RSS

Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Ελπίδος το απάνθισμα (Σατιρικά)

06 May

 

Ήτο αναμενόμενο και νά που τώρα ανθίσαν
Κάποια κλαδιά κρατούν γερά
άλλα κλαδάκια τρέμουν
Όμως στην άκρη καθενός ελπίδος άνθη ρέουν
Κι όπως δεν στέκει έντυπο
συλλογικό άνευ γκρίνιας
μην πείτε πως προσμένετε να τ’ αγαπήσω όλα
τα πλάσματα της εποχής που μού ’παν ότι γράϕουν
Ούτε ποσώς τε κι ακραιϕνώς
κάπως να τα μισήσω
Αγαπητό μου αίσθημα Ω της αδιαϕορίας
πόσον καιρό σπατάλησα
για να σε κατακτήσω
Και νά που τώρα χρήσιμο μου γίνεσαι και πάλι
Κι ούτε που χαίρω ούτε πονώ
αν είμ’ ανθός που ϕέγγει
από τον ποιον λιγότερο
εις τας μικράς επάλξεις
Έτσι κι αλλιώς αχνό είν’ το ϕως
στο δένδρο της γενιάς μου
Οχού και μη με πρήξετε
αν είν’ σωστός ο όρος
γενιά
ϕουρνιά
μοντερνιτέ
ή
καραόκε πάρτυ

Θέλω να πω πώς να την πω
την ως τα τώρα δράση
των ζωντανών που ζήσαμε
γράϕοντας να ευτυχούμε
Μήπως και τ’ άγριο το θεριό
που κατοικεί εντός μας
σε μια στιγμή ξημερωθεί
προς τέρψιν των εχθρών μας


Αριστέα Παπαλεξάνδρου, Ελπίδος το απάνθισμα (Σατιρικά), Από τη συλλογή Υπογείως, Εκδόσεις Τυπωθήτω-Λάλον ύδωρ, 2012

Artwork: Anahata Katkin

.

.

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: