RSS

Mάριος Μαρκίδης, Προσήλωση

15 Aug

.

ΙΙ.

Μουδιάζει τα φώτα η παγωνιά σ’ αυτό τ’ απεγνωσμένο

κατάστρωμα του χειμώνα

περνώντας από δωμάτιο σε δωμάτιο

με στίχους που κρέμονται από τ’ αυτιά της σα στηθοσκόπιο

ο γυρισμός σου χώνεψε σε μια ακατοίκητη αναμονή

κι έξω βουίζουνε αλύπητα οι χωρισμοί

πυκνών φιλιών που έσβησαν κι άλλων

που δε λένε να στεγνώσουν

.

Σκέφτομαι τους φίλους που καρφώθηκαν ξαφνικά

σ’ αυτά τα υποταγμένα παράθυρα

ψάχνοντας όλη νύχτα μνημονεύοντας

κουβέντες που τις χάραξαν αμείλικτα τα χρόνια

γυναικεία μπράτσα που ελπίζουν ακόμα στη δυναστεία του έρωτα

σε μιαν ανταπόκριση ή μια μεταμέλεια.

Νομίζω, κάποιο απόγεμα, χάιδευες το ιδρωμένο τζάμι

σα να ’ταν ένα πρόσωπο

«Λοιπόν αντίο» γυρεύοντας με τα μάτια το κλειδί

«Λοιπόν, ως εδώ». Αντίο

.

Μα πού πήγαν τόσα ονόματα της θάλασσας

τόσα ονόματα που κάηκαν με τις διεκδικήσεις του Αυγούστου

λογάριαζες ένα δέρμα καινούριο κι ο Νοέμβριος είναι πάντα ο ίδιος

μπάζει πολλά νερά λίγο θόρυβο απ’ την αυλή

και στον τοίχο σκουριάζουν αμετανόητα τα καλοκαίρια

όπως σκουριάζει μια συζήτηση στην κουπαστή

γιατί επιτέλους όσοι χώρισαν

                                             δεν πέθαναν όλοι νέοι…

.

Mάριος Μαρκίδης, Προσήλωση, από την ομώνυμη συλλογή, Ανθολογία Ε. Γαραντούδη, Η ελληνική ποίηση του 20ού αιώνα

Πίνακας: Henri Lebasque

.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: