RSS

Δ. Π. Παπαδίτσας, Το παράθυρο [απόσπασμα]

05 Aug

Γιατί έχω μέσα μου ένα νεκρό πουλί και συ το λυπάσαι

γιατί μου κρατάς τα χέρια και τα δικά σου χέρια τα ’χω κρυμμένα στον ύπνο μου

γιατί το σώμα σου μοιάζει με όνειρο που ακολουθεί τις πράξεις μου όλη τη μέρα

και λίγο-λίγο μου έρχεται στη μνήμη

γιατί μου λες για την αγάπη

μου λες πώς αποχαιρετιώνται δυο κι’ αφήνουν την αγάπη μόνη

σαν το μαργαριτάρι έξω από το στρείδι του

γιατί μου λες πολλές φορές για την αγάπη ότι είναι σύμπτωση

γι’ αυτό σ’ αγαπώ

γιατί σ’ αγκαλιάζω και σε μυρίζω όπως αρνί που οσφραίνεται το χόρτο

γιατί δέχομαι τη φωνή σου σαν να ’ναι σπόρος

κι’ εγώ σαν να ’μια φρέσκο χώμα

γιατί σ’ αγκαλιάζω πάντα κι’ απέναντί μας μια μέρα σημαδεύει την αγάπη μας

όπως εμένα κάποτε που με πυροβολούσε η νύχτα

γιατί σε βλέπω σαν πηλό και θέλω να σου δώσω το σχήμα της αγωνίας μου

κι’ ύστερα πάλι να σε ξαναπλάσω

γι’ αυτό σ’ αγαπώ

γιατί είσαι η αγωνία μου […]

.

Δ. Π. Παπαδίτσας, Το παράθυρο, απόσπασμα, ανθολογία Σπύρου Κοκκίνη, Εστία 1977 Πίνακας: Marc Chagall

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: