RSS

Λιάνα Πέτσα, Ποιητική αδεία

17 Jun

.

Βαρέθηκα τους παραπονεμένους ποιητές
Ονόματα λησμονημένα στο συρτάρι
Τις ημερομηνίες που χάθηκαν
Την αγωνία του ασυνεχούς ανά seconde


Χρόνε μονόδρομε
Εκείνο το δάχτυλο    μες στον κόλπο μου
όλη νύχτα
Τι ποίηση έσταζε!


Ορθώνω το κεφάλι μου ψηλά    κοιτάζω τ’ άστρα
Και τον λεβέντη που μπορεί να τη στοχεύει
Την έμπνευση
Με το δάχτυλο
στου αιδοίου μου   την σκανδάλη.

Λιάνα Πέτσα, Έρως αεί ανοικίζων, Εκδόσεις Πανδώρα, 2004  

Φωτό: Läubli Walter

.

.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: