RSS

Category Archives: Le temps perdu, το τείχος της ΕΡΤ και τα ροζογάλαζα

Image

Le temps perdu, το τείχος της ΕΡΤ και τα ροζογάλαζα

Le temps perdu, το τείχος της ΕΡΤ και τα ροζογάλαζα

Το πήρα απόφαση. Κανένας δεν ακούει τι λέω εδώ. Δεν είπα στους εύσωμους της διανόησης να προσέξουν τι βιβλία θα υψώσουν το ανάστημά τους στο τείχος της ΕΡΤ ; Τι είπα; Δεν είπα να προσέξετε τα ροζάκια και τα γαλαζάκια; http://wp.me/p2VUjZ-2u3  Eίδα κάτι φωτογραφίες και κάτι τίτλους… κόκκινο πανί για να ορμήσουν τα τανκ της χούντας αύριο το πρωί.

556836_152738924885803_1900282991_n

 

Μπορεί όμως να κάνω και λάθος, καθότι επιπόλαιος και μονήρης άνθρωπος. Άνθρωπος που τα βάζω με όλον τον κόσμο. Συνεπώς, λέω να το αλλάξω το στυλ, μήπως και εκτιμηθώ περισσότερο και αποκατασταθεί και το όνομά μου. Δεν ξαναμιλάω ούτε για Προυστ ούτε για κανέναν από αυτούς που γράφανε σαχλαμάρες και μέσα στα σκοτάδια, όταν δεν υπήρχε τηλεόραση.

CUP b37a49936787d13670bdc0e45f73fee0

Πέραν τούτου, πήρα τη μεγάλη απόφαση, θα πάω στο Σηκουάνα και θα πετάξω ό, τι έχω ανέκδοτο. Θα σβήσω και ό, τι έχω αναρτήσει εδώ. Τέρμα! Είμαι λάθος από πάνω μέχρι κάτω, ευτυχώς που δεν έχω και μεγάλο ανάστημα, οπότε απενοχοποιούμαι λιγάκι κατ’ αυτόν τον τρόπο. Με τη μεζούρα πάνε τα λάθη.  Επομένως… αντ’ αυτού θα κάνω εδώ προδημοσιεύσεις σε ροζάκια. Ήδη ξεκίνησα… προσχέδιο είναι αυτό. Δεν έχω βρει ακόμη τίτλο, αν σας έρθει κάνα πιασάρικο μου το λέτε, και θα έχετε ένα ποσοστό στα συγγραφικά δικαιώματα…

Για πάμε…

CUP 73f79d887c0a24ed8d3d87bc8d078264

 Φραντσέσκο: γιος αμπελουργού από την Καρκασόν της Νότιας Γαλλίας,  κληρονόμος μεγάλων εκτάσεων του γαλλικού νότου. Η μητέρα του Αντζελίνα, υιοθετημένη κόρη ενός άσημου παντοπώλη, από τη Φλωρεντία, βρίσκεται στην αγκαλιά του πατέρα του Φέλιξ, κατά τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο, όταν σε μυστική αποστολή, εκείνος δραπετεύει από τη Γαλλία με ένα ελικόπτερο που μεταφέρει όσπρια, και βρίσκεται στην Ιταλία, για να προμηθεύσει με ποσότητες κρασιού την αυλή του Μουσολίνι. Ένας μεγάλος έρωτας γεννιέται ανάμεσα στον Φέλιξ και στην Αντζελίνα, υπό τον ήχο των πολυβόλων και των οβίδων που καίνε τα σπαρτά, ενώ τα υγρά και φλογερά φιλιά του Γάλλου αμπελουργού αφήνουν τα στίγματα του αιώνιου έρωτα στα χείλη της υιοθετημένης Αντζελίνας στον αχυρώνα του πατέρα της. Ο πόλεμος τους χωρίζει, η Αντζελίνα, με τον καρπό του παράνομου έρωτα, φεύγει από την οικογένειά της, προκειμένου να μην προσβάλει την τιμή του βιοπαλαιστή πατέρα της και βρίσκει καταφύγιο στο μοναστήρι της Σάντα Μαρία.

ALBERTO as2

Εκεί η αδελφή Φραντσέσκα, μακρινή ξαδέλφη της πραγματικής μητέρας της, την αναγνωρίζει από το σημάδι στο δεξιό αστράγαλό της. Το σημάδι της οικογένειας των Περινότι. Εκεί θα γεννηθεί ο Φραντσέσκο, την εποχή όπου η ύπαιθρος θα οργιάζει από τις ολάνθιστες αμυγδαλιές και ο ήλιος θα χαϊδεύει τα μύχια της ύπαρξής του, που θα αναστηθούν αργότερα στα σαρκώδη χείλη του με το ιταλικό ταπεραμέντο και τη γαλλική φινέτσα και στους φαρδείς του ώμους που θα κουβαλούν τη μεσαιωνική γοητεία της Καρκασόν και την αναγεννησιακή μεγαλοπρέπεια των πόντε της Φλωρεντίας του Δάντη. Μεγαλωμένος σε ένα μοναστήρι http://www.monteolivetomaggiore.it/lang1/, το οποίο έχει καταληφθεί την εποχή εκείνη από μοναχές, θα γνωρίσει από την παιδική του ηλικία τη Γυναίκα και τα όνειρά της, τους κρυφούς της πόθους και τις προσευχές της, το θρόισμα των μακριών της φουστανιών και τα ροδαλά μάγουλα της αναστολής της.  Ο Φραντσέσκο, γεννημένος στο σπίτι του Θεού, είναι ταμένος να γίνει ο μοναδικός θεός για όλες τις γυναίκες που πρόκειται να συναντήσει. ‘Ωσπου…

CUP bb3eeeaca906ae55bac4f3a1b6b26f1b

 

Πώς σας φαίνεται; Εγώ νομίζω ότι θα έχει απήχηση. Πιάνει όλες τις κοινωνικές τάξεις, τους θρησκευομένους, αυτούς που αγαπούν τα ιστορικά μυθιστορήματα, θα αναφερθώ στο βου παγκόσμιο πόλεμο και στις πληγές του,  όσους αγαπούν τη μόδα, τη φύση, το κρασί, τις μυρωδιές των παντοπωλείων, τα παιδιά που είναι νόθα και υιοθετημένα, τους θεατές της εκπομπής της Νικολούλη, τον τουρισμό (θα σας ταξιδέψω σε Μεσαίωνα και Αναγέννηση). Και οπωσδήποτε, εάν το πάρουν οι κριτικοί, θα δουν πολλές πτυχές της ευρωπαϊκής ιστορίας. Θέλω να πω ότι μπορεί να είναι ροζ, αλλά ικανό να κάνει τείχος. Δεν είναι τυχαίο ότι βάζω την Καρκασόν http://www.lechronoscaphe.com/tour-de-france-lourdes-foix-carcassonne/ Προστατεύεται και από την UNESCO!  

FRANCESCO

.

.

 
Image

Σεφέρης, Καζαντζάκης, Ελύτης

Γιώργος Σεφέρης

«Πάει καιρὸς ποὺ πῆρα τὴν ἀπόφαση νὰ κρατηθῶ ἔξω ἀπὸ τὰ πολιτικὰ τοῦ τόπου. Προσπάθησα ἄλλοτε νὰ τὸ ἐξηγήσω. Αὐτὸ δὲ σημαίνει διόλου πὼς μοῦ εἶναι ἀδιάφορη ἡ πολιτικὴ ζωή μας. Ἔτσι, ἀπὸ τὰ χρόνια ἐκεῖνα, ὡς τώρα τελευταῖα, ἔπαψα κατὰ κανόνα νὰ ἀγγίζω τέτοια θέματα· ἐξάλλου τὰ ὅσα δημοσίεψα ὡς τὶς ἀρχὲς τοῦ 1967 καὶ ἡ κατοπινὴ στάση μου –δὲν ἔχω δημοσιέψει τίποτα στὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τότε ποὺ φιμώθηκε ἡ ἐλευθερία– ἔδειχναν, μοῦ φαίνεται, ἀρκετὰ καθαρὰ τὴ σκέψη μου. Μολαταῦτα, μῆνες τώρα, αἰσθάνομαι μέσα μου καὶ γύρω μου, ὁλοένα πιὸ ἐπιτακτικά, τὸ χρέος νὰ πῶ ἕνα λόγο γιὰ τὴ σημερινὴ κατάστασή μας. Μὲ ὅλη τὴ δυνατὴ συντομία, νὰ τί θὰ ἔλεγα:

Κλείνουν δυὸ χρόνια ποὺ μᾶς ἔχει ἐπιβληθεῖ ἕνα καθεστὼς ὁλωσδιόλου ἀντίθετο μὲ τὰ ἰδεώδη γιὰ τὰ ὁποῖα πολέμησε ὁ κόσμος μας καὶ τόσο περίλαμπρα ὁ λαός μας στὸν τελευταῖο παγκόσμιο πόλεμο. Εἶναι μία κατάσταση ὑποχρεωτικῆς νάρκης, ὅπου ὅσες πνευματικὲς ἀξίες κατορθώσαμε νὰ κρατήσουμε ζωντανές, μὲ πόνους καὶ μὲ κόπους, πᾶνε κι αὐτὲς νὰ καταποντιστοῦν μέσα στὰ ἑλώδη στεκούμενα νερά. Δὲ θὰ μοῦ ἦταν δύσκολο νὰ καταλάβω πῶς τέτοιες ζημιὲς δὲ λογαριάζουν πάρα πολὺ γιὰ ὁρισμένους ἀνθρώπους. Δυστυχῶς δὲν πρόκειται μόνον γι᾿ αὐτὸ τὸν κίνδυνο. Ὅλοι πιὰ τὸ διδάχτηκαν καὶ τὸ ξέρουν πὼς στὶς δικτατορικὲς καταστάσεις ἡ ἀρχὴ μπορεῖ νὰ μοιάζει εὔκολη, ὅμως ἡ τραγωδία περιμένει ἀναπότρεπτη στὸ τέλος. Τὸ δράμα αὐτοῦ τοῦ τέλους μᾶς βασανίζει, συνειδητὰ ἢ ἀσυνείδητα, ὅπως στοὺς παμπάλαιους χοροὺς τοῦ Αἰσχύλου. Ὅσο μένει ἡ ἀνωμαλία, τόσο προχωρεῖ τὸ κακό. Εἶμαι ἕνας ἄνθρωπος χωρὶς κανέναν ἀπολύτως πολιτικὸ δεσμὸ καί, μπορῶ νὰ τὸ πῶ, μιλῶ χωρὶς φόβο καὶ χωρὶς πάθος. Βλέπω μπροστά μου τὸν γκρεμὸ ὅπου μᾶς ὁδηγεῖ ἡ καταπίεση ποὺ κάλυψε τὸν τόπο. Αὐτὴ ἡ ἀνωμαλία πρέπει νὰ σταματήσει. Εἶναι ἐθνικὴ ἐπιταγή. Τώρα ξαναγυρίζω στὴ σιωπή μου. Παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μὴ μὲ φέρει ἄλλη φορὰ σὲ παρόμοια ἀνάγκη νὰ ξαναμιλήσω»

Έλαβα και αυτήν την πρόσκληση στο f/b, το νόημα και τη σκοπιμότητα της οποίας αδυνατώ να κατανοήσω. Ακόμη και αν βρισκόμουν στην Ελλάδα, δεν επρόκειτο να λάβω μέρος σε αυτήν την πρωτοβουλία.

https://www.facebook.com/events/521508007915662/

«Καλούμε τους ανθρώπους των γραμμάτων, του θεάτρου, της μουσικής, των εικαστικών και των άλλων τεχνών, μα και όλους τους φιλότεχνους και τους βιβλιόφιλους, να φέρουν το δικό τους βιβλίο για να χτίσουμε το Τείχος των Βιβλίων στην είσοδο της ΕΡΤ την Τρίτη 18/6/2013, στις 7:00 το απόγευμα. Ας χτίσουμε το δικό μας ανάχωμα στον αυταρχισμό και τη βαρβαρότητα, ας υπερασπιστούμε την ελεύθερη έκφραση και τη δημοκρατία. Με τoν Όμηρο και την αρχαία γραμματεία, τον Καβάφη, τον Καζαντζάκη, τον Σεφέρη και τους άλλους σπουδαίους, αλλά και με τη σύγχρονη ποίηση και πεζογραφία, το σύγχρονο θέατρο και δοκίμιο, το τείχος μας θα γίνει γερό, αδιαπέραστο. Όταν ο πολιτισμός σηκώνει το ανάστημά του, οι αυταρχικές εξουσίες δεν περνούν. Υποχωρούν.»

Ερωτώ εντελώς ψυχρά: Είναι συμβολικό το νόημα του κειμένου ή πραγματικό; Πρόκειται για μία λογοτεχνική μεταφορά ή για μία πεποίθηση; Διότι, αν πρόκειται περί πεποιθήσεως, μάλλον μου έχουν διαφύγει οι καινούργιες εκδόσεις των αναφερομένων συγγραφέων, οι οποίες προφανώς αποκαλύπτουν μυστικά και ιδεώδη τα οποία έως σήμερα είχαν «εσκεμμένως από την εξουσία» αποκρυφθεί και επομένως δεν είχαν την απαραίτητη επίδραση στον «κοιμισμένο όχλο». Μιλάμε για απαγορευμένα και άγνωστα βιβλία δηλαδή;  Επίσης, Δημουλά επιτρέπεται να φέρουμε ή θα λιντσαριστούμε ως προδότες αριστεροί από τους διοργανωτές; Τον Σεφέρη επιτρέπεται να τον αποθέσουμε δίπλα στον Ρίτσο; Στην ΕΡΤ η τελευταία αναλογία των κομματικών προσλήψεων ήταν 4-2-1. Δεν αντιλαμβάνομαι τι δουλειά έχει η «διανόηση» σε αυτόν το χώρο. Θα χαιρετίσει κάποιος την εκδήλωση, θα υπάρχουν καλεσμένοι που θα εξηγούν στον κόσμο τις αιτίες της σημερινής θλιβερής κατάστασης του τόπου, θα προτείνουν λύσεις; Tι νόημα έχει όλο αυτό; Tα βιβλιοπωλεία είναι γεμάτα από βιβλία. Δεν είναι απαγορευμένο είδος.  Δεν γνωρίζω επίσης αν ο ταπεινός και μοναχικός Αλεξανδρινός θα αισθανόταν άνετα εκεί ούτε εάν ο Καζαντζάκης θα επικροτούσε τη θεοκρατική εμμονή της κρατικής τηλεόρασης, για να καταδεχτεί να πατήσει το πόδι του εκεί πέρα. Για παράδειγμα, αυτά…  Προσωπικά, προτιμώ την παρακάτω άποψη όσον αφορά τη στάση της όποιας «διανόησης» : http://www.tovima.gr/opinions/article/?aid=518043#.Ub6tA80Bcjk.facebook

.

.

Όπως και να έχει, καλή επιτυχία στο εγχείρημα των διοργανωτών. Δεν πρόκειται για εμπαθή θέση αλλά για λογική θέση. Και να ευχηθώ τα όσα βιβλία μαζευτούν εκεί να μη γίνουν σκουπίδια ανάκατα με λίγδες από σουβλάκια και αποτσίγαρα. Για καλό και για κακό, κάντε και κάνα μπλόκο οι εύσωμοι της διανόησης, μην μπουκάρουν και τίποτε ΜΑΤ και μαυρίσουν στο ξύλο τον Όμηρο και τον Σεφέρη, διότι θα πάω να ριχτώ από τον Σηκουάνα. Προσέξτε και τους βιβλιόφιλους επίσης μη σας φέρουν τίποτε ροζάκια ή γαλαζάκια, καθότι έχουμε γεμίσει από αρλεκινούδες και αρλεκίνους, μια και ακόμη δεν υπάρχει κανένα νομοσχέδιο, όπως αυτό στα είδη διατροφής, που να εξηγεί ή να προειδοποιεί τον κόσμο, έστω με μία ένδειξη, για το ποια είναι η λογοτεχνία και ποια η παραλογοτεχνία.

.