RSS

Κλεοπάτρα Λυμπέρη, Οne night stand

08 Sep

.

Μια κυρία μια γυναίκα δίχως φιόγκο
(εγώ)
στο λαιμό πιο δεμένη, για ν’ αρέσει
(την προτιμώ άφρονα λύκο και γάτο
στην ερημική μου έκταση)
Τι δεν στα τέσσερα σαν εκκρεμές
να φαίνεται πιο σκληρή ή νύχτα πιο
τα ποτά το μπαρ αν
κι άλλοτε από τρόμο
στις πεδιάδες του πρωινού φευγάτη
Σου ανοίγω το μάτι με ξυραφάκι βλέπω
την ίδια περιττή ενδυμασία τα λουλάκια του
σώματος δεν το μηδέν αυτοπροσώπως
(αυτόκλητο άνθος εν τη ρύμη του λόγου μου
κι άλλοτε ρύγχος της νυκτός )
O άντρας αυτός υπονοούσε o
στηθόδεσμος μας απατά –έλεγε– άλλα δείχνει
τόσες προδοσίες τα στήθη της
γυναίκας φωλιές έπρεπε
αντ’ αυτού φονικά όργανα
Τώρα ξανά πρωί σε πενθώ με το νου
στο γυμνό μου σκοτάδι
πνίγω πνίγω τον ιδεατό σου στρόβιλο
ν’ απομείνει το τίποτε πιο στυφό
(Οι αστέρες οι πλανήτες στο πάτωμα)
Μένω στο πένθος καταπίνω zantox
πάνω στη φέτα του πρωινού
τα αυγά μάτια σου με κοιτάζουν
το ζαμπόν το τηγάνι

Artwork: Beth Conklin

Πηγή: Poeticanet

.
.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: