RSS

Category Archives: Αλμπέρ Κοέν

Image

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του κυρίου

.

Ένα βράδυ, λίγο πριν από τις εννέα, αποφάσισε πως να τον περιμένει έξω, στο κατώφλι, ήταν δουλοπρεπές. Ναι, θα πήγαινε απλούστατα να του ανοίξει την πόρτα, όταν θα έφθανε, αλλά χωρίς τρεχάλες, ήρεμα και με βαθιές ανάσες, ώστε να μην ξεχνάει ποια ήταν, θα τον περνούσε με αξιοπρέπεια στο σαλόνι.

Εκεί, conversation, κατόπιν πρόταση για ένα φλιτζάνι τσάι. Μια καλή ιδέα θα ήταν να τα είχε ήδη όλα έτοιμα στο σαλόνι, ώστε να μη χρειαζόταν να του εμφανίζεται σε στάση καμαριέρας, κουβαλώντας δίσκους .Ναι, όλα εκεί, τσαγερό με το παλτουδάκι του, φλιτζάνια, γάλα, λεμόνι. Rodney SmithDEP120702603Οπότε, στην κατάλληλη στιγμή, θα σηκωνόταν, θα σερβίριζε το τσάι αργά, θα τον ρωτούσε με ευγένεια αν ήθελε γάλα ή λεμόνι.

Δοκιμή. Γάλα ή λεμόνι;  Όχι, ερώτηση αποτυχημένη, υπερβολικά ενεργητική, προτεστάντισσα πρόσκοπος. Νέα δοκιμή. Γάλα ή λεμόνι; Nαι, έτσι ήταν καλύτερα. Αξιαγάπητη αλλά ανεξάρτητη.

Όρμησε, όταν χτύπησε το κουδούνι. Αλλά, όταν έφτασε στο βεστιάριο, έκανε μεταβολή. Είχε σκουπίσει καλά την πούδρα; Επέστρεψε στο σαλόνι, στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη, κοιτάζοντας δίχως να βλέπει. Το αίμα βούιζε στ’ αυτιά της, τελικά το αποφάσισε, έτρεξε, παρά λίγο να πέσει, άνοιξε την πόρτα. Πώς είσθε; τον ρώτησε με φυσικότητα τραγουδιστή όπερας που παίζει πρόζα.

.

rodney smith bab-0206-049-03

.

Αναπνέοντας με δυσκολία, προχώρησε πρώτη. Μ’ ένα ακούνητο χαμόγελο πάνω στα χείλη της, του έδειξε μια πολυθρόνα, κάθισε με τη σειρά της, κατέβασε σεμνά τη φούστα της, περίμενε. Άραγε γιατί δεν της μιλούσε; Μήπως δεν του είχε αρέσει; Μπορεί να είχανε μείνει πούδρες.Έφερε το χέρι της στη μύτη της, ένιωθε στερημένη από γοητεία. Να μιλούσε; Η φωνή της θα έβγαινε βραχνή και, αν την καθάριζε τώρα, θα έκανε έναν φοβερό θόρυβο. Δεν υποψιαζόταν ότι αυτός λάτρευε την αδεξιότητά της και έμενε σιωπηλός, για να την κάνει να διαρκέσει.

SARAH MOON 1la-fille-de-leclusecsarah-moonΜε τρεμάμενα χείλη, του πρότεινε ένα φλιτζάνι τσάι. Δέχτηκε με απάθεια. Χωρίς φυσικότητα, με φλογισμένα μάγουλα, έχυσε το τσάι στο τραπεζάκι, στα πιατάκια, και ως μέσα στα φλιτζάνια, ζήτησε συγγνώμην, του έτεινε κατόπιν με το ένα χέρι τη γαλατιέρα και  με το άλλο τις ροδέλες του λεμονιού. Γάλα ή λερώνει;  τον ρώτησε.  Του ξέφυγε ένα γέλιο, και τόλμησε να τον κοιτάξει. Χαμογέλασε και της άπλωσε τα χέρια.

Wayne F. Miller481149_518871881478806_368303153_nΤα πήρε, και λύγισε τα γόνατα μπροστά της. Από έμπνευση, λύγισε το γόνατο μπροστά του, και τόσο λεπτά που αναποδογύρισε την τσαγιέρα, τα φλιτζάνια, τη γαλατιέρα και όλες τις ροδέλες του λεμονιού. Γονατισμένοι, χαμογελούσαν ο ένας στον άλλον, με εκτυφλωτικά δόντια, δόντια της νιότης. Γονατισμένοι, ήταν γελοίοι, ήταν περήφανοι και ωραίοι, και ήταν υπέροχη η ζωή.

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του Κυρίου, κεφ. 45, σελ. 366-367, μτφρ: I. Xατζηνικολή, εκδόσεις Χατζηνικολή, 1990

Φωτό: Carmen dell’ Orefice, Rodney Smith, Christopher Lowel,   Sarah Moon, Thomas Barbey, Wayne F. Miller

.

 

Tags: , , ,

Image

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του κυρίου

Rodney Smith 267190190362619974_SViJK8CT_cTo επόμενο βράδυ, εκεί που είχε ετοιμαστεί φορώντας ένα φόρεμα που έβαζε για πρώτη φορά, της τηλεφώνησε ότι μια απρόβλεπτη συγκέντρωση τον κρατούσε στο Μέγαρο, αλλά ότι θα ’ρχόταν σίγουρα αύριο το βράδυ. Τότε, λυγμοί, μπρούμυτα στον σοφά. Όλη αυτή η δουλειά για το τίποτα, και αυτό το τόσο πετυχημένο φουστάνι, και εκείνη που ήταν τόσο στις ομορφιές της απόψε! Tινάχτηκε απότομα πάνω, άρπαξε το υπέροχο φόρεμα, το ξέσχισε, το ποδοπάτησε, έδωσε μια κλωτσιά στο σοφά. Ο βρωμιάρης, το έκανε επίτηδες, για να τον αγαπήσει παραπάνω, ήταν βέβαιη γι’  αυτό! Αύριο στα παλιά της, απόψε τον ήθελε! Ω, θα του έδειχνε αυτή αύριο, θα του ανταπέδιδε στα ίσα! Bρωμερό ανθρωπάριο!Στην κουζίνα, μισόγυμνη, έφαγε μέχρι σκασμού μαρμελάδα για παρηγοριά, μαρμελάδα βύσσινο, με το κουτάλι της σούπας.

 

Rodney Smith 142215300703105619_exCEWrHr_cΜετά, αηδιασμένη από τη μαρμελάδα, έκλαψε, μετά ανέβηκε στο δεύτερο πάτωμα, ρουφώντας τη μύτη της. Μπροστά στον καθρέφτη του μπάνιου, έγινε άσχημη για ν’ αντέξει τον πόνο της, κακοποίησε τα μαλλιά της, έκανε ένα πρόσωπο παλιάτσου με υπερβολική πούδρα και τρίβοντας δυνατά με κοκκινάδα τα μάγουλά της. Στις δέκα, ξανατηλεφώνησε, είπε ότι η συγκέντρωση είχε διαρκέσει λιγότερο από ό, τι είχε νομίσει και ότι σε είκοσι λεπτά θα ήταν εκεί. Ναι, κύριέ μου, σας περιμένω, είπε αυτή. Μόλις έκλεισε το τηλέφωνο, αλληθώρισε, φίλησε το χέρι της. Γρήγορα ένα μπάνιο, γρήγορα να βγάλει τα κοκκινάδια, να ξαναχτενιστεί, να ξαναγίνει ωραία, να φορέσει ένα φόρεμα εξίσου ωραίο, να κρύψει το σχισμένο, αύριο θα το έκαιγε, όχι θα βρωμούσε πολύ, καλά λοιπόν θα το έθαβε στον κήπο! Γρήγορα, γιατί θα ερχόταν ο κύριος, και ήταν η ωραία του!

Αλμπέρ Κοέν, Η ωραία του κυρίου, κεφ. 44, σελ. 365, Μτφρ: I. Χατζηνικολή, Εκδόσεις Χατζηνικολή, 1990

Φωτό:  Rodney Smith

.

.

 

 

Tags: ,