραμμίσει
τη σπανιότητα του προϊόντος,
να επιχειρηματολογήσει
υπέρ της ανεκτίμητης αξίας της κλωστής,
να φωνάξει
(θα ταίριαζε μια οιμωγή
τυφλός τα τ’ ώτα, τον τε νουν, τα τ’ όμματ’ ει)
να γίνουν, τέλος πάντων,
μαλλιοκούβαρα

άλλαξε γνώμη

ήταν ολοφάνερο

ο άνθρωπος δεν ήταν συλλέκτης.

Προδημοσίευση

Πίνακας: Antonio Donghi

.

.

.

.

 

Μαρία Βαχλιώτη, Αορτή

 

.

Πες μου για τη χρησιμότητα
της πεταλούδας
αν δε φτερουγίζει στα σωθικά σου
διαταράσσοντας
τη ροή της κυκλοφορίας,
αφυπνίζοντας
την ωραία κοιμωμένη
κεντρική αρτηρία
(γιορτή την έλεγαν;
ούτε που θυμάμαι).
Μετονομάστηκε πια,
ησυχία και ασφάλεια –
κάτι κάμπιες μόνο
πατημένες την άνοιξη
στις παρυφές της.
Μικρό το κακό.
Θα ζήσουμε
και με παπούτσια λερωμένα.

Μαρία Βαχλιώτη, Άλλα λόγια, Αθήνα, Μελάνι, 2013

Πίνακας: Hayv Kahraman

.

.