RSS

Μανόλης Πολέντας, Προς συνδαιτυμόνας

22 Jan

 
Όλο και περισσότερο τα φώτα
της θαλάσσης
απομακρύνονται από τη ζωή
 

σε κώμα πέφτουν οι ομόδειπνοι.

Τα μονογενή και απροσάρμοστα
βλαστάρια είναι ό,τι απόμεινε
στο γόο της βιοτής.
Αυτήν τη φορά ο εμφύλιος
είναι πλανητικός.
 
Δηλαδή, πάει να γίνει εναντιόμορφος
ο κόσμος που γνωρίσαμε
την ώρα που ο άλλος κερματιζόταν
μαζί με τις μακάριες ουτοπίες.
 
Κανείς δεν καταλαβαίνει. Σαν μουσική
                                                         διά της εκ των υστέρων προγνώσεως.
 
Ελεήμον χρόνε νυχθημερόν
ξαγρυπνούσε το πλευρό της αγάπης
η χάρη σου για τους φίλους μου,
αχάιδευτος μας έδωσες τον έναν
στον άλλον για μια μάταιη αλληλο-
αναγνώριση.
                                Θα μου λείψεις
όταν πεθάνω, φίλε αγαπημένε.
Και σαν μελόδραμα θα μοιάζει
ο θάνατος των άλλων φίλων
που έγειραν να σε κοιτάξουν
πριν σκύψουν για να πλαγιάσουν
μέσα στο αίμα.
 
Αποκεί ο χρόνος μας
φίλοι. Εδώ ας καθίσουμε
και ας αναλογιστούμε τη διεύθυνση
του ανέμου.
.

Μανόλης Πολέντας, Ζώα μικρά, σελ. 16-17, Εκδόσεις Μεταίχμιο, 2003

Πίνακας: Karen Hollingsworth

.

.

 

2 responses to “Μανόλης Πολέντας, Προς συνδαιτυμόνας

  1. Mανόλης Πολέντας

    01/06/2014 at 09:20

    Ευχαριστώ πολύ, Ιφιγένεια! Μου άρεζε πολύ το “πάντρεμα” εικόνας και ποιήματος!

     

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: