RSS

Διονύσης Μαρίνος, Ουρανός κάτω

16 Nov

Τρεις μέρες τώρα αλλάζω θέση στα έπιπλα. Στα αδέσποτα έπιπλα του σπιτιού μας. Ξεχνάω τη βρύση του μπάνιου ανοιχτή, τα παιδιά μου φωνάζουν ότι πλημμύρισε το σπίτι. Το ξέρω, τους απαντάω, αυτό το σπίτι πλημμύρισε από απουσία. Τη δική σου. Στην πραγματικότητα τους λέω «το έκανα για σας, για να παίξουμε». Βυθίζουν τα παιχνίδια τους, εγώ τα χέρια μου, κάποια ανεβαίνουν στην επιφάνεια αφήνοντας μπουρμπουλήθρες. Τα δάχτυλά μου μένουν στον πυθμένα, δεν μπορώ να τα τραβήξω. Τα παιδιά γελάνε, τους αρέσει το παιχνίδι, λένε πως είμαι το τέρας της λίμνης. Έχουν δίκιο: τα δάχτυλά μου βγάζουν δόντια. Θα πάψω να τα βάζω στις τσέπες, δεν θα ξαναχαϊδευτώ. Τα φοβάμαι αυτά τα δάχτυλα. Ζω στο ενδιάμεσο ενός επινοημένου χρόνου. Εκεί μέσα τίποτα δεν συμβαίνει, οι άνθρωποι δεν προχωρούν, τα αυτοκίνητα δεν υπάρχουν, οι δρόμοι έχουν γίνει σταροχώραφα, έρχεσαι και μου χαϊδεύεις τα μαλλιά, κυλιόμαστε στο χώμα και γελάμε σαν μικρά παιδιά. Αυτός είναι ο δικός μου χρόνος. Κάποιες φορές τα παιδιά με επαναφέρουν στην πραγματικότητα. Άλλες φορές είναι το κουδούνι της εξώπορτας. Ήρθες; Όχι, ευχαριστώ, δεν ενδιαφέρομαι, αφήστε τα φυλλάδια στην είσοδο, όχι, δεν θέλω να σας ανοίξω, ευχαριστώ πολύ. Ο χρόνος επιστρέφει στη σπηλιά του.

Στήνει το αυτί της στην τηλεόραση για να ακούσει να μιλούν για’ κείνον, να προφέρουν το όνομά του ξένα χείλη. Προβάλλουν την εικόνα του σε μια ταπετσαρία γεμάτη από άλλα πρόσωπα του «Οφθαλμού». Δείχνουν κι εκείνους που έβαλαν τις βόμβες. Τα πρόσωπά τους είναι παραμορφωμένα. Και το δικό του ίδιο. Δεν μπορεί να διακρίνει τις γωνίες στα βλέμματα. Μπερδεύεται με το ανφάς και το προφίλ. Τρέμει στην ιδέα ότι ήταν εκεί την ώρα που… την ώρα που έγινε αυτό, μα, πάλι έχει κάθε δικαίωμα να ξέρει. Πηγαίνει τα παιδιά στο σχολείο σαν να μη συμβαίνει τίποτα κι ύστερα γυρνάει τους δρόμους που περπατούσαν μαζί. Σπάνια, όταν ο Ιωσήφ δεν ήταν στον «Οφθαλμό». Δηλαδή πολύ σπάνια. Για πρώτη φορά προσέχει πόσο άυλη είναι η πόλη όπου ζει. Σχεδόν αποστασιοποιημένη από τα δράματα που παίζονται γύρω της. Μια φορά κατέβηκε και στο λιμάνι. Κάθισε και κοίταζε τα καράβια που έφευγαν και τα καράβια που έρχονταν. Κάποια στιγμή της είχε μιλήσει ανοιχτά για τα παιδικά του χρόνια, για την Μπρι, για το λιμάνι. Γι’ αυτό ήρθε άραγε εδώ; Και τώρα πού είναι; Στέκεται σαν κλέφτης και κρυφακούει συζητήσεις σε καφετέριες και σε μπαρ, μπαίνει σε εστιατόρια και ζητάει μια πορτοκαλάδα, μόνο και μόνο να έχει κόσμο τριγύρω της, να ακούει τον τόνο των ομιλιών τους, να νιώθει την οσμή του οξυγόνου τους στο πρόσωπο. Κανείς δεν φαίνεται να ξέρει πού είσαι. Οι φωνές τους αντηχούν στο μυαλό της για μέρες. 

Τα φτερά του ανεμιστήρα στο σαλόνι, καθώς θροΐζουν, ανακατεύουν τις αφημένες μυρωδιές σου. Είναι κι αυτές μια κάποια παρουσία, αλλά δεν φτάνει. Στην πραγματικότητα, αντί να είναι υποκατάστατο του ειδώλου, επιτείνουν την απουσία του. Γεμίζω τις χούφτες μου με τον αφρό ξυρίσματος που χρησιμοποιείς, βάζω την κολόνια σου, τις νύχτες κυκλοφορώ στο σπίτι φορώντας το γαλάζιο πουκάμισο που σου αρέσει να φοράς στις συσκέψεις• κοιμάμαι μ’ αυτό. Ξάφνου, τα νυχτικά μου με στενεύουν. Είμαι σίγουρη πως, αν αποφασίσω να φορέσω και τα παπούτσια σου, θα σε βρω πιο γρήγορα. Μπορεί να έχουν κρατήσει από μνήμης τα βήματα που έκανες και να με φέρουν μια ώρα αρχύτερα κοντά σου. Θα το κάνω, θα δεις.

Artwork:Franz Kline

Την Τετάρτη 26 Νοεμβρίου στις 7.30 μ.μ.

στο βιβλιοπωλείο «επί λέξει» (Ακαδημίας 32 & Λυκαβηττού) είστε καλεσμένοι για την πρώτη παρουσίαση του μυθιστορήματος Ουρανός Κάτω (εκδ. Πάπυρος) του Διονύση Μαρίνου

Θα μιλήσουν :Δημήτρης Σωτάκης – συγγραφέας
Τζούλια Γκανάσου – συγγραφέας

Αποσπάσματα θα διαβάσει η ηθοποιός Εμμανουέλα Αλεξίου.

Είσοδος ελεύθερη, ένδυμα περιπάτου, διάθεση ανοιχτή…

 

 

 

.

.

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: