RSS

Τα γούρια του 2014: Ολβία Παπαηλίου, Swan Song

02 Jan

Ένας μετασχηματισμός από δαντέλα είναι η μοναχικότητα του κύκνου:
Τη νοιώθετε με το ξεφύλλισμα των λέξεων της πένας, που έχει γράψει
σενάρια για τα παλιά μας όνειρα. Βαραίνουνε όπως τα σύννεφα μελλοντικής
βροχής, γράμματα ανεπίδοτα και αποσπάσματα από τραγούδια άλαλης γλώσσας. Ποιος να θυμάται το χρώμα του χαδιού και πώς να τρίζει, σαν τα φτερά του τζίτζικα, πριν γίνει απολίθωμα παλάτι; Θα σας θυμάμαι όταν, έλεγε,  πετάξω σε κείνον τον πορτοκαλένιο ουρανό. Θα σας θυμάμαι μετά το θάνατο και πριν από τη σήψη, ένα για πάνταπάντα, ήταν για πάντα. Με το μεγάλο ήχο της σιωπής, ανάμνηση όπως σχηματισμός κρυστάλλων, και όταν σπάνε ανάμεσα στα κόκκινα βελούδα του Όχι του κρασιού – ένας βυθός ποντίζεται η προίκα μου: γεμίζουνε τα κύματα μαχαίρια και πιρούνια του σταυρού, μια δωδεκάδα ποτηράκια για τις ημέρες μας εκείνες που δεν έρχονται, ως τακτικά και με ασφάλεια τυλιγμένες ωσάν εικόνα και ας είν’ αχειροποίητη. Η Ελίζα, με τα χέρια της γεμάτα με τσίμπημα τσουκνίδας, ήτανε κύκνος – ήτανε κερί κι ήταν βελόνα. Και ο Βασιλικός ο Κήπος, σελίδα από το λεύκωμα το προπολεμικό, που κάπου χάθηκε.

.

Τα γούρια του 2014: Επιλογή από τις αναρτήσεις της Πρωτοχρονιάς του 2014 στο διαδίκτυο

.

.

.

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: