RSS

Category Archives: Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ

Image

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Έχω μια πέτρα

 Stanislav Groz (9)
.
.
Έχω μια πέτρα
Γλείφω μια πέτρα. Οι πόροι της γλώσσας μου σοφελιάζουν με τους πόρους της πέτρας. Στεγνώνει η γλώσσα μου και σέρνεται ως τη μεριά της πέτρας που ακουμπάει στο χώμα, που ’χει μούχλα κολλημένη επάνω της σαν αίμα. Ξαφνικά μου ξανάρχεται σάλιο, υγραίνει την πέτρα κι η πέτρα κυλάει μες στο στόμα μου.
Την πέτρα αυτή τη λέω Οιδίποδα. Γιατί όπως ο Οιδίποδας είναι κι αυτή ακανόνιστη με βαθιές αυλακιές για μάτια. Κατρακυλάει και κείνη με πρησμένα πόδια. Κι όταν ακίνητη κρύβει από κάτω της μια μοίρα, ένα
ερπετό, τον λησμονημένο μου εαυτό.
Την πέτρα αυτή τη λέω Οιδίποδα.
Γιατί ενώ από μόνη της δεν έχει κανένα νόημα, έχει το σχήμα και το βάρος της εκλογής. Τη λέω και τη γλείφω.
Ως το τέλος της ιστορίας μου.
Όσο να καταλάβω τι θα πει εκλογή.
Όσο να καταλάβω τι θα πει τέλος.
 
Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Έχω μια πέτρα, από τη συλλογή Ενάντιος έρωτας, 1982
 
Artwork: Stanislav Groz
 

Tags:

Image

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Η αλλοτρίωση της έλξης

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Η αλλοτρίωση της έλξης

Η σάρκα έγινε σελίδα
το δέρμα χαρτί
το χάδι έννοια αφηρημένη
το σώμα καινούρια θεωρία του ανύπαρχτου.
Αλήθεια, πώς να περιγράψω
τη φύση όταν μ’ έχει εγκαταλείψει
και μόνο στην πρεμιέρα του φθινοπώρου
θυμάται να με προσκαλέσει καμιά φορά;
Ελπίζω να βρω το θάρρος
μια τελευταία επιθυμία να εκφράσω:
γδυτό ένα ωραίο αρσενικό να δω
να θυμηθώ, σαν τελευταία εικόνα
να κουβαλώ το ανδρικό σώμα
που δεν είναι ύλη
αλλά η υπερφυσική ουσία του μέλλοντος.
Γιατί αυτό θα πει ηδονή:
ν’ αγγίζεις το φθαρτό
και να παραμερίζεις τον θάνατο…

(από τη συλλογή: Η ανορεξία της ύπαρξης)

 

Tags: ,

Image

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Θέλω να γράψω ένα ποίημα (απόσπασμα)

Θέλω να γράψω ένα ποίημα
για την πραγματικότητα
αυτή που δεν έζησε ποτέ κανείς
αφού ο καθένας
στη δική του βρέθηκε φυλακισμένος
αιώνες τεντώνοντας τα χέρια προς τα έξω.

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ, Θέλω να γράψω ένα ποίημα (απόσπασμα)

 

Tags: ,